انواع و کارکردهای نقدینگی در تجارت

12 آگوست 2021 |811x مشاهده شده |بینش های تجاری |دانیل نگراها

[Ratemypost]

فهرست مطالب

در یک شرکت ، نقدینگی یکی از عوامل مهم برای تعیین دولت یا پایداری یک شرکت است. بنابراین ، بسیاری از بازیگران تجاری از نقدینگی به عنوان معیار یا مرجع برای ارزیابی توانایی شرکت در تأمین مالی نیازها یا فعالیتهای عملیاتی شرکت استفاده می کنند.

نقدینگی را می توان به عنوان توانایی شرکت در پاسخگویی یا پرداخت تعهدات بدهی کوتاه مدت با استفاده از دارایی های جاری مانند پرداخت های تجاری ، سود سهام قابل پرداخت ، پرداخت مالیات و سایر موارد گفت.

سطح نقدینگی یک شرکت را می توان در تعداد خاصی از جمله تعداد نسبت سریع ، شماره نسبت فعلی و تعداد نسبت نقدی نشان داد. نسبت حسابداری رابطه بین دو متغیر مالی است که به طور سیستماتیک با یکدیگر مرتبط هستند. بنابراین ، تجزیه و تحلیل نسبت به دست آمده از فرآیند محاسبه و نتایج نسبت حسابداری این هدف را دارد که بتواند در مورد توافق یک شرکت تصمیم بگیرد.

براساس توضیحات فوق ، نسبت نقدینگی می تواند نشان دهد که آیا شرکت شما پول کافی برای پرداخت تعهدات خود دارد یا اینکه آیا شرکت باید از برخی از دارایی های شرکت مانند موجودی ، دریافتنی یا اوراق بهادار تجاری استفاده کند تا به پول نقد شرکت تبدیل شود.

از آنجا که نسبت نقدینگی کوتاه مدت است ، البته به عنوان یک طلبکار ، شما همیشه می خواهید موقعیت نقدینگی شرکت خود را بدانید تا بتوانید فعالیت های شرکت خود را در اینجا تأمین کنید ، انواع نسبت نقدینگی که برای تجارت مهم است:

نسبت فعلی نقدینگی

نسبت فعلی تعدادی است که نشان می دهد توانایی شرکت در تحقق بدهی های فعلی خود با استفاده از دارایی های فعلی چقدر است. علاوه بر این ، این نسبت می تواند به عنوان مقایسه ای بین دارایی های فعلی و بدهی های جاری استفاده شود.

روشی که برای تعیین سطح نسبت فعلی در شرکت استفاده می شود ، بسیار آسان است ، یعنی با مشاهده تعداد دارایی های فعلی شرکت مانند پول نقد ، حساب های دریافتنی ، موجودی و سایر دارایی های فعلی. اگر دارایی های فعلی مبلغ بیشتری نسبت به بدهی های جاری داشته باشند ، این شرکت نسبت جریان بالایی دارد. و هرچه نسبت فعلی بالاتر باشد ، یک شرکت می تواند مطمئن باشد که شرکت توانایی پرداخت بدهی ها یا تعهدات خود را دارد.

نسبت سریع

نسبت سریع نسبتی است که نشان می دهد شرکت چقدر قادر به پرداخت بدهی کوتاه مدت بدون در نظر گرفتن ارزش موجودی شرکت است. نکته مهم این نسبت سریع این است که فقط برای محاسبات خود از پول نقد و سایر محاسبات معادل پول استفاده می کند. لازم به ذکر است که نسبت سریع نسبتی است که نشان می دهد شرکت چقدر قادر به پرداخت بدهی کوتاه مدت با استفاده از دارایی های فعلی بدون در نظر گرفتن ارزش موجودی شرکت است.

این امر به این دلیل است که موجودی مدت زمان نسبتاً طولانی را برای تبدیل به دارایی می گیرد ، زیرا این شرکت در ابتدا موجودی را کنار می گذارد. محاسبه سطح نقدینگی با نسبت سریع فقط از دارایی های ملموس مانند پول نقد و اوراق بهادار قابل فروش به عنوان مؤلفه های اصلی استفاده می کند.

اگر نسبت سریع در مقام عالی قرار داشته باشد ، وضعیت مالی باید در شرایط پایدار باشد. این نشان می دهد که این شرکت پرداخت بدهی کوتاه مدت خود را با شرایط مالی خوب آسان تر می کند.

نسبت نقدی و نسبت گردش پول نقد

از نسبت نقدی برای مقایسه در دسترس بودن نقدی شرکت با بدهی های فعلی یا بدهی های فعلی استفاده می شود. این هدف برای اندازه گیری توانایی شرکت در پرداخت بدهی کوتاه مدت خود است.

در مورد محاسبه در نسبت نقدی ، صندوق های نقدی مانند چک حساب است. اگر شرط نسبت نقدی نسبت متعادل یا حتی بالاتر را نشان دهد ، نقدینگی شرکت بیشتر خواهد بود.

نسبت پول نقد بالا نیز نشانه این است که وضعیت مالی شرکت برای پرداخت تعهدات خود در شرایط خوبی است. در حالی که نسبت گردش مالی نقدی می تواند تعداد نسبی را نشان دهد که نتیجه تعداد فروش محصول و سرمایه در گردش است. مگس

محاسبه نسبت پول نقد را می توان از بخش ارقام فروش محصول با سرمایه در گردش خالص مشاهده کرد. این نسبت گردش مالی نقدی برای ارائه نمای کلی از میزان سود حاصل از یک شرکت از مخارج سرمایه در گردش استفاده می شود.

نسبت سرمایه در گردش

در یک شرکت ، البته ، نسبت سرمایه در گردش برای ارائه مروری بر سطح نقدینگی متعلق به شرکت با بررسی میزان دارایی و موقعیت سرمایه در گردش برای تأمین مالی فعالیت های شرکت لازم است. محاسبه نسبت سرمایه در گردش با مقایسه کل دارایی های متعلق به شرکت با بدهی انجام می شود. نتایج سپس با تعداد دارایی ها برای دیدن سطح نقدینگی شرکت تقسیم می شوند.