بودجه بندی سرمایه: آنچه در آن است و روش های تجزیه و تحلیل

آیا کنتون یک متخصص در اقتصاد و قوانین و مقررات سرمایه گذاری است. وی پیش از این نقش های سرمقاله ارشد را در Investopedia و Kapitall Wire برگزار می کرد و دارای مدرک کارشناسی ارشد اقتصاد از مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی و دکتر فلسفه در ادبیات انگلیسی از NYU است.

Peggy James CPA با بیش از 9 سال تجربه در حسابداری و امور مالی ، از جمله محیط های شرکت ، غیرانتفاعی و مالی شخصی است. او اخیراً در دانشگاه دوک مشغول به کار بود و صاحب Peggy James ، CPA ، PLLC ، خدمت به مشاغل کوچک ، افراد غیرانتفاعی ، سولفرونرها ، آزادکار و افراد است.

تیموتی لی مشاور ، حسابدار و مدیر دارایی با MBA از USC و بیش از 15 سال تجربه مالی شرکت است. تیموتی به ارائه مدیرعامل و CFO با تجزیه و تحلیل عمیق شیرجه کمک کرده است ، و داستانهای زیبایی را در پشت تعداد ، نمودارها و مدلهای مالی ارائه می دهد.

سرمایه گذاری / لارا آنتال

بودجه بندی سرمایه چیست؟

بودجه بندی سرمایه فرایندی است که یک تجارت برای ارزیابی پروژه های بزرگ یا سرمایه گذاری های بالقوه انجام می دهد. ساخت کارخانه جدید یا یک سرمایه گذاری بزرگ در یک سرمایه گذاری در خارج نمونه هایی از پروژه هایی است که قبل از تصویب یا رد آنها نیاز به بودجه بندی سرمایه دارند.

به عنوان بخشی از بودجه بندی سرمایه ، یک شرکت ممکن است جریان و جریان های نقدی یک پروژه آینده نگر را ارزیابی کند تا مشخص کند که آیا بازده احتمالی تولید شده با یک معیار هدف کافی مطابقت دارد یا خیر. فرایند بودجه بندی سرمایه همچنین به عنوان ارزیابی سرمایه گذاری شناخته می شود.

غذای اصلی

• بودجه بندی سرمایه توسط شرکت ها برای ارزیابی پروژه ها و سرمایه گذاری های مهم مانند گیاهان یا تجهیزات جدید استفاده می شود.
• این فرایند شامل تجزیه و تحلیل جریان و جریان های نقدی یک پروژه برای تعیین اینکه آیا بازده مورد انتظار با یک معیار تعیین شده مطابقت دارد یا خیر.
• روشهای اصلی بودجه بندی سرمایه شامل جریان نقدی با تخفیف ، بازپرداخت و تجزیه و تحلیل توان است.

بودجه بندی سرمایه

درک بودجه بندی سرمایه

در حالت ایده آل ، مشاغل هر پروژه و فرصتهایی را که باعث افزایش ارزش و سود سهامداران می شود ، دنبال می کنند. با این حال ، از آنجا که میزان سرمایه یا پولی که هر مشاغل برای پروژه های جدید در دسترس است محدود است ، مدیریت از تکنیک های بودجه بندی سرمایه برای تعیین اینکه کدام پروژه ها بهترین بازده را در یک دوره قابل اجرا به دست می آورند ، استفاده می کند.

اگرچه روشهای بیشماری برای بودجه بندی سرمایه وجود دارد ، در زیر تعداد معدودی وجود دارد که شرکت ها می توانند از آنها برای تعیین کدام پروژه ها استفاده کنند.

تجزیه و تحلیل جریان نقدی تخفیف

تجزیه و تحلیل تخفیف نقدی (DFC) به بررسی جریان اولیه پول نقد مورد نیاز برای تأمین اعتبار یک پروژه ، ترکیبی از ورود های نقدی در قالب درآمد و سایر خروجی های آینده در قالب نگهداری و سایر هزینه ها می پردازد.

