حق امتناع اول: محدودیت قراردادی در انتقال سهام

از جمله مفاد مختلف درج اسناد مانند توافق نامه سهامدار در یک شرکت ، یک مورد اغلب با برچسب ROFR / حق امتناع اول ظاهر می شود. ROFR یک حق قراردادی است که سهامدار فروش را موظف می کند سهام خود را در این شرکت به شخص ثالث بفروشد بدون اینکه سهام خود را به طرف دیگر ارائه دهد (معمولاً سایر سهامداران است. اگر سهامدار (های) موجود این پیشنهاد را نپذیرفت ، سهامدار فروش رایگان می تواند سهام خود را به شخص ثالث بفروشد ، مشروط بر اینکه این فروش با شرایط مطلوب تر از آنچه به سهامداران موجود ارائه می شود ، نیست. به این معنی که ROFR به صاحب یک ملک نیاز دارد تا با همان شرایط ارائه شده توسط شخص ثالث ، همان را به دارنده راست ارائه دهد ، قبل از آنکه مالک بتواند ملک را به آن شخص ثالث بفروشد. با اتخاذ این ماده ، سهامداران شرکت قول می دهند که فقط پس از مذاکره در مورد قیمت با شخص ثالث و ارائه سهام با آن قیمت به سهامداران خود ، سهام خود را بفروشند.

به طور کلی ، یک سرمایه گذار به خودی خود علاقه ای به سرمایه گذاری در Cash Cows ندارد. در عوض ، او فرصتی را ترجیح می دهد ، که به وی امکان دسترسی به یک پنجره خروجی را در یک دوره تقریبی 5-5 سال با افزایش همزمان بازده می دهد. به بیان دقیق ، سرمایه گذاران معاصر شش (مانند کریکت) را ترجیح می دهند. بدون شک ، سرمایه گذاران محتاط قصد بازده تهاجمی را دارند ، به این معنی که آنها ترجیح می دهند مرزها را حتی به دلیل حضور در این روند ، بر خلاف رویکرد سنتی گرفتن مجردها ، برای مرزها تغییر دهند. در غیر این صورت ، آنها ترجیح می دهند کسی در یک نسخه بسته بندی شده بیست 2020 کریکت در مقابل کریکت تست سنتی یا حتی کریکت یک روزه ، نه چندان محبوب شرکت کند. این حقوق ، همانطور که از این رو ذکر شده است ، ممکن است ذکر شود ، معمولاً در آنجا وجود دارد تا اطمینان حاصل شود که اگر مرز به ثمر رسیده باشد ، می توانند از همین استفاده کنند.

حق امتناع اول در توافق نامه سهامدار ، در صورت انتخاب اهدا کننده برای فروش سهام ، گزینه احتمالی را برای خرید دارایی فراهم می کند [2]. قبل از در نظر گرفتن موضع حقوقی با توجه به موضوع فوق ، ارزشمند خواهد بود که بینش کوتاهی از برخی از مفاهیم کانونی مربوط به مفاد موجود در توافق نامه هایی مانند توافق نامه های سرمایه گذاری ™ یا "توافق نامه دارنده" داشته باشیم.

این توافق نامه های امضا شده در بین سهامداران ممکن است شامل برخی از مقررات باشد که به طور گسترده موارد زیر را شامل می شود:

(i) حق امتناع اول ؛

(ب) راست کشیدن. وت

(iii) برچسب راست.

و در اینجا حق امتناع اول (ROFR) را نشان می دهد ، به طور معمول در این ترتیب ، حداقل سه حزب دخیل هستند-مالک و دارنده راست که برای اعطای حق و یک یا یک یا چند خریداران شخص ثالث بالقوه قرارداد بسته اند ، باید باشند. این شرکت مایل به ارائه / فروش سهام به آنها است.[3] به طور خلاصه ، حق امتناع اول در مفهوم گزینه تماس است. ROFR می تواند تقریباً هر نوع دارایی (ها) را پوشش دهد و معمولاً در انواع تنظیمات قراردادی به کار می رود. در میان دیگران ، در فروش املاک و مستغلات ، قراردادهای اجاره نامه ، املاک شخصی ، مجوز بیمار ، فیلمنامه ، در توافق نامه های سهامداران یک شرکت نزدیک یا علاقه به یک تجارت یافت می شود. این همچنین ممکن است معاملات تجاری را که کاملاً دارایی نیستند ، مانند حق ورود به یک سرمایه گذاری ، توافق نامه توزیع یا توافق نامه مدیریتی پوشش دهد. به عنوان مثال ، در صنعت سرگرمی ، حق امتناع اول بر روی یک مفهوم یا فیلمنامه ، به دارنده حق را می دهد ، با فرض ، فرض می کند که ابتدا آن فیلم را بسازد. فقط اگر دارنده آن را خاموش کند ، ممکن است صاحب آن را به طرف های دیگر خریداری کند.

