ترمیم گرگ

در دهه 1800 ، گسترش غربی ، مهاجران و دامهای آنها را به تماس مستقیم با شکارچی بومی و گونه های طعمه کشاند. با شکوفایی کشاورزی ، بخش عمده ای از پایگاه طعمه گرگها نابود شد. با برداشتن پایگاه طعمه ، گرگها شروع به طعمه سهام داخلی کردند که منجر به این شد که انسان گرگ ها را از بیشتر محدوده تاریخی خود حذف کند. کنترل شکارچی ، از جمله مسمومیت ، در اواخر دهه 1800 و اوایل دهه 1900 در پارک انجام شد. سایر شکارچیان مانند خرس ها ، Cougars و Coyotes نیز برای محافظت از دام و گونه های حیات وحش "مطلوب تر" مانند گوزن و گوزن کشته شدند.

گرگ خاکستری هنگام تأسیس این پارک در سال 1872 در یلوستون حضور داشت. امروز برای بسیاری از افراد دشوار است که درک کنند که چرا مدیران اولیه پارک در نابودی گرگ ها شرکت می کردند. از این گذشته ، قانون پارک ملی یلوستون در سال 1872 اظهار داشت که دبیر کشور "باید در برابر تخریب ناخواسته ماهی و بازی موجود در پارک مذکور" فراهم کند. "اما این دوره ای بود که مردم ، از جمله بسیاری از زیست شناسان ، مفاهیم اکوسیستم و بهم پیوسته گونه ها را درک کردند. در آن زمان ، عادت گرگ ها برای کشتن گونه های طعمه "تخریب ناخواسته" حیوانات در نظر گرفته می شد. بین سالهای 1914 و 1926 ، حداقل 136 گرگ در پارک کشته شدند. تا دهه 1940 ، بسته های گرگ به ندرت گزارش می شدند. در اواسط دهه 1900 ، گرگها تقریباً از 48 ایالت از بین رفته بودند.

یک بررسی فشرده در دهه 1970 هیچ مدرکی مبنی بر جمعیت گرگ در یلوستون پیدا نکرد ، اگرچه یک گرگ گاه به گاه احتمالاً در منطقه سرگردان بود. در اوت 1992 یک گرگ مانند گرگ در دره هایدن فیلمبرداری شد و گرگ در سپتامبر 1992 درست در خارج از مرز جنوبی پارک فیلمبرداری شد. با این حال ، هیچ مدرک قابل اثبات از یک جفت گرگ پرورش وجود نداشت. در دهه 1980 ، گرگها شروع به ایجاد مجدد بسته های پرورش در شمال غربی مونتانا کردند. 50-60 گرگ در سال 1994 در مونتانا سکونت داشتند.

در دهه 1960 ، سیاست مدیریت حیات وحش NPS تغییر کرد تا به جمعیت اجازه دهد تا خود را مدیریت کنند. بسیاری در آن زمان اظهار داشتند که برای موفقیت چنین آیین نامه ای ، گرگ باید بخشی از تصویر باشد.

همچنین در دهه های 1960 و 1970، آگاهی ملی از مسائل و پیامدهای زیست محیطی منجر به تصویب قوانین بسیاری شد که برای اصلاح اشتباهات گذشته و کمک به جلوگیری از اشتباهات مشابه در آینده طراحی شده بودند. یکی از این قوانین، قانون گونه های در معرض انقراض بود که در سال 1973 تصویب شد. FWS طبق این قانون موظف است در صورت امکان گونه های در معرض خطر را که از بین رفته اند، احیا کند. تا سال 1978، همه زیرگونه های گرگ در فهرست فدرال گونه های در خطر انقراض برای 48 ایالت پایین تر به جز مینه سوتا قرار داشتند.(سیاست NPS همچنین خواستار احیای گونه های بومی در صورت امکان است.)

موضوع

گرگ شکارچی بزرگی است که برای چندین دهه از اکوسیستم بزرگ یلوستون مفقود شده بود تا اینکه در سال 1995 بازسازی شد.