ارزش حاضر

این جریان های نقدی ، به جز جریان اولیه ، به تاریخ حاضر تخفیف می دهند. تعداد حاصل از تجزیه و تحلیل DCF مقدار خالص فعلی (NPV) است. جریانهای نقدی از آنجا که ارزش فعلی بیان می کند تخفیف می یابد که امروزه مبلغ پول در آینده بیش از همان مبلغ ارزش دارد. با هر تصمیم پروژه ، هزینه فرصت وجود دارد ، به این معنی که بازدهی که در نتیجه پیگیری پروژه است ، پیش می رود. به عبارت دیگر ، ورود پول نقد یا درآمد حاصل از پروژه باید کافی باشد تا هزینه ها ، چه اولیه و چه در حال انجام باشد ، بلکه باید بیش از هرگونه هزینه فرصت باشد.

با ارزش فعلی ، جریان نقدی آینده با نرخ بدون ریسک مانند نرخ اوراق بهادار خزانه داری ایالات متحده ، که توسط دولت ایالات متحده تضمین می شود ، تخفیف می یابد. جریان نقدی آینده با نرخ ریسک (یا نرخ تخفیف) تخفیف می یابد زیرا پروژه باید حداقل آن مبلغ را بدست آورد. در غیر این صورت ، ارزش دنبال کردن نیست.

هزینه سرمایه

همچنین ، یک شرکت ممکن است برای تأمین مالی یک پروژه پول وام بگیرد و در نتیجه ، حداقل باید درآمد کافی برای تأمین هزینه تأمین مالی آن یا هزینه سرمایه کسب کند. شرکت های معامله شده عمومی ممکن است از ترکیبی از بدهی مانند اوراق قرضه یا تسهیلات اعتباری بانکی-و سهام عدالت یا سهام استفاده کنند. هزینه سرمایه معمولاً میانگین وزنی هم از حقوق صاحبان سهام و هم بدهی است. هدف محاسبه نرخ موانع یا حداقل مبلغی است که پروژه برای تأمین هزینه های نقدی خود برای تأمین هزینه های خود نیاز دارد. نرخ بازده بالاتر از نرخ موانع ارزش را برای شرکت ایجاد می کند در حالی که پروژه ای که دارای بازده ای باشد که کمتر از نرخ موانع انتخاب شود ، انتخاب نمی شود.

مدیران پروژه می توانند از مدل DCF برای کمک به انتخاب کدام پروژه سودآورتر یا ارزش پیگیری استفاده کنند. پروژه هایی با بالاترین NPV باید نسبت به دیگران رتبه بندی کنند ، مگر اینکه یک یا چند نفر متقابل منحصر به فرد باشند. با این حال ، مدیران پروژه همچنین باید خطرات پیگیری این پروژه را در نظر بگیرند.

تجزیه و تحلیل بازپرداخت

تجزیه و تحلیل بازپرداخت ساده ترین شکل تجزیه و تحلیل بودجه بندی سرمایه است ، اما همچنین کمترین دقیق است. این هنوز هم به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد زیرا سریع است و می تواند به مدیران "پشت پاکت" درک ارزش واقعی یک پروژه پیشنهادی را بدهد.

تجزیه و تحلیل بازپرداخت محاسبه می کند که چه مدت طول می کشد تا هزینه های یک سرمایه گذاری را جبران کند. دوره بازپرداخت با تقسیم سرمایه گذاری اولیه در این پروژه به طور متوسط جریان نقدی سالانه که این پروژه تولید می کند ، مشخص می شود. به عنوان مثال ، اگر برای هزینه اولیه نقدی 400000 دلار هزینه داشته باشد و این پروژه 100000 دلار در سال درآمد ایجاد کند ، برای جبران سرمایه گذاری چهار سال طول می کشد.

تجزیه و تحلیل بازپرداخت معمولاً زمانی استفاده می شود که شرکت ها فقط مبلغ محدودی از بودجه (یا نقدینگی) برای سرمایه گذاری در یک پروژه داشته باشند و بنابراین ، باید بدانیم که چقدر سریع می توانند سرمایه گذاری خود را پس بگیرند. این پروژه با کوتاهترین دوره بازپرداخت انتخاب می شود. با این حال ، محدودیت هایی برای روش بازپرداخت وجود دارد زیرا هزینه فرصت یا نرخ بازدهی را که می توان به دست آورد ، در صورت عدم انتخاب آنها برای پیگیری این پروژه ، حساب نمی کند.

