مبانی سهام

طی چند دهه گذشته ، علاقه به بورس سهام به صورت تصاعدی افزایش یافته است. آنچه زمانی اسباب بازی ثروتمندان بود ، اکنون برای هر کسی که می خواهد ثروت خود را رشد دهد ، قابل دسترسی است. پیشرفت در فناوری تجارت بازارها را باز کرده است.

با وجود محبوبیت آنها ، با این حال ، بیشتر مردم سهام را کاملاً درک نمی کنند. آنها یک جواب جادویی نیستند. و گرچه سهام می تواند مقدار زیادی ثروت را ایجاد کند ، اما بدون خطر نیست. تنها راه حل این امر آموزش است. نکته اصلی محافظت از خود در بورس سهام این است که بفهمید پول خود را در کجا قرار می دهید.

تعریف

سهام ساده و ساده ، سهام در مالکیت یک شرکت است. سهام نشان دهنده ادعای دارایی و درآمد شرکت است. هرچه سهام بیشتری کسب می کنید ، سهام مالکیت شما در شرکت بیشتر می شود. چه شما می گویید سهام ، حقوق صاحبان سهام و چه سهام ، همه چیز به معنای یکسان است.

دارایی

نگه داشتن سهام یک شرکت به این معنی است که شما یکی از بسیاری از صاحبان (سهامداران) یک شرکت هستید. به همین ترتیب ، شما برای هر آنچه که شرکت دارد ، ادعا می کنید (البته معمولاً بسیار کوچک).

از نظر فنی ، شما صاحب یک قطعه کوچک از هر قطعه مبلمان ، هر علامت تجاری و هر قرارداد شرکت هستید. به عنوان یک مالک ، شما حق دارید سهم خود را از درآمد شرکت و همچنین هرگونه حق رأی متصل به سهام داشته باشید.

گواهینامه های سهام

سهام توسط گواهی سهام ارائه می شود. قبل از عصر رایانه ، این یک کاغذ فانتزی بود که اثبات مالکیت بود. امروز ، کارگزاری شما این سوابق را به صورت الکترونیکی نگه می دارد ، که به عنوان نگه داشتن سهام "به نام خیابانی" نیز شناخته می شود.

این کار برای آسانتر کردن سهام انجام می شود. در گذشته ، هنگامی که شخصی می خواست سهام خود را بفروشد ، آن شخص از نظر جسمی گواهی ها را به کارگزاری می برد. اکنون ، تجارت با کلیک ماوس یا تماس تلفنی معاملات را ساده می کند.

قدرت محدود

سهامدار بودن به شما حق مداخله در روز به روز تجارت را نمی دهد. در عوض ، یک رأی برای هر سهم برای انتخاب هیئت مدیره در جلسات سالانه ، میزان گفتن شما در شرکت است.

حق رای برای چیست؟قرار است مدیریت شرکت ارزش شرکت را برای سهامداران افزایش دهد. اگر این اتفاق نیفتد ، سهامداران می توانند رأی دهند تا مدیریت حذف شود. در واقعیت ، سرمایه گذاران انفرادی سهام کافی برای تأثیر مادی بر شرکت ندارند. این واقعاً پسران بزرگ مانند سرمایه گذاران بزرگ نهادی و کارآفرینان میلیاردر هستند که تصمیم می گیرند.

صرف نظر از قدرت محدود شما ، ایده این است که شما نمی خواهید برای کسب درآمد کار کنید. سهامدار بودن به این معنی است که شما حق بخشی از سود و دارایی شرکت را دارید. هرچه سهام بیشتری داشته باشید ، بخش سود شما بیشتر می شود.

ادعای شما در مورد دارایی ها فقط در صورت ورشکستگی یک شرکت مرتبط است. در صورت انحلال ، آنچه را که پس از پرداخت همه طلبکاران باقی مانده است ، دریافت خواهید کرد.

مسئولیت محدود در صورت ورشکستگی یکی دیگر از ویژگی های بسیار مهم سهام ، مسئولیت محدود آن است. به عنوان یک سهامدار ، حداکثر مبلغی که می توانید از دست بدهید ، میزان سرمایه گذاری شماست. حتی اگر شرکتی که شما یک سهامدار هستید ورشکسته شود ، هرگز نمی توانید دارایی های شخصی خود را از دست دهید.

