سیاست تثبیت چیست؟

دانیل زنگاری بیش از یک دهه تجربه کار در بانکداری ، تنظیم مالی ، اقتصاد و امور مالی را دارد. او قبل از اینکه استاد اقتصاد در دانشگاه ستون هال و کالج بوستون شود ، برای بانک مرکزی فدرال رزرو بوستون و سیتی گروپ کار کرد. تحقیقات وی در سراسر جهان ارائه شده است و وی در WalletHub ، CreditDonkey و موارد دیگر منتشر شده است.

Erika Rasure ، بنیانگذار الهه Crypto است ، اولین جامعه یادگیری برای زنان برای یادگیری چگونگی سرمایه گذاری پول خود و خودشان در رمزنگاری ، blockchain و آینده مالی و دارایی های دیجیتال است. او یک درمانگر مالی است و در سطح جهانی به عنوان یک متخصص و متخصص و مربی موضوع cryptocurrency به رسمیت شناخته می شود.

دیوید جی روبین یک واقعیت برای تعادل با بیش از 30 سال در ویرایش و انتشار است. بیشتر تجربه وی در فضاهای حقوقی و مالی نهفته است. در ناشر حقوقی Matthew Bender & Co./lexisnexis ، او مدیر تحقیق و توسعه ، تحلیلگر برنامه نویس و ویرایشگر ارشد کپی بود.

Usschools / Getty Images

سیاست تثبیت به تعدیل سیاست های پولی توسط بانکهای مرکزی برای رشد اقتصاد بدون نوسانات زیاد در بیکاری ، تورم و نرخ بهره اشاره دارد.

سیاست تثبیت به تعدیل سیاست های پولی توسط بانکهای مرکزی برای رشد اقتصاد بدون نوسانات زیاد در بیکاری ، تورم و نرخ بهره اشاره دارد. در ایالات متحده آمریکا ، فدرال رزرو ، که به عنوان فدرال رزرو نیز شناخته می شود ، سیاست های پولی را برای رعایت دو هدف اصلی خود تنظیم می کند: حداکثر اشتغال و ثبات قیمت.

اطلاعات بیشتری در مورد چگونگی عملکرد سیاست تثبیت ؛چگونگی تأثیر آن بر اقتصاد ، استخدام و قیمت ها. و برای افراد چه معنی دارد.

تعریف و نمونه هایی از سیاست تثبیت

بانکهای مرکزی با تنظیم سیاست های پولی به دنبال به حداقل رساندن اختلالات در رشد اقتصادی و ثبات قیمت هستند. دو نوع سیاست تثبیت که فدرال رزرو استفاده می کند ، سیاست پولی انبساط و سیاست پولی انقباضی است. سیاست پولی انبساط ، هنگامی که تورم زیر هدف اعلام شده بانک مرکزی باشد ، محرک اقتصاد را فراهم می کند و اشتغال کامل وجود ندارد. سیاست پولی انقباضی در صورت صعود از تورم بالاتر از هدف اعلام شده بانک مرکزی ، اقتصاد را محدود می کند.

در طول سیاست های پولی انبساط ، فدرال رزرو نقدینگی را برای تشویق هزینه های مصرف کننده و وام های تجاری افزایش می دهد. از طرف دیگر ، در طی سیاست های پولی انقباضی ، فدرال رزرو نقدینگی را برای خنک کردن اقتصاد یا وام آهسته کاهش می دهد و از افزایش سریع قیمت ها جلوگیری می کند.

سیاست تثبیت چگونه کار می کند

تعدیل در سیاست های پولی در جلسات دوره ای کمیته بازار آزاد فدرال رزرو (FOMC) رخ می دهد. FOMC متشکل از هیئت مدیره سیستم فدرال رزرو ، رئیس بانک مرکزی فدرال رزرو نیویورک و چهار رئیس جمهور در حال چرخش بانکهای منطقه ای فدرال رزرو باقی مانده است.

FOMC برای بررسی شرایط اقتصادی و مالی قبل از تغییر سیاست های پولی ، سالانه هشت بار ملاقات می کند. پس از هر جلسه ، FOMC بیانیه عمومی را در مورد استراتژی خود برای دستیابی به اهداف حداکثر اشتغال و ثبات قیمت منتشر می کند ، در غیر این صورت "وظیفه دوگانه" فدرال رزرو نامیده می شود.

از آنجا که هدف ثابت برای اشتغال وجود ندارد ، فدرال رزرو قبل از ایجاد تغییرات لازم در سیاست های پولی ، بسیاری از شاخص های بازار کار را بررسی می کند. به طور خاص ، این داده های بیکاری را برای تمرکز بر کارگران در کوارتیل های مختلف دستمزد و همچنین سطح اشتغال گروه های مختلف نژادی و قومی تفکیک می کند.

