حد ضرر در الگو

گروه چشم پزشکی و علوم بصری دانشگاه آیووا

مقدمه: اجزای چشم انداز

بینایی ترکیبی از عملکردهای قابل اندازه گیری متمایز است: حدت بینایی، بینایی رنگ، حدت ورنیه (هم ترازی)، درک حرکت و تغییر در شدت نور (سوسو زدن) یا تفاوت در شدت نوری (کنتراست). حدت بینایی توانایی تعیین جزئیات دقیق و تمایز یک شی از دیگری است. حدت با نمودارهای بینایی حروف یا تصاویر آزمایش می شود.

تغییرات در شدت نور به صورت سوسو زدن و تفاوت شدت نور از یک جسم به جسم دیگر به عنوان کنتراست درک می شود [1]. میدان بینایی کل منطقه ای از فضا را در بر می گیرد که در حالی که نگاه به هر جسم مرکزی است. این آموزش تست میدان بصری را توضیح می دهد.

میدان بصری

در شرایط عادی نور روز (فتوپیک)، کوچکترین یا کمترین شدت اشیاء مرئی فقط در ناحیه مرکزی میدان بینایی دیده می شوند. در حاشیه، اشیا باید بزرگتر یا شدیدتر باشند تا شناسایی شوند. یک میدان بینایی معمولی تقریباً 100 درجه زمانی (جانبی)، 60 درجه بینی، 60 درجه فوقانی و 70 درجه تحتانی گسترش می یابد [2]. یک اسکوتوما فیزیولوژیک (نقطه کور) در 15 درجه زمانی که عصب بینایی چشم را ترک می کند وجود دارد. مکان قطعی بر اساس فردی کمی متفاوت است. نقطه کور متوسط به قطر 7. 5 درجه است که به صورت عمودی 1. 5 درجه زیر نصف النهار افقی قرار دارد [3]. شکل 1 را ببینید. برای شرایط نور کم شب (اسکوتوپیک)، محیط میانی حساس ترین ناحیه میدان بینایی است.

آناتومی و فیزیولوژی

میدان بینایی مربوط به آرایش توپوگرافی گیرنده های نوری در چشم است. هنگامی که فوتون های نور توسط سلول های گیرنده نور شبکیه جذب می شوند، ایزومریزاسیون سیس ترانس کروموفور 11 سیس، آبشار انتقال نور را آغاز می کند که منجر به هیپرپلاریزه شدن سلول های دوقطبی و افقی و در نهایت فعال شدن سلول های گانگلیونی می شود که فیبر عصبی را تشکیل می دهند. لایه [4]. رشته های عصبی به سمت سر عصب بینایی حرکت می کنند، جایی که عصب بینایی منشا می گیرد. در سر عصب بینایی (همچنین به عنوان دیسک بینایی شناخته می شود)، هیچ گیرنده نوری وجود ندارد، فقط رشته های عصبی وجود دارد. این ناحیه با اسکوتوما فیزیولوژیک مطابقت دارد.

بالاترین چگالی نوری گیرنده مخروط (فتوپی) در ماکولا قرار دارد. آکسون های سلول گانگلیونی که در نهایت برای تشکیل سفر عصبی بینایی به صورت افقی به عنوان بسته نرم افزاری پاپیلوماسولار از ماکولا به جنبه زمانی دیسک نوری می پیوندند. الیاف عصبی به میانه راف در امتداد نصف النهار افقی احترام می گذارند. سلولهای گانگلیونی که از زمانی به ماکولا سرچشمه می گیرند نیز باید بدون عبور از راف میانه به دیسک نوری سفر کنند. برای انجام این کار ، آنها باید در اطراف بسته نرم افزاری پاپیلوماکولار قوس دهند و الیاف قوس دار مناسب را تشکیل دهند. سلولهای گانگلیونی که در مناطق شبکیه بینی به دیسک سرچشمه می گیرند ، نیازی به قوس اطراف ماکولا ندارند. بنابراین آنها به صورت شعاعی گرایش دارند و مسیری نسبتاً مستقیم را به سمت عصب بینایی می گذارند. نقص میدان بینایی ناشی از از دست دادن سلول گانگلیون ، مانند موارد گلوکوم ، با این الگوهای آناتومیکی مطابقت دارد.