همچنین ، تجزیه و تحلیل بازپرداخت به طور معمول شامل جریان نقدی در پایان عمر پروژه نیست. به عنوان مثال ، اگر پروژه ای که شامل خرید تجهیزات در نظر گرفته می شود ، جریان نقدی یا درآمد حاصل از تجهیزات کارخانه در نظر گرفته می شود اما ارزش نجات تجهیزات در پایان پروژه نیست. مقدار نجات ارزش تجهیزات در پایان عمر مفید آن است. در نتیجه ، تجزیه و تحلیل بازپرداخت یک معیار واقعی برای چگونگی سودآوری یک پروژه در نظر گرفته نمی شود ، اما در عوض ، تخمین تقریبی از چگونگی بازپرداخت سرمایه اولیه را ارائه می دهد.

تجزیه و تحلیل توان

تجزیه و تحلیل توان پیچیده ترین شکل تجزیه و تحلیل بودجه بندی سرمایه است ، اما همچنین دقیق ترین در کمک به مدیران برای تصمیم گیری در مورد پروژه ها است. براساس این روش ، کل شرکت به عنوان یک سیستم سودآوری واحد در نظر گرفته می شود. توان به عنوان مقداری از مواد عبور از آن سیستم اندازه گیری می شود.

این تجزیه و تحلیل فرض می کند که تقریباً تمام هزینه ها هزینه های عملیاتی را دارند ، که یک شرکت برای پرداخت هزینه ها باید از توان کل سیستم استفاده کند و این که راه حداکثر رساندن سود ، به حداکثر رساندن توان عبور از طریق یک عملیات تنگنا است. تنگنا منبع موجود در سیستم است که به طولانی ترین زمان در عملیات نیاز دارد. این بدان معناست که مدیران همیشه باید در پروژه های بودجه بندی سرمایه اولویت بالاتری قرار دهند که باعث افزایش توان یا عبور جریان از تنگنا می شود.

هدف اصلی بودجه بندی سرمایه چیست؟

هدف اصلی بودجه بندی سرمایه ، شناسایی پروژه هایی است که جریان نقدی را بیش از هزینه پروژه برای یک شرکت تولید می کنند.

نمونه ای از تصمیم بودجه بندی سرمایه چیست؟

تصمیمات مربوط به بودجه بندی سرمایه اغلب با انتخاب پروژه جدید همراه است یا خیر ، عملیات فعلی یک شرکت را گسترش می دهد. به عنوان مثال ، افتتاح یک مکان جدید فروشگاه ، یکی از این تصمیمی خواهد بود.

تفاوت بین بودجه بندی سرمایه و مدیریت سرمایه در گردش چیست؟

مدیریت سرمایه در گردش یک فرآیند در سراسر کشور است که پروژه ها را ارزیابی می کند تا ببیند آیا آنها به یک شرکت ارزش افزوده اند ، در حالی که بودجه سرمایه گذاری در درجه اول بر گسترش عملیات فعلی یا دارایی های یک شرکت متمرکز است.

Investopedia نویسندگان را ملزم به استفاده از منابع اصلی برای حمایت از کار خود می کند. این موارد شامل مقالات سفید ، داده های دولت ، گزارش های اصلی و مصاحبه با کارشناسان صنعت است. ما همچنین در صورت لزوم به تحقیقات اصلی از سایر ناشران معتبر اشاره می کنیم. شما می توانید در مورد استانداردهایی که در تولید محتوای دقیق و بی طرفانه در سیاست تحریریه خود دنبال می کنیم ، اطلاعات بیشتری کسب کنید.

Pamela P. Paterson و Frank J. Fabozzi."بودجه بندی سرمایه: نظریه و عمل. جلد 10."جان ویلی و پسران ، 2002.

کمیسیون اوراق بهادار و بورس ایالات متحده."اوراق بهادار خزانه داری."

لی ، جینگشان ، و همکاران."تجزیه و تحلیل توان سیستم های تولید: پیشرفت های اخیر و موضوعات آینده."مجله بین المللی تحقیقات تولید ، جلد. 47 ، شماره 14 ، 2009. صفحات 3823-3851.