نکته اثبات: کانادایی ها نمی توانند پول نقد بخرند

همه گیری پول نقد را از بین نبرد. در واقع، وابستگی کانادایی ها به ارز سخت تنها قوی تر شد. برداشت های نقدی در اوایل بحران به شدت افزایش یافت، زیرا اسکناس های در گردش دو برابر آنچه در سال 2020 انتظار می رفت افزایش یافت و تا سال 2021 افزایش یافت.

این روند مختص کانادا نیست. ایالات متحده و منطقه یورو شاهد افزایش حتی بیشتر پول نقد به عنوان سهمی از تولید ناخالص داخلی قبل از همه گیری بودند. فقط جوامع بدون پول بیشتری مانند بریتانیا و سوئد نتوانستند شاهد افزایش نقدینگی همه گیر باشند.

پول نقد دیگر در معاملات روزانه پادشاه نیست

در بیشتر موارد، آن سکه ها و اسکناس ها در فروشگاه مواد غذایی یا پمپ بنزین خرج نمی شدند. در واقع، اگرچه بیماری همه گیر کاهش طولانی مدت در معاملات نقدی را معکوس نکرد، اما آن را نیز تسریع نکرد. خاطرات پرداخت کاهش تقریباً مستقیمی را در حجم تراکنش های نقدی نشان می دهد، از 54 درصد در سال 2009 به 22 درصد در سال 2020. کارت های اعتباری بخش عمده ای از این کاهش را به خود اختصاص دادند، به ویژه برای تراکنش های تجارت الکترونیک و پرداخت های سریع.

همه گیری به پول نقد یک باد دوم داد - به عنوان ذخیره ای از ارزش

اگر کانادایی ها از پول نقد بیشتری برای تراکنش استفاده نمی کنند، چه چیزی جذابیت مداوم آن را توضیح می دهد؟بحران ها (یا ترس از بحران ها) اغلب با یک خط تیره برای پول نقد گره خورده اند. تقاضا برای اسکناس های کوچک و بزرگ در سراسر جهان در پایان قرن افزایش یافت، زیرا نگرانی ها مبنی بر اینکه باگ Y2K شبکه های خودپرداز و سیستم های پرداخت بدون نقد را فلج می کند، افزایش یافت. و اسکناس های بزرگ در طول بحران مالی جهانی که مشتریان نگران پرداخت بدهی بانک ها بودند، تقاضای بیشتری را تجربه کردند. نرخ های پایین تر سیاست بانک مرکزی نیز با تقاضای بالاتر برای اسکناس های بزرگ مرتبط است - که تمایل دارند نقش ذخیره ارزش (پس انداز) را ایفا کنند.

بر این اساس، به نظر می رسد که کانادایی ها میل به مخفی کردن و نه خرج کردن پول نقد دارند. اسکناس به ارزش 50 دلار یا بیشتر عامل افزایش تقاضای ارز (به عنوان سهمی از تولید ناخالص داخلی) از سال 2014 بوده است. اسکناس های 100 دلاری اکنون 60 درصد از ارز در گردش را تشکیل می دهند که نسبت به 50 درصد در سال 2010 افزایش یافته است. افزایش اخیر نرخ های بهره و چند برابریتورم بالای یک دهه احتمالاً بخشی از درخشش پول نقد را به عنوان وسیله ای پس انداز، اما نه همه، از بین خواهد برد.

کانادا با پول نقد فاصله زیادی دارد

ظهور تجارت الکترونیکی و روشهای دیجیتال پرداخت نیز باید شاهد از دست دادن پول بیشتر از درخشش خود باشد ، اما کانادایی ها هنوز از پول نقد خودداری نمی کنند. از آگوست 2021 ، بانک کانادا 62 ٪ از پاسخ دهندگان نظرسنجی را در هفته قبل پرداخت نقدی را انجام داده اند ، در حالی که یک سهم مشابه پرداخت کارت بدهی و 76 ٪ کارت های اعتباری استفاده کرده است. 81 ٪ کاملاً برنامه ای برای رفتن به پول بدون پول نداشتند. و در بین 13 ٪ از پاسخ دهندگان که گفتند که آنها قبلاً بدون پول بودند ، نیمی از آن هنوز مقداری پول نقد در دست داشتند.

هزینه ما برای پول نقد برای ما هزینه می کند

پول نقد هزینه های خود را ، از حفظ دستگاههای خودپرداز و حمل و نقل ایمن ، ذخیره و حمل و نقل پول سخت ، گرفته تا شکاف های مالیاتی مرتبط با فعالیت اقتصادی زیرزمینی ، دارد. یک مطالعه BCG نشان داد که انتقال به یک مدل بدون پول ، حدود 1 درصد امتیاز به تولید ناخالص داخلی اقتصادهای بالغ اضافه می کند. این ممکن است با توجه به نسبت نسبتاً کم پول به تولید ناخالص داخلی ، سهم بالای پرداخت های بدون پول و "اقتصاد سایه" کوچک ، برای کانادا بیش از حد ارزیابی شود. براساس صندوق بین المللی پول ، در کمتر از 10 ٪ تولید ناخالص داخلی ، اقتصاد سایه کانادا دهمین کوچکترین در OECD در سال 2015 بود.

