استراتژی های مدیریت نقدینگی برای زمان های نامشخص

با توجه به عوامل زیادی که امروزه در مشاغل چند ملیتی تأثیر می گذارد ، مهمتر از همیشه برای رهبران است که استراتژی مدیریت نقدینگی را که به بهترین وجه متناسب با شرکت های آنها است ، تعیین کنند.

آدریان پرز ، مدیر اجرایی و مشاور ارشد نقدینگی ، بانکداری تجاری

نوسانات بازار چالش های بسیاری را برای مشاغل چند ملیتی ، به ویژه در مدیریت نقدینگی روزانه و بلند مدت ، معرفی کرده است. گفته می شود ، این چالش ها می توانند یک انگیزه و فرصتی برای بهینه سازی ساختارهای نقدینگی و آماده سازی برای عدم اطمینان در آینده ایجاد کنند.

عوامل مختلفی وجود دارد که می تواند بر ملاحظات تجاری برای مدیریت نقدینگی تأثیر بگذارد. نرخ بهره در ایالات متحده ، که تقریباً یک دهه در پایین ترین سطح تاریخی برگزار شده بود ، اکنون شروع به افزایش می کند ، زیرا فدرال رزرو سیاست های مسکونی را که در زمان رکود اقتصادی ایجاد کرده است ، پس می گیرد. تاکنون ، فدرال رزرو از دسامبر سال 2015 سه بار نرخ بهره کوتاه مدت را با یک چهارم درصد در هر بار افزایش داده است و معیار خود را در یک شب نرخ وام یک شبه در محدوده 0. 75 درصد تا 1 درصد باقی می گذارد. علاوه بر این ، با وزن نرخ بیکاری ایالات متحده و اهداف تورم ، فدرال رزرو پیش بینی می کند که در سال 2017 و 2018 نرخ بهره را افزایش می دهد. سیاست های مورد انتظار دولت ترامپ - از جمله اصلاحات مالیاتی ، بازگشت سرمایه شرکت ها و هزینه های کسری - می تواند رشد را تحریک کند اما رشد را تحریک می کندهمچنین تورم را تسریع کنید ، که به نوبه خود ممکن است سیاست گذاران را وادار کند تا نرخ بهره ایالات متحده را با سرعت بیشتری بالا ببرد.

در مقابل ، بانک مرکزی اروپا ، بانک ژاپن و بانک ملی سوئیس همچنان نرخ سیاست خود را پایین می آورند و دارایی را خریداری می کنند. این فشار بیشتر به شرکتهای چند ملیتی برای مدیریت موثری نقدی خود به منظور افزایش نه تنها بازده بلکه کاهش هزینه های ارزهای منفی نیز می افزاید.

با توجه به اختلاف فزاینده بین نرخ بهره جهانی و تأثیر نامشخص و زمان تغییر سیاست های ایالات متحده ، محیط فعلی فرصتی را برای مشاغل چند ملیتی ایالات متحده ایجاد می کند تا مدیریت نقدینگی خود را بهینه کنند و خود را برای تحقق حداکثر سود از نرخ بهره بالاتر دلار آمریکا و قرار دهند/یا تعطیلات مالیاتی برای بازگشت به درآمد خارجی.

ساختارهای سازمانی

الزامات اساسی برای هرگونه ساختار نقدینگی "بهترین کلاس" ، دید جریان های نقدی و موقعیت های ارزی ، کنترل آن مانده ها و بهینه سازی عملکرد است. با این حال ، ساختار سازمانی یک شرکت چند ملیتی غالباً تأثیر می گذارد که کدام استراتژی به بهترین وجه با فرهنگ سازمانی خود مطابقت دارد و بنابراین برای دستیابی به اهداف نقدینگی خود به بهترین وجه مناسب است.

شرکت های غیرمتمرکز غالباً با استقلال محلی ، اهداف سود و زیان در کشور ، چالش هایی با گزارش ماتریس-هم به صورت محلی و هم به دفتر مرکزی-و همچنین برنامه ریزی منابع برنامه ریزی منابع شرکت (ERP) مقابله می کنند.

شرکت های منطقه ای کارکنان را در مراکز اصلی به طور معمول مسئول عملیات خزانه داری برای یک منطقه خاص و در عین حال گزارش به دفتر مرکزی می دانند. این ساختار ممکن است به شرکت ها اجازه دهد تا از مراکز خزانه داری منطقه ای (RTC) ، مراکز خدمات مشترک (SSC) برای سرمایه گذاری ، وام ، مدیریت ارز (FX) و حساب های قابل پرداخت/حساب های دریافتنی استفاده کنند.

