9. 4 انواع استراتژی های بین المللی

بنگاهی که در بیش از یک کشور فعالیت دارد ، به عنوان یک شرکت چند ملیتی (MNC) شناخته می شود. بزرگترین MNC ها بازیکنان اصلی در عرصه بین المللی هستند. به عنوان مثال ، فروش سالانه جهانی والمارت از ارزش دلار کل اقتصادهای اتریش ، نروژ و عربستان سعودی بزرگتر است. اگرچه والمارت تمایل دارد به عنوان یک خرده فروش آمریکایی تلقی شود ، این شرکت 35 ٪ از درآمد خود را در خارج از ایالات متحده کسب می کند. والمارت تعداد قابل توجهی از فروشگاه های مکزیک ، آمریکای مرکزی ، برزیل ، ژاپن ، انگلستان ، کانادا ، شیلی ، بوتسوانا و آرژانتین را در اختیار دارد. والمارت همچنین در سرمایه گذاری های مشترک در چین و هند شرکت می کند. حتی MNC های با اندازه متوسط هنوز هم بسیار قدرتمند هستند. اگر کیا یک کشور بود ، سطح فروش فعلی آن تقریباً 21 میلیارد دلار آن را در بین بیش از 180 کشور جهان در بین 100 نفر برتر قرار می دهد.

چند ملیتی مانند کیا و والمارت باید یک استراتژی بین المللی را برای هدایت تلاش های خود در کشورهای مختلف انتخاب کنند. چهار استراتژی اصلی بین المللی در دسترس است:

1. بین المللی
2. چند دوت
3. جهانی
4. فراملی

(شکل 9. 2). هر استراتژی شامل یک رویکرد متفاوت برای تلاش برای حساسیت به (1) هزینه ها و راندمان ها از یک سو و تلاش برای پاسخگو بودن به (2) تغییر در ترجیحات مشتری و شرایط بازار در کشورها است. پاسخ دادن یا پاسخگویی به این دو فشار هزینه و شرایط فرهنگی محلی تعیین می کند که کدام یک از چهار نوع استراتژی بین المللی پیگیری خواهد شد.

استراتژی بین المللی

شرکت هایی که یک استراتژی بین المللی را دنبال می کنند ، نگران هزینه ها نیستند و نه سازگار با شرایط فرهنگی محلی هستند. آنها سعی می کنند محصولات خود را در سطح بین المللی با اندکی و بدون تغییر بفروشند. وقتی هارلی دیویدسون موتور سیکلت را به خارج از کشور می فروشد ، نیازی به پایین آمدن قیمت خود یا تطبیق دوچرخه با استانداردهای محلی موتور سیکلت نیست. مردم کشورهای دیگر به ویژه به دلیل اینکه با موتور سیکلت های محلی متفاوت است ، هارلی را خریداری می کنند. خریداران ظاهر آمریکایی و صدا و قدرت هارلی را می خواهند و هزینه آن تمایز را می پردازند. صادرکنندگان شکلات بلژیک هنگام صادرات به بازار آمریکا برای رقابت با هرشی ، قیمت خود را پایین نمی آورند ، و همچنین محصول خود را با سلیقه های آمریکایی تطبیق نمی دهند. آنها از یک استراتژی بین المللی استفاده می کنند. ساعتهای Starbucks و Rolex نمونه های دیگری از شرکت هایی هستند که استراتژی بین المللی را دنبال می کنند.

استراتژی چند جانبی

یک شرکت با استفاده از یک استراتژی چند جانبه بر هزینه یا کارآیی متمرکز نیست بلکه بر پاسخگویی به نیازهای محلی در هر یک از بازارهای خود تأکید می کند. Netflix به جای تلاش برای مجبور کردن همه نمایش های آمریکایی خود در بینندگان در سراسر جهان ، برنامه نویسی را که در کانال های آن در ده ها کشور از جمله نیوزیلند ، پرتغال ، پاکستان و هند نشان داده شده است ، سفارشی می کند. به همین ترتیب ، شرکت مواد غذایی H. J. Heinz محصولات خود را برای مطابقت با ترجیحات محلی تطبیق می دهد. از آنجا که برخی از هندی ها سیر و پیاز را نمی خورند ، به عنوان مثال ، هاینز نسخه ای از سس امضای خود را به آنها ارائه می دهد که شامل این دو ماده نیست. Outback Steakhouse از استراتژی چندگانه در کشورهای مختلف که در آن فعالیت می کند ، استفاده می کند و مطابق با ترجیحات غذایی محلی است اما قیمت ها را به میزان قابل توجهی کاهش نمی دهد.