توجه به این نکته حائز اهمیت است که مختصات میدان بصری برعکس مختصات شبکیه است. نور ورود به چشم از میدان بصری زمانی توسط گیرنده های گیرنده در سمت بینی شبکیه تشخیص داده می شود و نور وارد شده از میدان بصری بینی توسط نور گیرنده های موقتی تشخیص داده می شود. به طور مشابه ، نور از میدان بصری برتر در شبکیه تحتانی و برعکس جذب می شود. بنابراین ، بیمار مبتلا به آسیب به سلولهای گانگلیونی در شبکیه زمانی پیش بینی می شود که دارای نقص میدان بینایی بینی باشد.

تاریخ

شناخت میدان بینایی بیش از 2،000 سال به زمان بقراط ، که یک همیاپسیا را به رسمیت می شناسند ، باز می گردد [5]. زمینه های بصری غالباً با پوشاندن یک چشم و از بیمار درخواست می کنند که در حالی که از دید محیطی برای شناسایی یک شی استفاده می کند ، مستقیم به جلو نگاه کند. این زمینه اغلب فقط در چهار مکان آزمایش می شود که فقط برای نقص های بزرگ زمینه حساس است. این روش آزمایش به عنوان ارزیابی میدان دیداری تقابل گفته می شود.

کمیت زمینه های بصری در طول قرن نوزدهم ایجاد شد. Jannik Bjerrum با درخواست بیماران برای شناسایی اینکه آیا یک شیء سفید در انتهای چوب سیاه ، جلوی صفحه سیاه ، نقشه برداری از مزارع بینایی را آغاز کرد. چندین هدف با اندازه های مختلف روی گره مورد آزمایش قرار گرفتند ، به طور موثری از تغییر اندازه مورد نیاز برای بینایی در مناطق مختلف میدان استفاده می کردند. این روش آزمایش ، معروف به صفحه مماس ، فقط 30 درجه مرکزی میدان بصری را اندازه گیری می کند [5].

شبکه Amsler ابزاری دیگر برای اندازه گیری میدان بصری مرکزی است که توسط ماکولا (قطر تقریباً 8 درجه) اشغال شده است. این آزمایش شامل یک کارت با خطوط سیاه افقی و عمودی است که از پس زمینه سفید تقاطع می شود ، که در فاصله 25 سانتی متر یا 40 سانتی متر نگه داشته می شود. در حین رفع نگاه در یک نقطه در مرکز شبکه ، مناطقی که مبهم ، غایب یا تحریف هستند توسط بیمار مشخص می شوند. دید مرکزی با ماکولا مطابقت دارد ، از این رو استفاده از شبکه های Amsler برای پیروی از آسیب شناسی ماکولا به صورت بالینی [5].

پیرامونی جنبشی و استاتیک

روشی برای آزمایش میدان بصری کامل توسط هانس گلدمن تهیه شده است. محیط کاسه او به شکل از نور روشن به عنوان اهداف در پس زمینه سفید استفاده می کند. اهداف ممکن است از نظر اندازه ، درخشندگی و رنگ متفاوت باشد. Perimetry Goldmann برای اندازه گیری و ترسیم میدان بصری نیاز به پیشرویست های آموزش دیده دارد. چالش ها شامل تنوع هزینه و بین متغیر است [5]. در عمل ، پیرامونی گلدمن نوعی پیرامونی جنبشی است: یک محرک از فراتر از لبه میدان بصری به داخل میدان منتقل می شود. مکانی که در آن برای اولین بار محرک دیده می شود ، محیط بیرونی میدان بینایی را برای اندازه محرک آزمایش شده نشان می دهد.

پیرامونی خودکار در دهه 1970 توسعه یافت. همانطور که از نام آن پیداست ، پیرامونی خودکار با کمک یک کامپیوتر یک فیلد بصری را نقشه برداری می کند. محیط هشت پا ، آنالایزر فیلد همفری و ماتریس همفری تعدادی از محیط های خودکار موجود هستند. اگرچه اختاپوس می تواند محیطی جنبشی اصلاح شده را انجام دهد ، اما بیشتر محیط اطراف خودکار استاتیک است: محرک های ثابت ، از نظر اندازه و شدت متفاوت ، در مکان های خاص در میدان بصری ارائه می شود [6].

