نرخ ارز - سیستم های ارزی ثابت

استدلال های اصلی برای اتخاذ یک سیستم نرخ ارز ثابت به شرح زیر است:

1. تجارت و سرمایه گذاری: ثبات ارز می تواند به دلیل ریسک کمتر ارز ، تجارت و سرمایه گذاری را ارتقا بخشد. سرمایه گذاران خارج از کشور مطمئن تر و اطمینان بیشتری خواهند داشت که بازده حاصل از سرمایه گذاری آنها با نوسانات ناگهانی در ارزش یک ارز نابود نخواهد شد.
2. برخی از انعطاف پذیری مجاز است: در صورت عدم توقف پرونده ، برخی از تنظیم با برابری ارز ثابت امکان پذیر است (یعنی کاهش گاه به گاه یا ارزیابی مجدد ارز در صورت دستیابی به توافق با سایر کشورها). برخی از کشورها وسوسه می شوند که در کاهش ارزش های رقابتی شرکت کنند و این امر شیوع "جنگ های ارزی" را تهدید می کند.
3. کاهش در هزینه های محافظت از ارز: اگر بدانند که این ارز ارزش پایدار را در بازارهای ارزی حفظ می کند ، باید کمتر برای محافظت از ارز هزینه کنند.
4. رشته های تولید کنندگان داخلی: یک ارز پایدار به عنوان یک رشته برای تولید کنندگان برای کاهش هزینه ها و قیمت ها عمل می کند و ممکن است تلاش برای افزایش بهره وری و تمرکز بر تحقیق و نوآوری را ترغیب کند. در دراز مدت ، با نرخ ارز ثابت ، تورم یک کشور باید با دیگری مطابقت داشته باشد (و بنابراین فشارهای رقابتی را بر روی قیمت ها و دستمزدهای واقعی قرار می دهد)
5. افزایش سود به نفع مقایسه ای: اگر یک کشور نرخ ارز ثابت با دیگری داشته باشد ، اختلاف در هزینه های کار نسبی واحد در رشد صادرات و واردات منعکس می شود. نمونه چین و ایالات متحده را در نظر بگیرید. چندین سال است که چین یوان را در برابر دلار قرار داد. تا ژوئیه 2005 نرخ ارز کاملاً ثابت بود. از آن زمان ، چینی ها فقط یک استهلاک تدریجی از دلار در برابر یوان را مجاز کرده اند. بیشتر تخمین ها حاکی از آن است که ارز چینی به طور مداوم در برابر دلار کم ارزش است. این باعث می شود محصولات چینی ارزان تر شوند و منجر به تماس های بی شماری از تولید کنندگان آمریکایی شده اند تا چینی ها ترغیب شوند که با قدردانی از دلار ، به نرخ ارز شناور تغییر دهند یا ارز خود را تنظیم کنند.

دانمارک از زمان راه اندازی یورو در سال 1999 در ERM II قرار داشته است. پیش از معرفی یورو ، نرخ ارز ثابت دانمارک در مقابل مارک D آلمان بود. تحت ERM II ، Krone دانمارکی در برابر یورو ثابت است - بانک مرکزی مداخله می کند تا در صورت لزوم ارز را در محدوده توافق شده نگه دارد.

تنها وظیفه بانک مرکزی دانمارک تنظیم نرخ بهره سیاست و ذخایر ارزی برای دفاع از PEG Krone به یورو است

یک سیستم نرخ ارز ثابت نوعی رژیم نرخ ارز است که در آن ارزش یک ارز توسط یک مقام پولی در برابر ارزش یک ارز دیگر ، یک سبد ارزهای دیگر یا اندازه گیری ارزش دیگری مانند طلا ثابت شده است.

دو نوع اصلی سیستم نرخ ارز ثابت وجود دارد:

• Crawling Peg: تحت یک میخ خزنده ، ارزش ارز به تدریج با گذشت زمان ، معمولاً با افزایش های کوچک تنظیم می شود. این کار برای حفظ ارزش ارز مطابق با تورم یا سایر عوامل اقتصادی انجام می شود.
• PEG ثابت: تحت یک PEG ثابت ، مقدار ارز با نرخ خاصی ثابت می شود و مجاز به نوسان نیست. این سفت و سخت ترین نوع سیستم نرخ ارز ثابت است.

سیستم های نرخ ارز ثابت دارای چندین مزیت هستند ، از جمله:

• آنها اطمینان بیشتری را برای مشاغل و سرمایه گذاران فراهم می کنند ، زیرا دقیقاً می دانند که ارز آنها در ارزهای دیگر چقدر ارزش دارد.
• آنها می توانند به تثبیت اقتصاد کمک کنند ، زیرا این امر باعث می شود که ارزش ارز به طرز وحشیانه ای تغییر کند.
• آنها می توانند به ارتقاء تجارت کمک کنند ، زیرا مشاغل به احتمال زیاد با کشورهایی که دارای سیستم نرخ ارز ثابت هستند ، تجارت می کنند.

با این حال ، سیستم های نرخ ارز ثابت نیز دارای معایب زیادی هستند ، از جمله:

• حفظ آنها می تواند دشوار باشد ، زیرا آنها به دولت نیاز دارند تا در بازار ارزی مداخله کند تا ارزش ارز را در سطح مورد نظر نگه دارد.
• آنها می توانند استفاده از سیاست های پولی برای مدیریت اقتصاد را برای دولت دشوار کنند.
• آنها می توانند اقتصاد را در برابر شوک ها آسیب پذیرتر کنند ، زیرا تغییر ناگهانی در ارزش ارز زبانه می تواند تأثیر قابل توجهی در اقتصاد داشته باشد.

در نتیجه این مضرات ، بسیاری از کشورها سیستم های نرخ ارز ثابت را به نفع سیستم های انعطاف پذیر تر رها کرده اند.

اشتراک گذاری :

• در فیسبوک به اشتراک بگذارید
• در توییتر به اشتراک بگذارید
• به اشتراک گذاشتن از طریق ایمیل