کانادا دومین دستگاه خودپرداز سرانه در OECD دارد زیرا چگالی جمعیت کم آن به یک شبکه بزرگتر نیاز دارد. تعداد دستگاههای خودپرداز در کشور از سال 2017 به تدریج کاهش یافته است اما سپرده ها و برداشت ها حتی سریعتر کاهش یافته است. ممکن است زمینه ای برای ساده سازی شبکه ATM وجود داشته باشد زیرا نحوه استفاده از پول نقد ما همچنان در حال تکامل است. اما این باید در برابر حفظ دسترسی آماده به پول نقد برای کسانی که بیشتر از آن استفاده می کنند ، متعادل شود.

رفتن به دیجیتال آسان نخواهد بود

به عنوان پول عمومی ، پول نقد یک ادعای مستقیم در بانک مرکزی است ، با تمام امنیت و امنیتی که به ارمغان می آورد. ثابت شده است که یک فروشگاه قابل اعتماد از ارزش (جدا از تورم) است و تقریباً به عنوان پرداخت جهانی پذیرفته شده است.

سؤال برای بانکداران مرکزی این است که چگونه پول عمومی می تواند در دنیای فزاینده دیجیتالی این نقش را بازی کند. این جایی است که ارز دیجیتال بانک مرکزی (CBDC) وارد می شود - طراحی آن می تواند جذب آن را تعیین کند. بانک های مرکزی با نگرانی در مورد جلوگیری از مالیات و پولشویی ، باید برخی از ویژگی هایی را که مصرف کنندگان در هر دو پول نقد و رمزنگاری مانند ناشناس بودن به دنبال آن هستند ، متعادل کنند.

جنبه هایی از پول نقد وجود دارد ، مانند امنیت ارائه شده توسط حمایت از بانک مرکزی ، که به خوبی به CBDC ترجمه می شود. اما نگرانی های روزافزون در مورد امنیت سایبری که بر همه اشکال پول دیجیتال تأثیر می گذارد می تواند همچنان به پول نقد بپردازد. در همین حال ، ترجیح مداوم برای پول نقد به عنوان وسیله نقلیه پس انداز ممکن است همزیستی آینده پول نقد و CBDC را طلب کند.

داستان هنگام پرداخت هزینه ها تغییر می کند ، جایی که پول نقد در حال کاهش است. هرچه ارز سخت به عنوان یک روش پرداخت کمتر اهمیت پیدا کند ، بانک کانادا خطر از دست دادن نقش خود به عنوان ارائه دهنده پرداخت دارد - نقشی که اگر بازیکنان خصوصی بتوانند برای پرداختهای دیجیتال بر بازار حاکم باشند ، می تواند ارزشمند باشد.

جاش نای جاش نای اقتصاددان ارشد RBC است. تمرکز وی بر چشم انداز کلان اقتصادی و سیاست های پولی در کانادا و ایالات متحده است. اظهارات وی در مورد داده های اقتصادی و تحولات سیاست بینش ارزشمندی را برای مشتریان و همکاران فراهم می کند و اغلب در رسانه ها نمایش داده می شود.

این مقاله فقط به عنوان اطلاعات کلی در نظر گرفته شده است و به عنوان مشاوره قانونی ، مالی یا سایر حرفه ای به آنها اعتماد نمی شود. با یک مشاور حرفه ای باید در مورد وضعیت خاص شما مشورت شود. اعتقاد بر این است که اطلاعات ارائه شده واقعی و به روز است اما ما صحت آن را تضمین نمی کنیم و نباید به عنوان یک تحلیل کامل از موضوعات مورد بحث در نظر گرفته شود. تمام عبارات عقاید منعکس کننده داوری نویسندگان از تاریخ انتشار است و در معرض تغییر است. هیچ تأییدیه اشخاص ثالث و یا توصیه ها ، نظرات ، اطلاعات ، محصولات یا خدمات آنها صریحاً توسط رویال بانک کانادا یا هر یک از شرکت های وابسته به آن صریح داده نمی شود.

جاش نی 9 مه 2022

اشتراک گذاری

• در فیسبوک به اشتراک بگذارید
• در توییتر به اشتراک بگذارید
• به اشتراک در LinkedIn
• در Pinterest به اشتراک بگذارید
• به اشتراک گذاشتن از طریق ایمیل