با در نظر گرفتن موارد فوق ، ممکن است خاطرنشان شود که حق فوق الذکر به گونه ای تنظیم شده است تا منافع سرمایه گذاران و مروج/ سهامداران فعلی را در یک سرمایه گذاری خاص اعمال کند. با توجه به همین ، اگر قابلیت اجرای حق مذکور برای طرفین چنین توافق نامه هایی برای طرفین مشخص نباشد ، این یک تمرین بیهوده خواهد بود.

حق پیشگیرانه-در مقایسه با ROFR ، یک حق تقریباً مشابه وجود دارد که به عنوان یک حق پیشگیرانه شناخته می شود. تمایز بین ROFR و حقوق پیشگیرانه ممکن است گزاره ای آسان نباشد ، زیرا به نظر می رسد این دو در صورتی که یکسان نباشند ، مشابه هستند. برخلاف حق امتناع اول ، به نظر می رسد که یک حق پیشگیرانه شبیه به حق پیشنهاد اول است. حق پیشنهاد اول یک پسر عموی نزدیک در سمت راست امتناع اول است. در سمت راست پیشنهاد اول ، قبل از اینکه یک مالک بتواند ملک را با حق پیشنهاد اول بفروشد ، باید به دارنده مناسب این فرصت را بدهد که برای این ملک پیشنهاد ارائه دهد. مالک می تواند آنها را یا پیشنهاد را بپذیرد. یا مالک می تواند ملک را به شخص ثالث بفروشد ، اما فقط با قیمتی بالاتر از قیمت ارائه شده توسط دارنده راست. برای این حق مؤثر و قابل اجرا ، در مورد شرکت خصوصی ، ممکن است در مقالات انجمن شرکت نیز درج شود. طبق حق گفته شده ، حق انتقال سهام به افراد غیر عضو محدود است. علاوه بر این ، شایان ذکر است که یک توافق خصوصی بین دو یا چند سهامدار که در آن محدودیت هایی را به یکدیگر تحمیل می کنند در مورد حق انتقال آنها شرکت را به هم نمی پیوندد و به تبع آن ، احتمالاً همین موضوع موضوع یک موضوع استدادخواست مدنی بین طرفین توافق نامه و طرف ارتکاب نقض ممکن است از نظر خسارت به طرف دیگر پاسخ دهد. برای اتصال شرکت ، این توافق نامه باید شرکت را به عنوان یکی از طرفین درج کند و باید در مقالات انجمن موضوعی باشد.[4]