تاریخ

• اواخر دهه 1800 تا اوایل دهه 1900: شکارچیان، از جمله گرگ ها، به طور معمول در یلوستون کشته می شوند.
• 1926: آخرین گله گرگ در یلوستون کشته شد، اگرچه گزارش ها از گرگ های مجرد همچنان ادامه دارد.
• 1974: گرگ خاکستری در فهرست در معرض خطر انقراض قرار گرفت. بازیابی تحت قانون گونه های در معرض خطر اجباری است.
• 1975: روند طولانی بازیابی گرگ ها در یلوستون آغاز شد.
• 1991: کنگره پولی را برای EIS برای بازیابی گرگ اختصاص داد.
• 1994: EIS برای معرفی مجدد گرگ در یلوستون و مرکز آیداهو تکمیل شد. بیش از 160000 نظر عمومی دریافت شد - بیشترین تعداد نظرات عمومی در مورد هر پیشنهاد فدرال در آن زمان.
• 1995 و 1996: 31 گرگ خاکستری از غرب کانادا به یلوستون نقل مکان کردند.
• 1997: 10 گرگ از شمال غربی مونتانا به پارک ملی یلوستون نقل مکان کردند. قاضی دادگاه منطقه ای ایالات متحده دستور حذف گرگ های بازگردانده شده در یلوستون را صادر می کند، اما در حکم خود باقی می ماند و در انتظار تجدید نظر است.(تصمیم در سال 2000 تغییر کرد.)
• 1995-2003: گرگ ها دام های خارج از یلوستون را بسیار کمتر از حد انتظار شکار می کنند: 256 گوسفند، 41 گاو کشته شدند.
• 2005: انتقال مدیریت گرگ از دولت فدرال به ایالت های آیداهو و مونتانا.
• 2008: جمعیت گرگ در مونتانا، آیداهو و وایومینگ از فهرست گونه های در خطر انقراض حذف شد و سپس به لیست بازگشت.
• 2009: خدمات ماهی و حیات وحش ایالات متحده دوباره جمعیت گرگ ها را در مونتانا و آیداهو حذف کرد، اما در وایومینگ نه. یک چالش قانونی منجر به بازگشت جمعیت گرگ کوه راکی شمالی به فهرست گونه های در معرض خطر فدرال می شود.
• 2011: جمعیت گرگ ها مجدداً در مونتانا و آیداهو با اقدام کنگره از فهرست خارج شدند و سرویس ماهی و حیات وحش ایالات متحده پیشنهاد حذف گرگ ها از فهرست را در وایومینگ داد.
• 2012: بر اساس دستورالعمل کنگره، گرگ ها در وایومینگ از فهرست خارج شدند.
• 2014: Wolves مجدداً در وایومینگ ثبت شد.
• سال 2017: گرگ ها در وایومینگ حذف شدند و جمعیت مجزا کوهی راکی شمالی دیگر ذکر نشده است.

وضعیت فعلی

از 26 آوریل 2017 گرگهای خاکستری در مونتانا ، آیداهو و وایومینگ حذف می شوند.

ترمیم پیشنهادی

سیاست خدمات پارک ملی خواستار بازگرداندن گونه های بومی در هنگام

1. زیستگاه کافی برای حمایت از یک جمعیت خودآموز وجود دارد ،
2. مدیریت می تواند از تهدیدهای جدی برای منافع خارجی جلوگیری کند ،
3. زیر گونه های ترمیم شده تقریباً شبیه به زیرگونه های خارج شده و
4. extirpation ناشی از فعالیت های انسانی است.

برنامه بازیابی گرگ کوهستانی Rocky Mountain در سال 1987 سرویس ماهی و حیوانات وحشی در سال 1987 پیشنهاد بازگرداندن "جمعیت آزمایشی" گرگ ها را به یلوستون پیشنهاد داد. یک جمعیت آزمایشی ، طبق بند 10 (j) قانون گونه های در معرض خطر ، غیر ضروری در نظر گرفته می شود و امکان انعطاف پذیری بیشتر مدیریت را فراهم می کند. اکثر دانشمندان معتقد بودند که گرگ ها جمعیت گوزن های قاطر ، پروانه ها ، گوسفند های بیگورن ، گوزن های سفید رنگ یا بیسون را کاهش نمی دهند. آنها ممکن است تأثیرات جزئی بر خرس های گریزلی و سرفه داشته باشند. و حضور آنها ممکن است باعث کاهش کویوت ها و افزایش روباه های قرمز شود.

در سال 1991 ، کنگره با مشورت NPS و سرویس جنگل ایالات متحده ، بیانیه تأثیرات زیست محیطی (EIS) در مورد ترمیم گرگ ها ، بودجه ای را برای تهیه FWS فراهم کرد. در ژوئن سال 1994 ، پس از چند سال و تعداد زیادی از نظرات عمومی ، وزیر کشور سوابق تصمیم گیری برای EIS نهایی را برای معرفی مجدد گرگهای خاکستری به یلوستون و مرکزی آیداهو امضا کرد.

