ایران و استراتژی ایالات متحده: به دنبال JCPOA

صندلی Burke در CSIS تجزیه و تحلیل جدیدی را در مورد استراتژی ایالات متحده با ایران منتشر کرده است ، که نشان می دهد ایالات متحده باید طیف وسیعی از موضوعات مهم را در نظر بگیرد که با تجدید برنامه جامع عمل مشترک (JCPOA) حل نمی شود. این ارزیابی آمار و ارقامی در مورد قابلیت های اعتصاب متعارف فعلی ایران ، سیستم های تحویل قدیمی بدون کنترل ایران ، مقایسه ای بین نیروی هوایی پیر ایران و نوسازی هوای کشورهای خلیج فارس ، و همچنین ضمیمه ای که شامل ارزیابی اقتصادی بانک جهانی از ایران است ، ارائه می دهد.

این محدودیت های مهم در ساختار فعلی بحث در مورد برنامه JCPOA و برنامه هسته ای ایران را برجسته می کند. همچنین نشان می دهد که توانایی فزاینده ایران در استفاده از پروکسی های خود و درگیر شدن ایالات متحده در جنگ منطقه خاکستری به این معنی است که ایالات متحده باید استراتژی خود را برای مشارکت جامع ایران فراتر از JCPOA تغییر شکل دهد.

تمرکز فعلی دولت بایدن بر ایران به عنوان یکی از اصلی ترین تهدیدات امنیت ملی ایالات متحده در حال حاضر با تلاش های خود برای بازگشت به JCPOA با ایران و ایجاد آن به یک توافق کاملاً کارآمد هدایت می شود.

به نظر می رسد توجه بسیار کمتری به آنچه اتفاق می افتد پس از چنین توافق نامه یا رسیدن به آن رخ نمی دهد. بیش از سایر تحولات در سیاست و استراتژی ایران ؛بیش از سایر تحولات در نیروهای نظامی خود ؛و بر نقش و تأثیر آن در قدرتهای مجاور مانند سوریه ، لبنان ، عراق و یمن. به نظر می رسد تجارت جدید بالقوه ایران برای نفت در توافق خود با چین فقط توجه حاشیه ای را به خود جلب می کند - همانند وابستگی استراتژیک چین به واردات نفت خلیج فارس.

به طور گسترده تر ، به نظر می رسد که دولت بایدن بر اساس "شکست" آن از خلافت داعش و نیاز آن به تخصیص منابع به آسیا ، دولت ترامپ را در پی حضور ایالات متحده در منطقه MENA - به ویژه در خلیج فارس - دنبال می کند.

به نظر می رسد ایالات متحده نوعی همکاری استراتژیک با عراق را دنبال می کند-اگرچه به روشی مبهم و نیمه قلب. با این حال ، استراتژی آن برای بقیه خلیج فارس ، لوانت و آفریقای شمالی به وضوح فراتر از تغییر از تمرکز دولت ترامپ در بدست آوردن درآمد سنگین تر تکامل نیافته است. برعکس کلماتی وجود دارد ، اما به نظر می رسد که - هنوز - به نظر می رسد که آنها به دلیل عدم اقدام اساسی ، کمی بیشتر از یک لباس سیاسی نیستند.

اگر ایالات متحده در جلوگیری از یک برنامه هسته ای ایران و کمک به ایجاد نوعی ثبات در منطقه خلیج فارس و MENA ، موفق شود ، باید رویکرد خود را به برنامه هسته ای ایران گسترش دهد و بر تعادل کلی نظامی در خلیج فارس تمرکز کند. و همچنین معاملات تجاری که ایران باید بین برنامه های هسته ای و موشکی خود ایجاد کند.

در عین حال ، ایالات متحده باید تشخیص دهد که تهدید موشکی ایران ، نفوذ ایران بر همسایگان کلیدی مانند سوریه و عراق ، و توانایی های ایران برای جنگ دریایی نامتقارن در خلیج فارس باید در شکل گیری هر دو تلاش ایالات متحده برای مذاکره توافق هسته ای و در نظر گرفته شود. به نوعی تعادل نظامی با ثبات تر در منطقه برسید.

آنتونی اچ کوردسمن صندلی Arleigh A. Burke را در استراتژی در مرکز مطالعات استراتژیک و بین المللی در واشنگتن ، D. C برگزار می کند. وی به عنوان مشاور افغانستان به وزارت دفاع ایالات متحده و وزارت امور خارجه ایالات متحده خدمت کرده است.< SPAN> اگر ایالات متحده در جلوگیری از یک برنامه هسته ای ایران و کمک به ایجاد نوعی ثبات در منطقه خلیج فارس و MENA ، موفق شود ، باید رویکرد خود را به برنامه هسته ای ایران گسترش دهد و بر کل تعادل نظامی تمرکز کندخلیج فارس و همچنین تجارت های ایران باید بین برنامه های هسته ای و موشکی خود ایجاد کنند.