الیوت - هاتنز - یک داستان هشدار دهنده برای مدعیان

یک تصمیم اخیر دادگاه تجدید نظر ، یادآوری مفیدی برای پزشکان و یک داستان هشدار دهنده برای مدعیان ، از رویکردی که دادگاه برای شناسایی تاریخ اقدام در شکنجه برای اهداف محدودیت دفاع در مورد ادعاهای سهل انگاری ارائه می دهد ، ارائه می دهد. بشر

بخیه در زمان ...

تصمیم اخیر دادگاه تجدیدنظر در الیوت - هاتنز [2021] EWCA Civ 720 یادآوری مفیدی را برای پزشکان ارائه می دهد ، و یک داستان هشدار دهنده برای مدعیان ، از رویکردی که دادگاه برای مشخص کردن تاریخ اقدام در مورد اقدامات شکنجه برای این شکنجه انجام می دهد. اهداف محدودیت دفاع در مورد ادعای سهل انگاری.

زمینه

حقایق تصمیم نسبتاً ساده است. مدعی (ج) به متهم (د) ، یک شرکت وکلا ، دستور داد تا اجاره نامه ای را به نفع خود از محل آزاد املاک متعلق به همسرش تهیه کند. به متهم نیز دستور داده شد كه اجاره نامه فرعی را به نفع مستاجر خود (T) تهیه كند. در نظر گرفته شده بود که والدین T به عنوان مهمانی در زیر اجاره نامه معرفی شوند و ضمانت نامه ها را ارائه دهند ، در حالی که اجاره و اجاره نامه نیز شامل میثاق C برای اطمینان از این ملک است.

اجاره نامه و اجاره نامه در فوریه 2012 اجرا شد اما این ملک در نوامبر 2012 توسط آتش سوزی ویران شد. C این ملک را بیمه نکرده بود. D نتوانسته است به C توصیه كند كه طبق الزامات لازم باشد و D نیز نتوانسته است والدین T را به عنوان طرف در زیر اجاره نامه درج كند یا از اطمینان از ضمانت نامه لازم اطمینان حاصل كند. C در آوریل 2018 دادرسی علیه D صادر کرد و به دنبال خسارت در سهل انگاری در رابطه با هزینه بازسازی ملک و از دست دادن اجاره است. D پذیرفت که با توجه به شکست های فوق ، در نقض وظیفه عمل کرده است. با این حال ، D گفت که این ادعا طبق قانون محدودیت S. 2 1980 ممنوع الخروج شده است ، زیرا دادرسی بیش از شش سال پس از اجرای اجاره نامه صادر شد ، در این زمان گفت علت اقدام به آن رسیده است. ج اعتراف كرد كه علت عمل تا بعد از آتش سوزی جمع نشده است و به این ترتیب عمل به موقع بوده است.

محاکمه موضوع اولیه در مورد محدودیت که به نفع C یافت شد ، بر این اساس که علت عمل وی تا پس از آتش سوزی جمع نشده است. قاضی تصریح کرد که پیش از این ، از دست دادن او "کاملاً مشروط" در هرانجمن حقوقی - سپتون و شرکت[2006] UKHL 22 و ارزش پایین تر اجاره نامه ای که وی در زمان معامله به دست آورد (با استفاده از اجاره نامه فرعی توسط ضمانت نامه و C در نقض میثاق خود برای بیمه کردن)نهبه خودی خود در شرایطی که C مایل به اختصاص اجاره نامه نبود ، به خود آسیب های عملی می رسد. در عوض ، تنها زمانی بود که C متحمل ضرر یا خسارت واقعی (به شکل تأثیر عدم پوشش بیمه و از دست دادن اجاره به دنبال آتش) شد که علت این عمل به وجود آمد. با این حال ، این تصمیم به عنوان مثال اول توسط دادگاه تجدید نظر در ماه مه 2021 با یک حکم وحدت لغو شد.

تحلیل و بررسی

لرد عدالت نیوی ، با صادر کردن حكم پیشرو ، خاطرنشان كرد: "با شکنجه سهل انگاری ، خسارت یک ماده اساسی علت عمل است. در دسترس بودن یک دفاع محدودیت به این ترتیب بستگی به زمان سهل انگاری باعث خسارت عملی خواهد شد. سؤال قبل از دادگاه تجدید نظر ، بنابراین "خسارت عملی" برای اولین بار در اثر سهل انگاری D ایجاد شده است.

دادگاه با در نظر گرفتن این سؤال ، دادگاه خاطرنشان كرد ، در زمینه ادعاهای سهل انگاری علیه وکلا ، تمایز بین موارد "بدون معامله" (در آنجا ، اما برای سهل انگاری ، مدعی به هیچ وجه معامله را انجام نمی داد) و "معامله ناقص"موارد (جایی که متقاضی همیشه با معامله پیش می رفت ، اما اگر این امر برای سهل انگاری نبود ، بهتر بود).

دادگاه تأیید کرد که در یک پرونده "معامله ناقص" - همانطور که در اینجا - متقاضی در صورت/هنگامی که ارزش آن از معامله ناقص به طور قابل اندازه گیری کمتر از ارزش آن باشد ، از معامله بدون نقص برخوردار بوده است. بشراگر از ابتدا از نظر عینی کمتر با ارزش باشد - صرف نظر از این که مدعی ذهنی قصد فروش دارایی را داشته باشد یا کار دیگری برای تحقق ارزش پایین خود انجام دهد ، این مورد در صورت ورود به معامله خواهد بود.