کارکنان Yellowstone ، FWS و کشورهای شرکت کننده برای ترمیم گرگ به پارک و مرکزی آیداهو آماده شده اند. FWS مقررات ویژه ای را تهیه می کرد که چگونگی مدیریت گرگ ها به عنوان یک جمعیت آزمایشی را بیان می کند.

کارکنان پارک برنامه ریزی سایت و بررسی های باستان شناسی و حساس را برای سایت های آزادی انجام دادند. هر سایت تقریباً یک هکتار با حصار زنجیره ای 9 سنج در پانل 10 10 10 فوت محصور شده بود. این نرده ها دارای یک دامن دو پا و یک دامن چهار پا در پایین بودند تا از صعود از بالای سرش یا حفر زیر محوطه دلسرد شوند. هر قلم دارای یک محوطه نگهدارنده کوچک بود تا در صورت لزوم گرگ را از گروه جدا کند (یعنی برای معالجه پزشکی). جعبه های تخته سه لا در صورتی که گرگ ها می خواستند از یکدیگر جدا شوند ، پناهگاه می کردند.

جابجایی و آزادی

در اواخر سال 1994 و اوایل سال 1995 و دوباره در سال 1996 ، زیست شناسان حیات وحش FWS و کانادا گرگ ها را در کانادا اسیر کردند و آنها را در یلوستون و هم در مرکزی آیداهو نقل مکان و آزاد کردند. در اواسط ژانویه 1995 ، 14 گرگ به طور موقت در یلوستون نوشته شدند. هشت گرگ اول در 12 ژانویه و شش دوم در 19 ژانویه 1995. گرگ ها از یک گروه اجتماعی در هر قلم سازگاری با هم بودند. در 23 ژانویه 1996 ، 11 گرگ دیگر برای دومین سال ترمیم گرگ به یلوستون آورده شدند. چهار روز بعد به شش گرگ دیگر پیوستند. گرگها از 72 تا 130 پوند و تقریباً نه ماه تا پنج سال سن داشتند. آنها شامل گرگ هایی بودند که از بیسون تغذیه می کردند. گروه ها شامل پرورش بزرگسالان و گرگهای جوان یک تا دو ساله بودند.

هر گرگ از آنجا که در کانادا اسیر شد ، رادیویی بود. در حالی که به طور موقت نوشته شده بود ، گرگ ها حداقل تماس انسانی را تجربه کردند. تقریباً دو بار در هفته ، آنها از گوزن ، گوزن ، گوزن یا بیسون تغذیه می شدند که در داخل پارک و اطراف آن درگذشتند. آنها توسط رنجرزهای اجرای قانون محافظت می شدند که به حداقل می رسید که گرگ ها انسان را می دیدند. محل های قلم و مناطق اطراف آن برای بازدید از آن بسته شده و برای جلوگیری از ورود غیرمجاز مشخص شده است. زیست شناسان هر هفته دو بار در رفاه گرگ ها بررسی می کردند و هنگام قرار دادن مواد غذایی در قلم ها ، از تله متری یا مشاهده بصری استفاده می کردند. اگرچه پنج سال از معرفی مجدد پیش بینی شد ، به دلیل موفقیت اولیه مجدد مجدد ، هیچ پیوند پس از سال 1996 رخ نداد.

برخی از مردم ابراز نگرانی کردند که گرگ ها در حالی که در قلم های سازگار قرار می گیرند ، به انسان عادت کنند. با این حال ، گرگ ها به طور معمول از تماس انسان جلوگیری می کنند. حبس همچنین یک تجربه منفی برای آنها بود و بیزار بودن آنها از حضور انسان را تقویت کرد.

نتایج ترمیم

داده های اولیه از مطالعات نشان می دهد که بازیابی گرگ به احتمال زیاد منجر به تنوع زیستی بیشتر در سراسر GYE خواهد شد. گرگها در درجه اول بر روی گله ها طعمه زده اند ، و این لاشه ها مواد غذایی را برای طیف گسترده ای از حیوانات دیگر ، به ویژه گونه های قابل حمل ، تهیه کرده اند. گرگها به طور فزاینده ای به خصوص در اواخر زمستان در حال طعنه زدن هستند. خرس های گریزلی برخلاف پیش بینی ها و مشاهدات از مناطق دیگر که این دو گونه در آن اتفاق می افتد ، قتل های گرگ را غصب کرده اند. بنابراین گرگ می کشد ، منبع مهمی برای خرس ها در سالهای کم غذا فراهم می کند. پرخاشگری به سمت کویوت ها در ابتدا تعداد کویوت های داخل سرزمین های گرگ را کاهش می داد ، که ممکن است از سایر شکارچیان ، جوندگان و پرندگان طعمه های کوچکتر سود برده باشد.

