آیا سرمایه گذاران می توانند ارزهای رمزنگاری و ESG را در آغوش بگیرند؟

در سال 2020 شاهد افزایش قیمت ارزهای رمزنگاری شد ، اما همچنین در مورد تأثیر سرمایه گذاری در ارزهای رمزنگاری شده بر محیط ، جامعه و حاکمیت بنگاهها (سرمایه گذاری ESG) می تواند آگاهی را افزایش دهد. مارتین واکر تجزیه و تحلیل می کند که آیا این دو روند سازگار هستند یا خیر.

ارزهای رمزپایه یک کلاس دارایی نزدیک به یک جمله است. آنها هیچ کوپن یا سود سهام ارائه نمی دهند ، حقوق مالکیت ندارند و هیچگونه آب و برق ندارند. با این حال ، آنها می توانند بازده های شگفت انگیزی را ارائه دهند ، که جذابیت اصلی آنها برای سرمایه گذاران است. بیت کوین ، محبوب ترین cryptocurrency ، در طول سال 2020 بیش از 300 ٪ ارزش افزایش یافته است. سایر ارزهای رمزپایه نیز دستاوردهای دیدنی را مشاهده می کردند. برخی ، مانند ستاره و سگکین ، در ابتدای سال جاری 100 ٪ دستاورد را طی چند ساعت مشاهده کردند.

یکی دیگر از موضوعات داغ برای صنعت مدیریت سرمایه گذاری ، اطمینان از این است که سرمایه گذاری ها معیارهای مربوط به بهبود محیط ، برخورد با نگرانی های اجتماعی و بهبود مدیریت شرکت ها (ESG) را برآورده می کنند. سودهای کوتاه مدت نسبت به سرمایه گذاری هایی که دنیای ما را بهبود می بخشد ، اولویت کمتری دارند و در این روند بازده های طولانی مدت بالاتری ایجاد می کنند. ESG به دلیل نگرانی در مورد تغییرات آب و هوا به طور پیوسته مورد توجه قرار گرفته است ، اما سال گذشته نیز به دلیل عواملی مانند جنبش Black Lives Matters ، در سال گذشته انفجار مورد علاقه قرار گرفت. یک بررسی جدید از 600 نفر در صنعت مدیریت صندوق نشان داد که 96 ٪ انتظار داشتند که بنگاه های خود در سال جاری اولویت بندی ESG را افزایش دهند. یکی از سؤالات چالش برانگیز سرمایه گذاران این است که آیا ESG و Cryptocurrency استراتژی های سرمایه گذاری سازگار هستند.

مورد برای ارزهای رمزپایه که از اهداف ESG حمایت می کنند ، جای تعجب ندارد ، بیشتر از طرف کسانی که علاقه مادی به قدردانی از ارزش خود دارند ، ناشی می شود. برای بیان این ادعاها ، ابتدا لازم است معیارهای ESG را تجزیه و توضیح دهیم ، چیزی که فقط با یک درجه ساده سازی امکان پذیر است زیرا هیچ استاندارد قانونی برای تعیین ESG وجود ندارد.

محیط

نگرانی های اصلی زیست محیطی ESG به کاهش تأثیر تغییرات آب و هوا و تضمین توسعه پایدار مربوط می شود. حقیقت ناخوشایند در مورد ارزهای دیجیتال این است که فرآیند اعتبارسنجی تراکنش های مورد استفاده توسط ارزهای دیجیتال پیشرو مانند بیت کوین، اتریوم و لایت کوین (که معمولاً به عنوان «ماینینگ» شناخته می شوند) به طور باورنکردنی انرژی ناکارآمد است و مقادیر زیادی دی اکسید کربن تولید می کند. اعدادی که در مجموع به آنها نگاه می شود به اندازه کافی بد هستند. به گفته وب سایت Digiconomist، استخراج بیت کوین به تنهایی به همان اندازه CO تولید می کند₂مانند نیوزلند، و به اندازه شیلی، کشوری با درآمد متوسط ۱۸ میلیون نفری، از برق استفاده می کند. ناکارآمدی و ضایعات در مقایسه با زیرساخت های مالی موجود حتی بدتر به نظر می رسد. CO₂پردازش یک تراکنش بیت کوین تولید شده با پردازش 722705 تراکنش کارت ویزا یکسان است.

استدلال هایی که از منظر زیست محیطی به نفع ارزهای دیجیتال استفاده می شود این است که آنها بیشتر از انرژی های تجدیدپذیر استفاده می کنند و مصرف انرژی آنها به عنوان انگیزه ای برای توسعه اشکال سازگار با محیط زیست تولید انرژی عمل می کند.

درست است که بر اساس تحقیقات دانشگاه کمبریج، بخش قابل توجهی از استخراج بیت کوین از انرژی های تجدید پذیر تامین می شود، اما بیشتر اینطور نیست و تمرکز شدید استخراج بیت کوین در چین به این معنی است که بخش بزرگی از استخراج با سوزاندن زغال سنگ تامین می شود. به ویژه در طول نوسانات فصلی در خروجی برق آبی. از این رو برآوردهای نگران کننده از مصرف انرژی و CO₂تولید. یکی از استدلال های معتبرتر برای استخراج بیت کوین که اشکال نوآورانه تولید انرژی را تشویق می کند، استفاده از گاز طبیعی تولید شده به عنوان محصول جانبی تولید نفت شیل برای قدرت استخراج بیت کوین است. این یک استدلال سطحی قانع کننده است، اما واقعیت این است که تولید نفت شیل به خودی خود برای محیط زیست مضر است. استخراج بیت کوین یارانه تولید بیشتر نفت شیل لزوما برای محیط زیست خوب نیست.