سرانجام ، در ساختارهای متمرکز ، دفتر مرکزی به طور معمول FX ، سرمایه گذاری و وام را مدیریت می کند و از یک بستر ERP واحد در سراسر سازمان استفاده می کند. غالباً ، آنها همچنین تلاش می کنند تا از طریق RTC ، SSC ، کارخانه های پرداخت ، یک بانک داخلی و منابع دیگر ، از تمرکز فرایند و اتوماسیون به طور کامل استفاده کنند.

با توجه به این امر ، "اگر نمی دانید به کجا می روید ، هر جاده ای شما را به آنجا می رساند."شرکت های چند ملیتی ابتدا باید اهداف اصلی نقدینگی خود را نسبت به ساختار سازمانی خود تعیین و اولویت بندی کنند قبل از تصمیم گیری در مورد اینکه کدام استراتژی مدیریت نقدینگی برای استفاده است. این اهداف می تواند شامل موارد زیر باشد:

• به دست آوردن دید و کنترل دارایی های نقدی جهانی
• متمرکز کردن تعادل در یک حساب یا مکان
• کاهش هزینه بهره یا بهبود بازده سرمایه گذاری
• حفظ مشاغل عملیاتی با شرکای بانکی محلی
• افزایش کارایی با فرآیندهای خودکار
• مدیریت FX یا طرف مقابل
• کاهش وام های بین المللی

انواع استراتژی ها

سه نوع متداول از استراتژی های مدیریت نقدینگی وجود دارد که هر یک مزایا و ملاحظات بالقوه را افزایش می دهد.

1. غلظت جسمی: این مستقیم ترین استراتژی برای تحکیم تعادل است. این یک حساب مرکزی حاوی نقدی مازاد برای کل ساختار است. غلظت فیزیکی شفاف ، به راحتی کنترل می شود و فرصتی برای استفاده از پول نقد اضافی برای پرداخت بدهی ، سرمایه گذاری ، سود سهام و موارد دیگر فراهم می کند. همچنین می تواند از سیستم های بانکی خودکار برای ردیابی موقعیت های وام بین المللی استفاده کند. با این حال ، تحکیم جسمی در یک حساب یا مکان ممکن است برای شرکت های غیرمتمرکز مناسب نباشد. علاوه بر این ، این ساختار هزینه های اداری را به همراه خواهد داشت ، و ارزهای خارجی نمی توانند بدون تحمل هزینه های تبدیل FX به طور مستقیم در یک حساب واحد ترکیب شوند. سایر ملاحظات یا محدودیت ها ممکن است برای کشورهایی که دارای کنترل ارز هستند اعمال شود.
2. جمع آوری مفهومی: در این رویکرد ، تعادل در حساب ها و ارزهای مربوطه آنها حفظ می شود ، اما برای اهداف محاسبه بهره ، این بانک تعادل را به یک ارز خالص و تراز تبدیل می کند. این استراتژی وام های بین المللی را از بین می برد و در موارد استخر چند منظوره ، سازمان قادر به کار با چندین ارز بدون تحمل هزینه های تبدیل FX است. ملاحظات شامل مسئولیت مشترک شرکتهای فرعی برای بدهی های متحمل شده است که می تواند برای سازمان های مشترک مشترک چالش برانگیز باشد. علاوه بر این ، همه کشورها اجازه مشارکت تلفیقی مفهومی را نمی دهند و این ساختارها اغلب توسط حسابرسان و مقامات مالیاتی مورد بررسی قرار می گیرند.
3. ساختارهای روکش: این استراتژی به شرکتها اجازه می دهد تا روابط بانکی محلی را برای مدیریت فعالیت های روزانه بانکی در حالی که از مزایای تمرکز نقدی یا حتی یک ساختار استخر مفهومی استفاده می کنند ، با اتوماسیون غلظت تعادل با یک بانک روکش استفاده یا حفظ کنند. یک فرآیند رفت و برگشت آخر روز. با این حال ، زمان برش قابل استفاده برای بانک های بازپرداخت و دریافت کننده می تواند بر راندمان ساختاری تأثیر بگذارد و اغلب منجر به تکثیر حساب ها و هزینه ها می شود.

تصمیم گیری در مورد اینکه کدام استراتژی مدیریت نقدینگی بیشترین مزایا را ارائه می دهد ، یک فرایند پیچیده است. یافتن راه حل مناسب بر اساس اهداف منحصر به فرد و نیازهای بازار محلی ، پشتیبانی و راهنمایی های متخصص را برای کمک به حرکت در این زمان های نامشخص می گیرد.