تاکنون ، داده ها حاکی از آن است که گرگ ها به کاهش تعداد گوساله های الکلی که در بزرگسالی زنده مانده و بقای بقاء بزرگسالان را کاهش می دهند ، کمک می کنند. گرگها همچنین ممکن است در جایی که و چگونه ELK از زیستگاه استفاده می کنند ، تأثیر بگذارد. برخی از این اثرات قابل پیش بینی بودند اما بر اساس تحقیقات در سیستم های نسبتاً ساده یک تا دو گونه شکارچی و طعمه انجام می شدند. چنین در یلوستون ، جایی که چهار شکارچی بزرگ دیگر (خرس های سیاه ، خرس های گریزلی ، کویوت و سرفه) در حال طعمه بر روی گله ها نیستند ، و مردم در خارج از پارک شکار می کنند. بنابراین ، تعامل گرگ ها با ELK و سایر موارد ناچیز ، درجه جدیدی از پیچیدگی را ایجاد کرده است که پروژه های طولانی مدت جمعیت را دشوار می کند.

تأثیر بهبودی گرگ بر پویایی North Yellowstone Elk را نمی توان به سایر جمعیت های الکلی در GYE تعمیم داد. این تأثیرات به عوامل پیچیده ای از جمله تراکم الک ، فراوانی سایر شکارچیان ، وجود طعمه های جایگزین جایگزین ، شدت زمستان و-در کنار پارک-مالکیت زمین ، برداشت انسان ، دامهای دام و مرگ گرگ ناشی از انسان بستگی دارد. ائتلافی از متخصصان منابع طبیعی و دانشمندان نماینده آژانس های فدرال و ایالتی ، سازمان های حفاظت و بنیادها ، آکادمی ها و صاحبان زمین در حال همکاری در یک برنامه تحقیقاتی مقایسه ای است که شامل سه سیستم اضافی گرگ و گرگ در بخش غربی GYE است. نتایج تا به امروز نشان می دهد که اثرات شکار گرگ بر پویایی جمعیت ELK از قابل توجهی تا کاملاً متوسط است.

نقش دادگاه ها

چندین دادخواست برای متوقف کردن ترمیم به دلایل مختلف تشکیل شد. این لباس ها ادغام شدند و در دسامبر 1997 ، قاضی دریافت که برنامه بازگرداندن گرگ در یلوستون و مرکزی آیداهو قصد بخش 10 (j) قانون گونه های در معرض خطر را نقض کرده است زیرا در حال حاضر کمبود جدایی جغرافیایی بین گرگهای کاملاً محافظت شده وجود داردموجود در مونتانا و مناطق بازسازی که در آن قوانین ویژه برای مدیریت گرگ اعمال می شود. قاضی نوشت که وی به تصمیم خود "با نهایت عدم تمایل" رسیده است. وی دستور حذف (به طور خاص قتل) گرگهای بازسازی شده و فرزندان آنها را از مناطق آزمایشگاهی یلوستون و مرکزی آیداهو دستور داد ، سپس بلافاصله در انتظار تجدید نظر ، دستور خود را ماندند. وزارت دادگستری این پرونده را تجدید نظر کرد و در ژانویه 2000 این تصمیم معکوس شد.

وضعیت حقوقی یک جمعیت بازیابی شده

نیازهای بیولوژیکی برای از بین بردن گرگ از لیست گونه های در معرض خطر به دست آمده است: حداقل 300 گرگ و سه سال متوالی حداقل 30 جفت پرورش در سه منطقه بهبودی. FWS برنامه های مدیریت گرگ را در آیداهو و مونتانا تصویب کرد و در سال 2008 گرگ ها را در این دو ایالت و پارک های ملی یلوستون و گراند تتون حذف کرد. با این حال ، چندین گروه محیطی برای جلوگیری از حذف ، شکایت کردند. آنها با موفقیت استدلال كردند كه برنامه مدیریت گرگ وایومینگ ناقص است و اتصال ژنتیکی بین GYE و سایر مناطق بازیابی برقرار نشده است. یک تصمیم دادگاه ملزم شد که گرگ دوباره به عنوان یک گونه در معرض خطر ذکر شود. در سال 2009 ، FWS دوباره جمعیت گرگ را در مونتانا و آیداهو حذف کرد ، اما نه در وایومینگ. یک چالش حقوقی منجر به بازگشت جمعیت گرگ کوهستانی صخره ای شمالی به لیست گونه های در معرض خطر فدرال شد.