تست میدان بصری همفری

Several basic conditions must be met for a successful map of the visual field to be produced by any method. The individual must be able to maintain a constant gaze toward a fixed location for several minutes. Each eye is tested separately while the opposite eye is covered with a patch. Refractive correction must be made with a test lens. Spectacles must not be wo because they can cause false defects in the visual field due to their shape [6]. In addition, correction must be made for presbyopia, to reduce accommodative strain. Standard adjustments for presbyopia are available based on age alone. To correct an astigmatism>0. 75 دیوپتر ، لنز استوانه ای باید استفاده شود. اگر پلک یا شلاق محور بصری را مانع کند ، ممکن است درب آن به پیشانی چسبانده شود تا آن را از راه خارج کند.

در طول آزمایش بینایی هامفری (HVF) ، بیمار سر خود را در چانه قرار می دهد و نگاه خود را به سمت یک نقطه تثبیت مرکزی در یک کاسه بزرگ و سفید ثابت می کند. همانطور که گفته شد ، این آزمایش نمونه ای از محیط استاتیک است. این توانایی دیدن یک محرک غیر موبایل را که برای یک لحظه کوتاه (200 میلی ثانیه) در زمینه بصری باقی می ماند ، ارزیابی می کند. هنگامی که بیمار یک محرک ارائه شده را مشاهده می کند ، دکمه را روی کنترل از راه دور دستی فشار می دهد. مکانهای مختلف در یک منطقه معین از میدان بصری تا آستانه مورد آزمایش قرار می گیرند ، یا شدت محرک 50 ٪ از زمان دیده می شود ، در هر مکان آزمایش مشاهده می شود.

محرک ها از نظر اندازه و شدت درخشان متفاوت هستند. Goldmann Size III (قطر تقریباً ½ درجه) به طور کلی استفاده می شود ، اما اندازه گلدمن اندازه V (تقریباً 2 درجه قطر) برای بیماران با کاهش بینایی در دسترس است (

خواندن چاپ فیلد بصری همفری

تمام اطلاعات ارائه شده در چاپ فیلد بصری مهم است. اطلاعات هویت بیمار و آزمایش خاص و اندازه محرک در نزدیکی بالای آنالیز قرار دارند. این مهم است که تأیید کنیم که تولد بیمار به درستی وارد شده است زیرا خطایی منجر به مقایسه با نرمال در گروه سنی اشتباه خواهد شد.

در زیر نام بیمار بیانیه ای است که اطلاعاتی در مورد پارامترهای آزمایش ، مانند "تست آستانه مرکزی 24-2" ارائه می دهد. بیانیه اول ، "مرکزی 24" نشان می دهد که 24 درجه مرکزی میدان بصری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. شماره بعدی نشان می دهد که چگونه شبکه نقاط با محور بصری تراز می شود. تعداد "1" نشان می دهد که نقاط میانی بر روی نصف النهار افقی و عمودی ریخته می شوند. تعداد "2" نشان می دهد که شبکه نقاط این نصف النهار را به هم می زند. این تنظیماتی است که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرد ، زیرا ارزیابی اینکه آیا نقص میدان بصری به خط میانی افقی یا عمودی احترام می گذارد ، آسان تر است.

در این گزارش ، شاخص های قابلیت اطمینان ، از جمله ضررهای تثبیت ، مثبت کاذب و منفی کاذب است. تلفات تثبیت هنگامی اتفاق می افتد که بیمار از دیدن محرکی که در منطقه پیش بینی شده از نقطه کور فیزیولوژیکی ارائه می شود ، گزارش می دهد. هنگامی که بیمار در صورت ارائه هیچ محرکی ، دکمه را فشار می دهد ، مثبت کاذب رخ می دهد. شرکت کنندگان مشتاق به آزاری گاهی اوقات با نرخ مثبت کاذب بالا مبارزه می کنند (به عنوان مثال ، آنها "خوشحال می شوند"). مثبت های کاذب اغلب با ارائه یک جمله ساده که بسیاری از محرک ها حتی با دید طبیعی دیده نمی شوند ، قابل اصلاح هستند. منفی های کاذب هنگامی اتفاق می افتد که بیمار نتواند یک محرک قابل توجه روشن تر را در یک مکان از آنچه قبلاً دیده می شد ، ببیند. منفی های کاذب معمولاً نتیجه خطاهای توجه یا خستگی است و تصحیح آن دشوار است.