بر خلاف هدف از حداکثر اشتغال ، FOMC تأیید کرده است که تورم 2 ٪ ، همانطور که توسط شاخص قیمت برای هزینه های مصرف شخصی اندازه گیری می شود ، هدف بلند مدت آن برای تورم است. برای تحقق این هدف بلند مدت ، FOMC میانگین نرخ تورم 2 ٪ را با گذشت زمان دنبال می کند و وقتی که به طور مداوم زیر 2 ٪ یا نسبتاً بالاتر از این نرخ باشد ، سیاست پولی را تنظیم می کند.

سالهاست که ثبات قیمت از این دو هدف مهمتر بود ، اما تغییر اخیر برای تمرکز بر حداکثر اشتغال وجود داشته است. در آگوست سال 2020 ، FOMC چارچوب جدیدی را اعلام کرد که خواستار اطلاع رسانی در مورد سیاست توسط "ارزیابی کمبودهای اشتغال از حداکثر سطح آن" به دلیل گسترش شکاف بیکاری برای بسیاری از گروه های نژادی و قومی در طول همه گیر است.

هنگامی که FOMC موافقت خود را برای تغییر سیاست های پولی برای تثبیت اقتصاد انجام می دهد ، تعدادی ابزار در اختیار دارد ، مانند نرخ تخفیف ، عملیات بازار آزاد و نیاز به ذخیره. عملیات بازار آزاد به دلیل انعطاف پذیری رویکرد ، ابزار اصلی برای تنظیم سیاست های پولی بوده است. عملیات بازار آزاد خرید و فروش اوراق بهادار بین بانک ها و فدرال رزرو است. هنگامی که فدرال رزرو عملیات بازار آزاد را انجام می دهد ، نرخ صندوق های فدرال می تواند تغییر کند.

نرخ صندوق های فدرال نرخ بهره مهمی است که بر اقتصاد تأثیر می گذارد.

به عنوان مثال ، هنگامی که فدرال رزرو سیاست های پولی انبساطی را انجام می دهد و نرخ هدف صندوق های فدرال را کاهش می دهد ، این فعالیت اقتصادی را تحریک می کند. کاهش نرخ صندوق های فدرال منجر به پایین آمدن وام مصرف کننده و نرخ بهره وام مسکن می شود و این باعث تشویق هزینه های خانوار می شود. مشاغل همچنین در صورت کاهش هزینه های تأمین مالی ، به پروژه های سرمایه گذاری متعهد می شوند که می تواند منجر به سود بیشتر و استخدام بیشتر شود.

هنگامی که فدرال رزرو سیاست پولی انقباضی را انجام می دهد و نرخ صندوق های فدرال را افزایش می دهد ، با این حال ، هزینه های مصرف کننده و تجارت به دلیل هزینه های بیشتر وام ، کند می شود. مصرف کنندگان همچنین با نرخ بهره بالاتر در محل ، پس انداز بیشتری را پس انداز می کنند که باعث کاهش عرضه پول و کاهش تورم می شود.

علاوه بر این ، FOMC در سالهای اخیر ابزارهایی مانند توافق نامه های خرید معکوس یا "repo" و خریدهای بزرگ اوراق بهادار تحت حمایت وام را برای کمک به کار در سیاست تثبیت آن ایجاد کرده است.

برای افراد چه معنی دارد

سیاست مالی انبساط به طور کلی برای تقویت رشد ناخالص داخلی (تولید ناخالص داخلی) و شاخص هایی که تمایل به حرکت با تولید ناخالص داخلی مانند اشتغال و درآمد فردی دارند ، استفاده می شود ، بنابراین می تواند منجر به شغل بیشتر و دستمزدهای بالاتر برای افراد عادی شود. با این حال ، این نوع سیاست مالی همچنین تمایل به تأثیرات نامطلوب بر نرخ بهره و سرمایه گذاری و همچنین نرخ مبادله و تورم که توسط خانوارها و مشاغل تجربه می شود ، دارد ، بنابراین محرک مالی مداوم با گذشت زمان مؤثر می شود.

از طرف دیگر ، سیاست مالی انقباضی ممکن است برای کندی فعالیت اقتصادی مورد استفاده قرار گیرد اما می تواند تأثیر مضر بر معیشت افراد و هزینه های روزمره به عنوان افزایش شدید و افزایش نرخ داشته باشد. همچنین ممکن است باعث رکود اقتصادی شود.