در این حالت "به طور عینی ، آنچه [C] از معامله دریافت می کرد ، نسبت به آنچه او باید دریافت می کرد ، بسیار پایین تر بود. بازگشت به یک کم تحرک با سود والدین [T] به عنوان ضامن ، به طور واضح از ارزش قابل اندازه گیری بیشتر از آن برای Unbuaranteed Underlease که سهل انگاری هاتنس باعث شد خانم الیوت اعطا کند. "بنابراین ، موضع C مبنی بر اینکه او قصد فروش یا اختصاص اجاره نامه را ندارد ، بی ربط نبود - او در هنگام ورود به معامله ، آسیب های عملی را متحمل شد ، زمان شروع به اجرای آن در آن نقطه کرد و بنابراین دادرسی از زمان خارج شد.

Newey LJ در نظر گرفت (OBITER) آیا موقعیت محدودیت از نظر عدم موفقیت D در توصیه C برای اطمینان از عدم تضمین آن در تضمین تضمین ها متفاوت است (بر اساس این که اولی می توانست تا زمان آتش سوزی اصلاح شود ،و با همان قیمت و آن شوهر C نمی توانست اجاره نامه را در موقت از بین ببرد). او نتیجه گرفت که اینطور نیست. عدم مشاوره در نقض تعهدات وی و در معرض خطر توقیف و هزینه شرکت کننده که در مورد (فقدان) شواهد قابل تخفیف نیست.

در جریان تحلیل خود ، وی به نظر می رسد که تمایز را در پرونده قبلی پرونده بین: تصویب کرد:

• مواردی از مسئولیت احتمالی ، که گفته می شود "خسارت عملی" در آن مرحله نیست. وت
• مواردی که احتمال آسیب مالی واقعی را شامل می شود ، که گفته می شود برای تشکیل "خسارت عملی" کافی است ، حتی اگر این آسیب هنوز تحقق نیافته باشد.

با این روش ، تمایز بین این دو کاملاً آشکار نیست. علاوه بر این ، ضمن هماهنگی عدم مشاوره بیمه با دسته دوم ، Newey LJ در نهایت همان آزمایشی را که وی در مورد عدم ضمانت اعمال کرد ، اعمال کرد - مشاهده اینکه ارزش اجاره C در تاریخ کمک هزینه آن باید با توجه به اینکه وی قابل اندازه گیری کمتر باشدنقض الزامات بیمه خود بود. بر این اساس ، وی نتیجه گرفت که این عنصر ادعا نیز به همین ترتیب ممنوع است.

اظهار نظر

این تصمیم عدم اطمینان را که در مورد تفسیر بخش 2 قانون محدودیت وجود دارد ، و چگونگی تفسیر "خسارت" در این زمینه برجسته می کند. رویکرد دادگاهها احتمالاً بسیار حساس به واقعیت خواهد بود ، اگرچه این پرونده پیام واضحی را ارسال می کند که به محض اینکه یک مدعی حقوق را بدست آورد ، خطر بسیار واقعی محدودیت وجود دارد که به هر طریقی که نسبت به آن ها پایین تر باشد ، شروع به کار می کند. پیش بینی شده ، در نتیجه سهل انگاری ادعا شده است. در موارد مربوط به معاملات ، این به طور مداوم تاریخ معامله خواهد بود - همانطور که در اینجا بود ، با وجود این که C قصد انجام کاری برای تحقق ارزش پایین اجاره به دست آمده را نداشت و مشخص نیست که C تا به حال نیاز داردبا ضمانت نامه ها تماس بگیرید یا بیمه D نتوانسته است تضمین شود.

بنابراین باید به عنوان یادآوری نیاز به احتیاط شدید هنگام بررسی تأثیر محدودیت و نیاز به مدعیان برای جلوگیری از ترک ادعاها تا آخرین لحظه تلقی شود. تصمیم اخیر دیوان عالی کشور در متیو پنج Sedman [2021] UKSC 19 بیشتر بر این درس تأکید می کند. این مربوط به موقعیتی بود که زمان انجام یک عمل در سکته مغزی نیمه شب منقضی شده است و بنابراین باعث اقدام به عدم انجام این کار در آن نقطه می شود. دیوان عالی کشور (به عنوان استثناء قاعده کلی ، برگزار کرد که روزی که علت اقدام به اهداف محدودیت در آن محروم می شود) که روز بعد بلافاصله باید در محاسبه دوره محدودیت گنجانده شود - این به معنای اینجا بود که در اینجا به معنای آن است. این ادعا خارج از زمان بود.

هر دوی این موارد یادآور سلامتی برای مدعیان خطرناک بودن هرگونه خطری برای محدودیت - و متهمان در مورد مزایای دفاع از محدودیت است. بنابراین باید به عنوان یادآوری نیاز به احتیاط شدید هنگام بررسی تأثیر محدودیت و نیاز به مدعیان برای جلوگیری از ادعاهای تا آخرین لحظه تلقی شود. تصمیم اخیر دیوان عالی کشور در متیو پنج Sedman [2021] UKSC 19 بیشتر بر این درس تأکید می کند. این مربوط به موقعیتی بود که زمان انجام یک عمل در سکته مغزی نیمه شب منقضی شده است و بنابراین باعث اقدام به عدم انجام این کار در آن نقطه می شود. دیوان عالی کشور (به عنوان استثناء قاعده کلی ، برگزار کرد که روزی که علت اقدام به اهداف محدودیت در آن محروم می شود) که روز بعد بلافاصله باید در محاسبه دوره محدودیت گنجانده شود - این به معنای اینجا بود که در اینجا به معنای آن است. این ادعا خارج از زمان بود.