بحث در مورد این موضوع در سال 1992 آغاز شد که دیوان عالی کشور در پرونده V. B. Rangaraj v. V. B. Gopalakrishnan [5] اظهار داشت که در صورت محدودیت انتقال شرکت محدود ، در صورت وجود ، توسط سهامداران توافق شده است مگرمقالات انجمن معتبر و الزام آور نخواهد بود. از طرف دیگر ، دادگاه عالی دهلی و هیئت حقوقی شرکت اظهار داشتند که در صورت سهام ذکر شده ، هیچ محدودیتی وجود ندارد ، یعنی حقوق امتناع اول یا هرگونه حقوقی. دلیل این امر این بود که بخش 111A (2) [6] قانون شرکت های 1956 ، مقرر می کند که سهام و بدهی ها و هرگونه علاقه در آن یک شرکت به صورت آزاد قابل انتقال است. دادگستری چاندراچود از دادگاه عالی بمبئی نیز در سال 2010 در مورد شرکت توسعه ماهاراشترا غربی در مقابل Bajaj Auto Ltd [7] همین دیدگاه را به دست آورد و مشاهده کرد که برای تکمیل هدف باید به اصل انتقال آزاد ابعاد گسترده ای داده شودقانونتحمیل محدودیت در اصل قابلیت انتقال آزاد ، یک کارکرد قانونی است ، صرفاً به این دلیل که فرضیه انتقال آزاد به عنوان یک موضوع سیاست قانونگذاری هنگامی که مجلس بخش 111A را در قانون شرکت ها ، 1956 معرفی کرد ، بیان شد. این یک قانون الزام آور است که حاکم بر گفتمان استدر مورد قابلیت انتقال سهام. کلمه "قابل انتقال" با استفاده از عبارت "قابل انتقال آزاد" از وسیع ترین واردات و پارلمان است ، قصد قانونگذاری را برای اجازه دادن به نقل و انتقالات سهام شرکت های دولتی در یک حوزه آزاد و کارآمد تقویت کرده است - تأثیر بند بند پیش بینیبرای تحمیل محدودیت در انتقال آزاد سهام با استفاده از هنجارهای انتقال پذیری که در بخش 111A به یک حق پیشگیرانه ایجاد شده توسط توافق بین طرفین ایجاد شده است. این غیرقابل تحمل است ..

این تفسیر باعث ایجاد سختی های زیادی برای سرمایه گذاران PE / شرکای استراتژیک در مذاکره در مورد حق امتناع اول یا حقوق برچسب زدن / کشیدن با مروج شد ، که به طور معمول گزینه های خروجی مذاکره شده برای محافظت از منافع تجاری خود هستند. سؤال این بود که آیا در یک شرکت ذکر شده می تواند به طور معتبر حق امتناع اول را ارائه دهد یا حقوقی را که در نهایت از نظر قانونی قابل اجرا خواهد بود ، ارائه دهد؟

تصمیمات فوق الذکر قبل از نیمکت تقسیم دادگاه عالی بمبئی در مورد Messer Holdings Limited v. Shyam Madanmohan Ruia and Ors [8] مورد بررسی قرار گرفت. این حكم جالب است زیرا در پی حكم دادگاه عالی بمبئی در پرونده خودرو Bajaj [9] ؛این روش برای مذاکره محدودیت در انتقال سهام در یک شرکت دولتی را تغییر داد. این حكم حكم داده بود كه هرگونه حقوق پیشگیرانه نسبت به سهام در شركتهای محدود عمومی با توجه به اصل قابلیت انتقال آزاد در بخش 111A قانون شركتها ، 1956 غیرقانونی است. شرکت ها قطعاً هنوز تمام نشده اند.

دادگاه با احترام ، تفسیر قبلی را که به کلمات قابل انتقال رایگان استفاده شده در بخش 111A توسط قاضی مجرد در پرونده اتومبیل Bajaj داده شده است ، رد کرد [10]. نیمکت تقسیم برای اولین بار هدف واقعی بخش 111A را مورد بررسی قرار داد ، دلیل درج آن در قانون شرکت ها ، 1956 و مشاهده کرد که در اوایل سهام به صورت فیزیکی ، هیئت مدیره از قدرت دلخواه برای رد انتقال سهام پیشرو استفاده می کردندبه بسیاری از شکایات نقل و انتقالات. این وضعیت تا حدی با درج بخش 22A قانون مقررات مربوط به قرارداد اوراق بهادار ، که تنها چهار زمینه ای را تعیین می کرد که هر هیئت مدیره می تواند نقل و انتقالات را رد کند ، اصلاح شد. با معرفی مفهوم سهام تخریب شده از طریق قانون سپرده گذاری ، 1996 ، بخش 22A حذف شد و بخش 111A در قانون شرکت ها برای مقابله با تصحیح ثبت نام معرفی شد. دادگاه مشاهده کرد که کل هدف بخش 111A تنظیم حق هیئت مدیره برای امتناع از انتقال سهام است. براساس بخش 111-A ، هیئت حقوقی شرکت به هدایت هرگونه سپرده گذاری یا شرکتی برای تصحیح ثبت نام یا سوابق خود در مورد برنامه ای که توسط یک سپرده گذاری ، شرکت ، شرکت کننده یا سرمایه گذار یا SEBI ساخته شده است ، می باشد.[11]