آستانه بصری شدت محرک 50 ٪ از زمان در هر مکان است. مقادیر آستانه هر نقطه آزمایش شده در دسی بل در طرح حساسیت ذکر شده است. تعداد بالاتر بدان معنی است که بیمار قادر به دیدن نور ضعیف تر بود و بنابراین دید حساس تری در آن مکان دارد. در سمت راست طرح حساسیت عددی نقشه مقیاس خاکستری قرار دارد. این نقشه حساسیت را در زمینه بینایی بیمار با مناطق سبک تر نشان می دهد که حاکی از حساسیت بالاتر و مناطق تاریک تر است که نشان دهنده حساسیت پایین تر است. حساسیت ها با هر بانک اطلاعاتی هنجاری مقایسه نمی شوند. بنابراین نقشه ممکن است توجه به بی نظمی در یک میدان را جلب کند ، اما در صورت از دست دادن همگن تر در سراسر میدان ، ممکن است از دست دادن میدان به حداقل برسد. احتیاط باید مورد استفاده قرار گیرد زیرا می تواند بر اساس جایی که دستگاه انتخاب می کند برای ایجاد قطع بین سایه های مختلف خاکستری گمراه کننده باشد. داده های آستانه خام همیشه باید در رابطه با نمایندگی خاکستری ارزیابی شود.

نقشه انحراف کل عددی حساسیت بینایی بیمار را با یک فرد معمولی در همان سن مقایسه می کند. مقایسه با آستانه های طبیعی با سن مفید است زیرا حساسیت به طور عادی با افزایش سن به تدریج کاهش می یابد. مقادیر مثبت مناطقی از میدان را نشان می دهد که بیمار می تواند محرک های کم نور را نسبت به فرد متوسط آن سن ببیند. مقادیر منفی نشان دهنده کاهش حساسیت از طبیعی است.

نقشه انحراف الگوی عددی با تصحیح کاهش عمومی در حساسیت بینایی ، اختلافات را در میدان بینایی یک بیمار نشان می دهد. نشان دادن مناطق موضعی از دست دادن حساسیت در یک زمینه که به شدت افسرده است ، مفید است. به عنوان مثال ، فرد مبتلا به آب مروارید متراکم ممکن است آستانه در کل میدان بینایی کاهش یابد و این ممکن است به دلیل اختلالات همزیستی مانند گلوکوم ، تلفات کانونی بیشتری را مبهم کند. به جای مقایسه مقادیر آستانه بیمار با یک بانک اطلاعاتی هنجاری ، تجزیه و تحلیل انحراف الگوی ، هفتمین حساس ترین بیمار (صدک 85) بیمار را پیدا می کند و به آن مقدار صفر می دهد [6]. سپس مکان آزمایش دیگر با این مقدار مقایسه می شود تا برای هرگونه افسردگی عمومی اصلاح شود. نشان داده شده است که این روش برای جدا کردن ضرر گسترده یا پراکنده از دست دادن موضعی بهترین است.

پایین ترین نمودارهای احتمال، نسخه های خاکستری از نقشه های انحراف کل و انحراف الگو هستند. این نقشه ها ممکن است برای نمایش بصری اهمیت آماری محاسبات کل و انحراف الگو مفید باشند. برای جلوگیری از برون یابی، نقشه های مقیاس خاکستری فقط باید در ارتباط با نقشه های عددی تفسیر شوند.

در سمت راست پرینت چندین شماره مفید وجود دارد. تست همی فیلد گلوکوم (GHT) گروه هایی از نقاط متناظر در بالا و پایین نصف النهار افقی را برای ارزیابی تفاوت قابل توجهی که ممکن است با گلوکوم سازگار باشد مقایسه می کند. میانگین انحراف (MD) میانگین انحراف در نتایج بیمار در مقایسه با نتایج مورد انتظار از پایگاه داده هنجاری مطابق با سن است. این محاسبه نقاط مرکزی را بیشتر از نقاط پیرامونی وزن می کند. انحراف استاندارد الگو (PSD) به تصویر کشیدن عیوب کانونی است. با مقایسه تفاوت بین نقاط مجاور مشخص می شود. مقادیر بالاتر نشان دهنده تلفات کانونی بیشتر است، در حالی که مقادیر کمتر می تواند نشان دهنده عدم تلفات یا تلفات منتشر باشد. نوسانات کوتاه مدت (SF) یک محاسبه است که تغییرپذیری بین اندازه گیری های مکرر در همان مکان آزمایش را نشان می دهد. SF بالا قابلیت اطمینان تست را کاهش می دهد. انحراف استاندارد الگوی اصلاح شده (CPSD) PSD را برای SF تصحیح می کند. اگر در هنگام آزمایش همان نقطه (SF بالا) تنوع بالایی وجود داشته باشد، به دلیل کاهش ارزش پیش بینی، به PSD وزن کمتری داده می شود و بنابراین CPSD کمتر از PSD به نظر می رسد.