اجتماعی

"اجتماعی" در ESG به طور معمول شامل زمینه هایی مانند تنوع ، حقوق بشر ، حمایت از مصرف کننده و گنجاندن مالی است. می توان استدلال کرد که ماهیت شبه ناشناس اکثر ارزهای رمزنگاری شده از آسیب پذیر رژیمهای سرکوبگر محافظت می کند و توانایی هر کسی که دارای اتصال اینترنتی برای داشتن cryptocurrency باشد ، باعث افزایش گنجاندن مالی می شود. برخی از علاقه مندان همچنین به کمکهای مالی انجام شده توسط شرکتهای مختلف رمزنگاری به خیریه ها و سایر دلایل خوب اشاره می کنند. در مورد مزایای حفظ حریم خصوصی ارزهای رمزنگاری شده حقیقت وجود دارد ، اما طرف مقابل در کشورهایی که حاکمیت قانون دارند این است که آنها فعالیت های جنایی از جمله فرار مالیاتی و فرار از کنترل مبادله را تسهیل می کنند. ادعاهای مربوط به ارتقاء شمول مالی توهین آمیز است. ضرورت داشتن یک تلفن هوشمند و اتصال به اینترنت هیچ کاری برای کمک به فقیرترین ساکنان جهان ندارد. حتی برای کسانی که توانایی دسترسی به ارزهای رمزنگاری را دارند ، آنها با نوسانات شدید قیمت و هزینه های تبدیل ارزهای رمزنگاری شده به پول در دنیای واقعی برای خرید کالا و خدمات روبرو هستند.

شاید بدترین درگیری با نگرانی های اجتماعی مربوط به حمایت از مصرف کننده باشد. دارایی با نوسانات ارزهای رمزنگاری شده به سادگی سرمایه گذاری های مناسبی برای اکثریت قریب به اتفاق سرمایه گذاران نیست. قیمت ها به دلیل بسیاری از رمزنگاری که در مناطق خاکستری که به درستی تنظیم نشده اند ، بسیار دستکاری می شوند. ارزهای رمزنگاری شده در "مبادلات" خریداری و فروخته می شوند که به عنوان مبادله تنظیم نمی شوند ، اهرم توسط یک بانک سایه (صادر کننده سکه پایدار) که به عنوان یک بانک تنظیم نمی شود ، فراهم می شود و سازندگان این دارایی ها تا حد زیادی از مسئولیت پذیر بودن مسئولیت این مسئولیت جلوگیری می کنند. اطلاعات نادرست برای تشویق فروش گسترش یافته است. اطلاعات نادرست که در صورت ارائه کلاسهای دیگر دارایی برای سرمایه گذاری غیرقانونی باشد."تأثیرگذار" داستانهایی از قبیل "بانکهای مرکزی که ارزهای رمزنگاری شده" را گسترش می دهند ، "بانک ها و شرکت ها از فناوری های blockchain استفاده می کنند و ارزش ارزهای رمزنگاری شده را افزایش می دهند" و "همه چیز در مورد سیستم امور مالی معمولی بد است ، از تورم گرفته تا یک سیستم بانکی فاسد ، بنابراینارزهای رمزپایه راه حل هستند. این داستان ها به وضوح نادرست هستند.

حکومت

استفاده از مفاهیم حاکمیت شرکتها در ارزهای رمزنگاری شده از نظر مفهومی بسیار سخت است. ادعا شده است که ارزهای رمزنگاری شده از بیت کوین به بعد غیر متمرکز هستند ، یعنی هیچ حزب اصلی در کنترل آنها وجود ندارد. واقعیت عدم تمرکز بسیار متفاوت است. بسیاری از ارزهای رمزنگاری شده به وضوح متمرکز هستند و دارای یک سازمان واحد هستند که به عنوان خالق آنها ، نگهدارنده شبکه و ذینفع نخست از فروش آنها عمل می کند. در بعضی موارد ، به ویژه با این ارزهای رمزنگاری شده از شوق اولیه ارائه سکه (ICO) 2017-2018 ، ساختارهای حقوقی پیچیده ، از جمله بنیادهای مفهومی مستقل ، برای جلوگیری از ظاهر شدن ارزهای رمزنگاری شده از ظاهر اشخاصی که از اوراق بهادار ثبت نشده استفاده می کنند ، تنظیم شده اند. در برخی دیگر ، شرکت های Cryptocurrency کمپین های PR آواز را برای مبهم کردن ارتباط بین cryptocurrency و شرکت ایجاد شده برای سودآوری از آن راه اندازی کردند. حتی بیت کوین خود کنترل بسیار متمرکز بر فرآیند استخراج معادن (با تعداد بسیار کمی از "استخرهای معدن") ، بر روند فروش (از طریق مبادلات cryptocurrency) و بیش از حفظ کد (گروه "Bitcoin Core") است. به تفصیل ، تفاوت بین ادراک/توهم ایجاد شده و واقعیت چیز واقعاً نگران کننده در مورد ارزهای رمزنگاری شده از منظر حاکمیت است. ارزهای رمزپایه در هر اندازه گیری از دولت بسیار ضعیف است.

به طور خلاصه ، ارزهای رمزنگاری شده و اصول ESG به دور از سازگار نیستند و هر مدیر صندوق اصلی یا صندوق بازنشستگی به دنبال قرار دادن بخشی از نمونه کارها خود در خطرات رمزنگاری به شدت تضعیف اعتبار ESG آنها است.

• این پست وبلاگ نظرات نویسندگان خود را ارائه می دهد ، نه موقعیت بررسی LSE Business Review یا دانشکده اقتصاد لندن.
• تصویر برجسته توسط Dmitry Demidko در Unsplash
• وقتی نظر می دهید ، با سیاست نظرات ما موافقت می کنید