دستکاری ارز 101

دستکاری ارز سیاستی است که توسط دولت ها و بانک های مرکزی برخی از بزرگترین شرکای تجاری آمریکا برای کاهش مصنوعی ارزش پول خود (به نوبه خود کاهش هزینه صادراتشان) برای به دست آوردن مزیت رقابتی ناعادلانه استفاده می شود.

به طور ساده توضیح داده می شود که برای تضعیف پول خود، یک کشور پول خود را می فروشد و ارز خارجی می خرد - معمولاً دلار آمریکا. با پیروی از قوانین عرضه و تقاضا، نتیجه این است که کشور دستکاری، تقاضای پول خود را کاهش می دهد و در عین حال تقاضا برای ارزهای خارجی را افزایش می دهد.

چگونه بفهمیم کشوری ارز خود را دستکاری کرده است؟

بنیاد بین المللی پول (IMF) و سازمان تجارت جهانی (WTO) مقرراتی در مورد منع استفاده از دستکاری ارز برای به دست آوردن مزیت های تجاری دارند. بر اساس اصول صندوق بین المللی پول، می توان از یک آزمون سه بخشی برای شناسایی واضح عامل دستکاری ارز در توافق های تجاری موجود یا آینده استفاده کرد:

• آیا در یک دوره شش ماهه مشخص، کشور X صادرات بیشتری نسبت به واردات (مازاد حساب) داشته است؟
• آیا کشور X در همان دوره شش ماهه به ذخایر ارزی خود اضافه کرد؟
• آیا ذخایر ارزی کشور X بیش از حد کافی است (یعنی واردات عادی بیش از سه ماه)؟

آیا سیاست پولی و تسهیل کمی تحت این آزمون قرار می گیرند؟

نه. قوانین ارزی توصیه شده توسط اقتصاددانان برجسته بر سیاست پولی تأثیر نمی گذارد. این آزمون به طور محدود هدف قرار دادن فاحش ترین سیاست - مداخله مستقیم - است و به هیچ وجه توانایی یک کشور را برای درگیر شدن در سیاست های پولی مستقل مانند تسهیل کمی محدود نمی کند.

وقتی یک کشور ارز خود را دستکاری می کند چه اتفاقی می افتد؟

محصولات ساخت آمریکا می توانند در هر نقطه از جهان در بازار آزاد رقابت کنند. اما زمانی که کشورها ارزهای خود را دستکاری می کنند و به طور غیرمنصفانه هزینه صادرات خود را کاهش می دهند، بازارها به سه روش قابل توجه دچار انحراف می شوند که به اقتصاد ایالات متحده آسیب می زند و به هزینه های شغلی آمریکا می پردازد.

تحریف شماره 1:

صادرات ایالات متحده به کشور X گران تر می شود

ارز ضعیف تر کشور X هزینه صادرات ایالات متحده را افزایش می دهد، و باعث می شود آنها برای مصرف کنندگان در کشور X جذابیت کمتری داشته باشند و باعث کاهش صادرات ایالات متحده و از دست دادن مشاغل ایالات متحده شود.

صادرات کشور X به ایالات متحده یک مزیت رقابتی به دست نیاورده دارد

ارز ضعیف تر کشور X هزینه صادرات کشور X را کاهش می دهد و آن ها را نسبت به کالاهای ساخت آمریکا جذاب تر می کند و باعث فروش کمتر محصولات ایالات متحده و از دست دادن مشاغل ایالات متحده می شود.

صادرات ایالات متحده به همه کشورها رقابتی تر می شود

ارز ضعیف کشور X باعث افزایش هزینه صادرات ایالات متحده در کلیه بازارهای جهانی می شود و باعث می شود آنها برای مصرف کنندگان در سراسر جهان کمتر جذاب شوند و باعث کاهش صادرات ایالات متحده و از بین رفتن مشاغل ایالات متحده می شوند.

چگونه مشکل را حل کرده و از مشاغل آمریکایی محافظت می کنیم؟

• دستکاری ارز برای به دست آوردن یک مزیت رقابتی ناعادلانه در حال حاضر برای اعضای صندوق بین المللی پول و WTO ممنوع است ، اما این ممنوعیت ها فاقد دندان هستند. راه حل ساده است: قوانین ارزی قوی و قابل اجرا باید در کلیه توافق نامه های تجاری آینده گنجانده شود.
• اگر این قوانین گنجانده شود ، هر کشوری که به نظر می رسد نقض شده است ، مزایای توافق نامه تجارت را از دست می دهد. این امر به شدت تقلب در ارز و محافظت از تجارت آزاد و اصول بازار آزاد خواهد بود.< pan> ارز ضعیف کشور X هزینه صادرات ایالات متحده در کلیه بازارهای جهانی را افزایش می دهد و باعث می شود آنها برای مصرف کنندگان در سراسر جهان جذابیت کمتری داشته باشند و باعث کاهش صادرات ایالات متحده و از بین رفتن مشاغل ایالات متحده شود.