در امتداد پایین پرینت HVF یک ردیاب نگاه قرار دارد. مردمک بیمار در طول آزمایش تحت نظر قرار می گیرد و هر بار که مردمک چشم حرکت می کند (که نشان دهنده از دست دادن تثبیت یا هم ترازی سر است)، یک حرکت صعودی ثبت می شود. از دست دادن تثبیت دقت آزمایش میدان بینایی را کاهش می دهد زیرا ناهنجاری ها با ناحیه آناتومیک مورد انتظار شبکیه مطابقت ندارند و ممکن است برخی از آنها به طور کامل نادیده گرفته شوند. هنگامی که ردیاب نگاه دید مردمک را از دست می دهد (که نمایانگر پلک زدن یا افتادگی پلک بالایی است)، یک حرکت رو به پایین ثبت می شود. انسداد مردمک نیز می تواند دقت نتایج را کاهش دهد.

تست میدان بصری گلدمن

پیرامونی Goldmann Visual Field (GVF) به اندازه HVF در دسترس نیست زیرا به پیشرویست های ماهر نیاز دارد که بدون کمک الگوریتم رایانه ، زمینه بصری را ترسیم می کنند. نور با یک شدت نور پس زمینه استاندارد در یک کاسه سفید پیش بینی می شود. نور پیش بینی شده یک محرک نسبتاً دایره ای را تشکیل می دهد. شش اندازه محرک در دسترس است ، از 0. 0625 میلی متر مربع (حدود 6 دقیقه قطر قوس) تا 64 میلی متر مربع (قطر حدود 2 درجه) هنگام مشاهده در 30 سانتی متر ، که فاصله استاندارد بین چشم بیمار و محرک روی پس زمینه است. تکنیک کلی نقشه برداری میدانی مورد استفاده نوعی محیط جنبشی است که در آن یک محرک به میدان بینایی منتقل می شود. هنگامی که بیمار محرک را می بیند ، او با یک روش کم فناوری چنین را نشان می دهد. در دانشگاه آیووا واشر به بیمار داده می شود ، با دستورالعمل هایی برای ضربه زدن به میز با واشر هر زمان که محرک دیده می شود. سپس در نقطه ای که محرک دیده می شود ، یک دوربینی می شود. برای پاسخ به زمان واکنش ، یک دوربینی خوب به طور مداوم محل علامت را تنظیم می کند. در پایان تست ها ، علائم توسط خطوط به هم وصل می شوند تا مرزهای صاف میدان بصری یا ایزوپترها را تشکیل دهند. مناطقی از حساسیت کاهش یافته (Scotomata) توسط یک فرآیند مخالف نقشه برداری می شوند ، که در مرکز منطقه از دست دادن شروع می شود و هدف را به بیرون از حداقل 8 جهت (ساعت های مختلف ساعت) حرکت می دهد. رنگهای مختلف مورد استفاده نشان دهنده محرک اندازه های مختلف و شدت درخشان است.

تفسیر میدانی بصری گلدمن

نتیجه نهایی GVF نمودار شبیه به نقشه توپوگرافی است. قیاس معمولاً برای مفهوم سازی این نمودارها "جزیره بینایی" است. در این قیاس ، میدان بصری جزیره ای با قله مرکزی است و ارتفاع با حساسیت بصری در یک مکان معین ارتباط دارد. در این قیاس ، نقطه کور فیزیولوژیکی توسط یک گودال یا چاه در جزیره نشان داده می شود. ایزوپترها با سه شخصیت نامگذاری شده اند: یک عدد رومی ، یک شماره عربی و یک نامه. شماره رومی نشان دهنده اندازه گلدمن محرک است. شماره و نامه عربی حاکی از ضعف نور است. ترکیب "4e" در صورت عدم تضعیف استفاده می شود. برای هر عدد عربی کمتر از "4" ، نور با 5 دسی بل ضعیف می شود. برای هر نامه زودتر در الفبای از "E" ، نور توسط 1 dB ضعیف می شود. در محدوده ایزوپتر ، بیمار قادر به دیدن نور این اندازه و شدت است. Scotomata توسط مناطقی که سایه دار با رنگ جامد هستند نشان داده می شوند. رنگ نشان دهنده عمق اسکاتوما است ، یا کمترین و کمترین محرکی که بیمار قادر به دیدن آن در آن منطقه نیست. به عنوان مثال ، در تصویر زیر ، نقطه کور فیزیولوژیکی مانند Isopter I2E نارنجی سایه دار است. این نشان می دهد که بیمار قادر به دیدن محرک I2E در منطقه نیست اما توانست محرک کم رنگ I4E را ببیند.