در سال 2011 ، جمعیت گرگ دوباره با اقدام کنگره در مونتانا و آیداهو حذف شدند. در سال 2012 ، یک دستورالعمل کنگره به FWS نیاز داشت تا مجدداً حذف خود را در سال 2009 دوباره منتشر کند ، که اظهار داشت: "اگر وایومینگ یک چارچوب نظارتی تأیید شده توسط سرویس را توسعه دهد ، در یک قانون جداگانه حذف می شود" (74 FR 15123 ، 2 آوریل 2009 ، ص. 15155).

در تاریخ 30 سپتامبر 2012 ، گرگ ها در وایومینگ حذف شدند و تحت یک برنامه مدیریت تأیید شده توسط دولت اداره می شدند. با این حال ، در 23 سپتامبر 2014 ، گرگ ها به دنبال دادخواست در مورد آن برنامه مدیریتی در وایومینگ مجدداً مورد تجاوز قرار گرفتند. در تاریخ 25 آوریل 2017 ، گرگ ها به دنبال تجدید نظر در مورد تصمیم دادرسی قبلی توسط دادگاه ولسوالی ایالات متحده حذف شدند. در تاریخ 25 آوریل 2017 ، گرگ ها به دنبال تجدید نظر در مورد تصمیم دادرسی قبلی توسط دادگاه ولسوالی ایالات متحده ، دوباره حذف شدند. گرگها اکنون در فصول تنظیم شده در مونتانا ، وایومینگ و آیداهو شکار می شوند.

FWS حداقل 5 سال به نظارت بر جمعیت گرگ حذف شده در مونتانا و آیداهو ادامه خواهد داد تا اطمینان حاصل شود که آنها همچنان به بهبودی خود ادامه می دهند. در صورت نیاز به داده های موجود ، چنین عملی لازم است ، FWS ممکن است در نظر گرفتن مجدد گونه ها ، و حتی اضطراری مجدد در نظر بگیرد.

گرگها اکنون توسط آژانس های مناسب ایالتی ، قبیله ای یا فدرال اداره می شوند. مدیریت در پارک های ملی و پناهندگان ملی حیات وحش همچنان توسط قوانین و مقررات و مقررات مدیریت و مدیریت موجود هدایت می شود.

چشم انداز

آینده گرگ ها در GYE به نحوه برخورد با تخریب دام و شکار گرگ ها در خارج از پارک بستگی دارد. جمعیت گرگ نیز همچنان تحت تأثیر در دسترس بودن گوزن، گوزن و گاومیش کوهان دار امریکایی قرار خواهد گرفت که در پاسخ به سهمیه های شکار، شدت زمستان و بیماری در نوسان است. اینکه تا چه حد ممکن است گرگ ها در کاهش جمعیت الک های شمالی یلوستون از اواسط دهه 1990 نقش داشته باشند، یا احتمالاً تجدید حیات بید در برخی مناطق، موضوعی است که در حال بحث است.

مرگ و میر گرگ یلوستون تایید شد

آخرین به روز رسانی: 16 فوریه 2022

تعداد فعلی گرگ های یلوستون برداشت شده در فصل 2021-2022: 25

جمعیت فعلی گرگ ها در یلوستون: 89

مرگ و میر گرگ یلوستون تایید شد

این مجموعه داده را دانلود کنید

تعاریف

برداشت: قانونی، مرگ و میر ناشی از انسان برداشت غیرقانونی: غیرقانونی، مرگ و میر ناشی از انسان اقدام کنترلی: به دلیل عادت کردن یا شکار دام کشته شد. تلفات تلفات: در حین گرفتن برای اهداف تحقیقاتی تلف شد. درون گونه ای: مرده به دلیل درگیری با گرگ دیگر. درگیری با گونه جانوری دیگر وسیله نقلیه: در برخورد وسیله نقلیه کشته شد

گرگ خاکستری

گرگ های خاکستری که در سال 1995 بازسازی شدند، آزادانه در پارک پرسه می زنند.

Wolf Q & As

پاسخ بیولوژیست گرگ پارک به چند سوال در مورد گرگ ها در یلوستون را ببینید.

گزارش گرگ

از سال 1995، پروژه گرگ یلوستون گزارش های سالانه تهیه کرده است.

موضوع علم یلوستون در مورد گرگ ها

مجله علمی یلوستون را که به طور کامل به گرگ ها اختصاص داده شده است را بررسی کنید.