ETF در مقابل CFDS

روش ها و فرصت های زیادی برای تجارت و سرمایه گذاری در بازارهای مالی وجود دارد. معامله گران و سرمایه گذاران دائماً به دنبال بهترین گزینه برای آنها هستند.

با وجود تمام امکانات معاملاتی که این روزها در دسترس است ، انتخاب مناسب ترین گزینه برای آنها برای معامله گران دشوار می شود.

هدف از این مقاله تمرکز بر دو مورد از محبوب ترین گزینه های تجاری در حال حاضر ، یعنی صندوق های معامله شده مبادله (ETF) و قراردادهای اختلاف (CFD) است. با مقایسه دو ابزار مالی ، مزایا و مضرات آنها مشهود خواهد بود و امیدوارم انتخاب مناسب ترین مورد را آسان تر کند.

هنگام در نظر گرفتن EFT و CFD ، در نظر داشته باشید که انتخاب مناسب ترین گزینه معاملاتی بستگی به تعادل بین بازده سرمایه گذاری و ریسک ، دستکاری شما برای سرمایه گذاری و اهداف تجاری شما دارد.

ETF ها چیست؟

صندوق معامله شده مبادله ، که معمولاً با عنوان ETF شناخته می شود ، نوعی صندوق سرمایه گذاری است که در بورس اوراق بهادار معامله می شود ، بنابراین این نام. ETF ها برای به دست آوردن سود کوتاه مدت و همچنین ایده آل به عنوان سرمایه گذاری های بلند مدت مناسب هستند. آنها می توانند بر اساس انواع دارایی های اساسی مانند کالاها ، اوراق قرضه ، سهام ، شاخص ها ، ارزها و غیره بنا شوند.

اگرچه به طور ساده دقیقاً مانند صندوق های متقابل ، ETF ها نباید با وجوه متقابل اشتباه گرفته شوند. آنها در واقع مانند سهام عادی معامله می شوند و در طی یک روز معاملاتی در معرض تغییر قیمت قرار می گیرند.

سرمایه گذاران در ETF سود خود را در قالب سود سهام یا سود حاصل از ETFS به اشتراک می گذارند.

با ETF ، دارایی های اساسی مرتبط با هم به عنوان "سبد" ترکیب می شوند و برای ردیابی عملکرد ، از جمله ، کالاها ، ارزها و شاخص ها طراحی شده اند.

CFDS چیست؟

CFD (قرارداد برای اختلاف) یک ابزار مالی قابل معامله است که یک قرارداد بین دو طرف را تشکیل می دهد تا تفاوت بین قیمت فعلی یک ابزار مالی اساسی و قیمت آن را هنگام انقضای قرارداد مبادله کند.

CFD ها را می توان با اهرم معامله کرد ، که معامله گران را قادر می سازد با حاشیه های کوچک (سپرده در حساب های تجاری خود) تجارت کنند.

مانند ETF ، یک معامله گر هرگز در واقع دارایی زیربنایی مانند کالا ، ارز یا سهام را در اختیار ندارد و سود یا ضرر با تفاوت بین خرید و قیمت فروش CFD تعیین می شود ، کمتر از هزینه های قابل استفاده است.

به عنوان یک معامله گر ، می توانید بدون در نظر گرفتن جهت حرکت قیمت دارایی اساسی ، سود یا ضرر ایجاد کنید. به عنوان مثال ، اگر پیش بینی شما این است که قیمت کالای خاصی در آینده نزدیک کاهش می یابد ، می توانید امروز دارایی را بفروشید. اگر پیش بینی نتیجه مطلوبی داشته باشد ، حتی در میان قیمت در حال سقوط سود خواهید داشت.

با این حال ، اگر قیمت در جهت مخالف که پیش بینی کرده اید حرکت کند ، ضرر خواهید کرد.

به عبارت دیگر ، شما می توانید ضرر و زیان وارد کنید و در هنگام افزایش قیمت یا کاهش قیمت ها ، سود کسب کنید.

مقایسه بین ETF و CFD

• ETF ها خیلی زودتر از CFDS به دنیای مالی معرفی شده اند. اولین ETF در سال 1993 معرفی شد ، در حالی که CFD ها در اواخر دهه 1990 به بازار رسیدند.
• هر دو CFDS و ETF فرصت های تجاری خوبی را ارائه می دهند. با این حال ، قبل از سرمایه گذاری در این ابزارهای مالی ، به دستورالعمل های زیر توجه داشته باشید:
• اقدامات کافی برای مدیریت ریسک باید انجام شود.
• اشتهای ریسک خود را درک کنید.
• درک و دانش خوب از دارایی (های) اساسی مورد نیاز است.
• خود را با بازارها آشنا کنید.
• CFD ها فرصت هایی را برای گمانه زنی ها فراهم می کنند و معمولاً برای استراتژی های کوتاه مدت سرمایه گذاری مورد استفاده قرار می گیرند ، در حالی که ETF ها بیشتر برای سرمایه گذاری بلند مدت مناسب هستند.
• CFD ها از پتانسیل ریسک بالایی برخوردار هستند اما همچنین امکان بازده بالایی دارند. در مقابل ، ETF ها ابزارهای سرمایه گذاری ایمن با سود کوچکتر هستند.
• با توجه به ETFS ، یک معامله گر موظف است قیمت کامل دارایی اساسی را بپردازد ، در حالی که با CFDS ، معامله گر با کارگزار توافق دارد تا تفاوت قیمت بین تاریخ شروع و بسته شدن قرارداد را بپردازد.
• CFD مشتق است و به یک معامله گر اجازه می دهد از این امر استفاده کند ، به این معنی که شما برای تجارت خود در دسترس هستید. به طور معمول ، شما فقط باید درصد کمی ، به عنوان مثال 5 ٪ تا 10 ٪ از ارزش دارایی اساسی برای تجارت بپردازید. از طرف دیگر ETF ها به این ترتیب اهرم نمی شوند و به عنوان یک معامله گر شما باید قیمت کامل را بپردازید.
• CFDS با توجه به مزیت اهرم ، شما را به عنوان یک معامله گر این امکان را می دهد تا با ارزش بسیار بالاتر دارایی زیربنایی سود کسب کنید تا بتوانید با همان مقدار پول خریداری کنید. ETF ها چنین مزیتی ندارند.
• با این حال ، به دلیل مزیت اهرم ، CFD ها محصولی حاشیه ای هستند و بنابراین ، اگر ارزش دارایی زیرین کاهش یابد ، یک معامله گر در معرض تماس حاشیه ای از کارگزار خود قرار می گیرد. کارگزار شما ممکن است از شما بخواهد پول بیشتری را برای محافظت از منافع خود در برابر پیش فرض بدهی خود واریز کنید. در تجارت ETF چنین خطری وجود ندارد.
• CFD ها برای مدت زمان قرارداد هزینه های قابل توجهی دارند زیرا آنها محصولی حاشیه ای هستند. ETF ها مشمول هزینه های بهره نیستند.
• با ETFS یک معامله گر هرگز نمی تواند ضرر بیشتری نسبت به سرمایه گذاری اولیه خود داشته باشد. با این حال ، با CFD S ، استفاده از اهرم دلالت بر این دارد که هم سود و هم ضرر جمع می شود.