نقص میدان بینایی گلوکوماتوز

از دست دادن آکسونهای عصبی بینایی در گلوکوم در نهایت منجر به نقص میدان بینایی می شود ، اما ممکن است نقص تا زمانی که درصد قابل توجهی از آکسون ها از بین نرود ، مشهود نباشد. پس از آن نقطه از پیشرفت بیماری ، پیشرفت بیشتر را می توان با اندازه گیری های میدان دیداری سریال دنبال کرد. نقص میدان بینایی مرتبط با گلوکوم برای این بیماری خاص نیست. به عنوان مثال ، یک افسردگی عمومی از کل زمینه تغییر نه تنها با گلوکوم است ، بلکه می تواند نتیجه آب مروارید باشد. نمونه های اضافی از تغییرات گلوکوماتوز شامل افسردگی کانونی ، انقباض کانونی یا تعمیم یافته میدان بینایی و بیداری نقطه کور (کاهش حساسیت به طور مستقیم در اطراف سر عصب نوری) نیست [7].

Scotomata جزایر کاهش حساسیت در میدان بصری است که توسط مناطقی از دید بهتر احاطه شده است. جزایر شکل مانند کاما به نام Seidel Scotomata نامگذاری شده اند. جزایر که به شکل الیاف قوس قوس هستند ، Bjerrum یا Arcuate Scotomata هستند. مواردی که بر مرکز بینایی تأثیر می گذارد ، اسکاتوماتای مرکزی هستند و مواردی که در اطراف ده درجه مرکزی میدان بینایی قرار دارند ، اسکاتومای پاراسنترال هستند. اگر یک نقص در قسمت بینی قرار داشته باشد و ده درجه در امتداد نصف النهار افقی در یک ایزوپتر منفرد یا 5 درجه در ایزوپتر متعدد گسترش یابد ، به عنوان یک مرحله بینی شناخته می شود.

گلوکوم مرحله پایان می تواند منجر به نقص hemifield برتر یا تحتانی یا حتی از بین رفتن تمام بینایی غیر از یک جزیره مرکزی یا زمانی بینایی شود. حدت بینایی (که اندازه گیری دید مرکزی است) ممکن است 20/20 باقی بماند ، اما ممکن است میدان محیطی بینایی به شدت کاهش یابد.

الگوهای از دست دادن میدان بینایی [7،8،9]

آسیب به مکانیسم های بینایی در بخش های مختلف مسیرهای بینایی از اپتیک و گیرنده های گیرنده تا مراکز بینایی مغز شکل ها و الگوهای مختلفی از از دست دادن میدان بینایی ایجاد می کند. برای کمک به شما در تفسیر صحیح زمینه های بصری ، یک جدول که نشان دهنده الگوهای کلاسیک از دست دادن میدان بصری مرتبط با آسیب به ساختارهای مختلف بصری است ، همراه با یک "کتاب آشپزی" ساده برای تفسیر زمینه های بصری در پایان این ارائه شده است. گزارش. لطفاً به خاطر داشته باشید که مراحل "کتاب آشپزی" باید به ترتیب مشخص شده بدون میانبر انجام شود.

جدول 1: درمان های پیشنهادی برای Nystagmus [4]

یادداشت ویرایشگر: نسخه اصلی مکان کلاسیک نقص های ناسازگار و متناقض را تغییر داد. اعتبار به تری لو برای اطلاع ویراستاران از این خطا. دسامبر 2021

کتاب آشپزی تفسیر میدان بصری [8،9]

*این دستورالعمل ها برای دقیق ترین نتایج باید در این ترتیب دنبال شود.