استراتژی جهانی

یک شرکت با استفاده از یک استراتژی جهانی ، پاسخگویی به نیازهای محلی را در هر یک از بازارهای خود به نفع تأکید بر هزینه های پایین تر و کارآیی بهتر فدا می کند. این استراتژی برعکس کامل یک استراتژی چندگانه است. برخی از تغییرات جزئی در محصولات و خدمات ممکن است در بازارهای مختلف انجام شود ، اما یک استراتژی جهانی با ارائه محصولات یا خدمات یکسان در هر بازار ، نیاز به به دست آوردن هزینه های پایین و اقتصاد مقیاس را تأکید می کند.

به عنوان مثال ، مایکروسافت همان برنامه های نرم افزاری را در سراسر جهان ارائه می دهد اما برنامه ها را برای مطابقت با زبان های محلی تنظیم می کند. به همین ترتیب ، سازنده کالاهای مصرفی Procter & Gamble سعی می کند با ایجاد مارک های جهانی در هر زمان ممکن ، کارآیی کسب کند. استراتژی های جهانی همچنین می تواند برای بنگاه هایی که محصول یا خدمات آنها تا حد زیادی از نظر مشتری پنهان است ، مانند سازنده تراشه سیلیکون اینتل بسیار مؤثر باشد. Lenovo همچنین از این استراتژی استفاده می کند. برای چنین بنگاه هایی ، واریانس در ترجیحات محلی بسیار مهم نیست ، اما قیمت گذاری است.

استراتژی فراملی

یک شرکت با استفاده از یک استراتژی فراملی ، به دنبال یک میانه بین یک استراتژی چند جانبه و یک استراتژی جهانی است. چنین بنگاه تلاش می کند تا تمایل به هزینه های پایین تر و کارآیی را با نیاز به تنظیم ترجیحات محلی در کشورهای مختلف متعادل کند. به عنوان مثال ، زنجیرهای بزرگ فست فود مانند مک دونالد و مرغ سرخ شده کنتاکی (KFC) به همان نام های تجاری و همان موارد منوی اصلی در سراسر جهان متکی هستند. این بنگاهها نیز به سلیقه های محلی نیز امتیازاتی می دهند. به عنوان مثال ، در فرانسه ، شراب را می توان در مک دونالد خریداری کرد. این رویکرد برای مک دونالد معنی دارد زیرا شراب یک عنصر اصلی رژیم های غذایی فرانسوی است. در عربستان سعودی ، مک دونالد یک ساندویچ مرغ مکربیا را سرو می کند ، و منوی صبحانه آن دارای محصولات گوشت خوک مانند ژامبون ، بیکن یا سوسیس نیست.

بخش ویدئویی

استراتژی های جهانی [02:45]

فیلم این درس در مورد گزینه های استراتژی جهانی بحث می کند.

غذای اصلی

• شرکت های چند ملیتی از میان چهار استراتژی اساسی بین المللی را انتخاب می کنند: (1) بین المللی (2) چندگانه ، (3) جهانی و (4) فراملی. این استراتژی ها بسته به دو فشار متفاوت است. 1) در مورد تأکید بر کم هزینه و کارآیی و 2) پاسخ دادن به فرهنگ و نیازهای محلی.

تمرینات

1. کیا از کدام یک از چهار استراتژی بین المللی استفاده می کند؟آیا این بهترین استراتژی برای استفاده کیا است؟
2. نمونه هایی از شرکت هایی را که از هر یک از چهار استراتژی بین المللی استفاده می کنند به غیر از مواردی که در بالا توضیح داده شد ، شناسایی کنید. به نظر شما کدام شرکت بهترین موقعیت برای رقابت در بازارهای بین المللی است؟

اعتبار تصویر

اعتبار ویدیویی

PB Venkat.(2015 ، 14 مه). استراتژی های جهانی [فیلم]. یوتیوبhttps://youtu. be/83rbbt5qq_e.

بنگاهی که در بیش از یک کشور فعالیت دارد