1. Look for signs of unreliable fields: Are there many false positives (> 15% using SITA), or losses of fixation (>33 ٪)؟آیا یک مصنوع لبه لنز یا پتوز اصلاح نشده وجود دارد؟اگر زمینه ها قابل اعتماد به نظر می رسند ، به مرحله 2 ادامه دهید.
2. به نقشه حساسیت نگاه کنید تا مشخص شود که آیا این زمینه در حد طبیعی است یا خیر. اگر زمینه ها در حد طبیعی باشند ، تجزیه و تحلیل دیگری وجود ندارد. اگر یکی یا هر دو چشم زمینه های غیر طبیعی را نشان دهند ، به مرحله 3 ادامه دهید.
3. آیا آسیب میدان بصری در یک یا هر دو چشم وجود دارد؟اگر فقط یک چشم تحت تأثیر قرار گیرد ، آسیب در جلوی کیاسم نوری (یعنی قرنیه ، زجاجیه ، شبکیه یا عصب بینایی تنها یک چشم) قرار دارد. آسیب در مزارع بینایی هر دو چشم می تواند به دلیل آسیب در سطح کیاسم نوری و فراتر از آن باشد ، یا به دلیل آسیب جداگانه در مسیرهای بینایی هر چشم قدامی به کیاسم.
4. منطقه کسری میدان بصری را پیدا کنید. برای تعیین منطقه احتمالی آسیب به مسیر بصری به الگوهای نمودار نقص میدان بصری مراجعه کنید.
5. شکل نقص میدان بصری را مشخص کنید. برای تعیین منطقه احتمالی آسیب به مسیر بصری به نمودار مراجعه کنید.
6. این زمینه های بصری را با هر یک از آزمایشات میدانی قبلی بیمار در مقایسه با هر یک از آزمایشات از دست دادن میدان بصری مقایسه کنید. با مقایسه این زمینه ها با تنها جدیدترین زمینه بصری ، میانبر را بگیرید ، زیرا این ممکن است گمراه کننده باشد. به طور کلی شش آزمایش میدان بینایی برای ارزیابی پیشرفت بیماری لازم است. یافته ها را در زمینه یافته های آزمون فیزیکی و نتایج سایر آزمون ها و تصویربرداری در نظر بگیرید.
7. اگر عدم اطمینان وجود دارد ، با همکاران مشورت کنید.

منابع آنلاین

• عینی توسط آکادمی چشم پزشکی آمریکا
• جامعه تصویربرداری و پیرامونی

منابع

1. اندرسون دکتر. پیرامونی استاندارد. Ophthalmol Clin n AM 2003 ؛ 16: 205-212.[PMID: 12809158]
2. Ramulu P. پیرامونی خودکار استاندارد. 2012. [ذکر شده 2013 29 مه] ؛موجود از http://eyewiki. aao. org/standard_automated_perimetry
3. Armaly Mf. اندازه و محل نقطه کور معمولی. Arch Ophthalmol. 1969 ؛81 (2): 192-201.[PMID: 5764683]
4. Palczewsk K. شیمی و زیست شناسی دید. مجله شیمی بیولوژیکی 2012 ؛287 (3): 1612-1619.[PMID: 22074921]
5. Johnson CA ، Wall M ، Thompson HS. تاریخچه ای از محیط و آزمایش میدان بصری. Optom vis Sci. 2011 ژانویه ؛ 88 (1): E8-15.[PMID: 21131878]
6. نمونه PA ، Dannheim F ، Artes P ، Dietzsch J ، Henson D ، Johnson CA ، Ng M ، Schiefer U ، Wall M. Imaging and Perimetry Society Standards و دستورالعمل ها. Optom Vis Sci 2011 ؛ 88: 4-7.[PMID: 21099442]
7. Alward ، WL.(1999) پیرامونی. در: WL Alward ، Glaucoma: The Investites ، 1E (صص 56-102). مسبی
8. جانسون حدودتشخیص تغییرات عملکردی در دید بیمار - تجزیه و تحلیل میدان بصری. Schacknow and Sample ، The Glaucoma Book ، Wilmington ، PA: Springer ، 2010 ، فصل 23 ، ص. 229-264.
9. Johnson CA ، Wall M. زمینه بصری. فصل 35 در فیزیولوژی آدلر از چشم ، چاپ یازدهم (لوین ، نیلسون ، وو هوو ، وو ، کافمن و آلم ، ویرایش ها) ، 2011 ، صص 655-676.