شرکت های دیگر ، مانند مشارکت ، متفاوت تنظیم شده اند. اگر مشارکت ورشکسته شود ، طلبکاران می توانند به دنبال شرکا (سهامداران) بروند ، که می توانند مجبور شوند دارایی های شخصی خود (خانه ، ماشین ، مبلمان و غیره) را برای پرداخت بدهی های شرکت بفروشند.

بدهی در مقابل عدالت

چرا یک شرکت سهام را صادر می کند؟چرا بنیانگذاران وقتی می توانند سود خود را حفظ کنند ، سود را با هزاران نفر به اشتراک می گذارند؟

دلیل این امر این است که در بعضی مواقع هر شرکت نیاز به جمع آوری پول دارد. برای این کار ، شرکت ها می توانند آن را از شخصی وام بگیرند یا با فروش بخشی از شرکت ، که به عنوان صدور سهام شناخته می شود ، آن را قرض بگیرند.

یک شرکت می تواند با گرفتن وام از یک بانک یا با صدور اوراق قرضه وام بگیرد. هر دو روش تحت چتر تأمین بدهی قرار می گیرند.

صدور سهام به عنوان تأمین اعتبار سهام نامیده می شود. صدور سهام برای شرکت سودمند است زیرا شرکت نیازی به بازپرداخت پول یا پرداخت بهره در طول مسیر ندارد. تمام آنچه که سهامداران در ازای پول خود دریافت می کنند ، این امید است که سهام روز به روز ارزش بیشتری داشته باشد.

اولین فروش سهام که توسط خود شرکت خصوصی صادر می شود ، به عنوان پیشنهاد عمومی اولیه (IPO) نامیده می شود.

این مهم است که شما تمایز بین یک شرکت تأمین مالی از طریق بدهی و تأمین اعتبار از طریق حقوق صاحبان سهام را درک کنید. هنگام خرید اوراق قرضه ، بازپرداخت پول خود (اصلی) را به همراه پرداخت بهره وعده داده شده تضمین می کنید.

این مورد در مورد سرمایه گذاری سهام عدالت نیست. با مالک شدن ، خطر موفقیت شرکت را در نظر می گیرید. درست همانطور که یک صاحب مشاغل کوچک بازپرداخت را تضمین نمی کند ، هیچ یک از سهامدار نیست. به عنوان یک مالک ، ادعای شما در مورد دارایی کمتر از طلبکاران است. این بدان معناست که اگر یک شرکت ورشکسته شود و انحلال کند ، شما به عنوان سهامدار پول دریافت نمی کنید تا زمانی که بانک ها و دارندگان اوراق بهادار پرداخت نشوند. ما این اولویت مطلق را می نامیم.

سهامداران اگر یک شرکت موفق باشد ، درآمد زیادی کسب می کنند ، اما در صورت ورشکستگی شرکت نیز می توانند کل سرمایه گذاری خود را از دست بدهند.

سود سهام

برخی از شرکت ها سود سهام خود را به سهامداران خود می پردازند ، اما بسیاری دیگر این کار را نمی کنند. سود سهام از سود خالص حاصل می شود ، و هیچ تعهدی برای پرداخت سود سهام حتی برای شرکتهایی که به طور سنتی به آنها داده اند ، وجود ندارد.

بدون سود سهام ، یک سرمایه گذار فقط از طریق قدردانی از بازار آزاد می تواند در سهام درآمد کسب کند. در روند نزولی ، هر سهام ممکن است ورشکسته شود ، در این صورت سرمایه گذاری شما ارزش ندارد.

اگرچه ممکن است خطر منفی به نظر برسد ، اما مزایایی وجود دارد. با توجه به ریسک بیشتر ، بازده بیشتری برای سرمایه گذاری شما به دست می آورد ، به همین دلیل سهام از نظر تاریخی از سایر سرمایه گذاری های مانند اوراق قرضه یا حساب پس انداز بهتر عمل کرده است.

انواع سهام

منابع مشترک . اکثر سهام صادر شده به این شکل است. سرمایه گذاران برای انتخاب اعضای هیئت مدیره ، که نظارت بر تصمیمات مهم مدیریت را بر عهده دارند ، یک رأی می گیرند.

در طولانی مدت ، سهام مشترک با استفاده از رشد سرمایه ، بازده بالاتری نسبت به تقریباً هر سرمایه گذاری دیگر دارد. این بازده بالاتر بیشترین خطر را دارد. اگر یک شرکت ورشکسته شود و انحلال شود ، سهامداران مشترک فقط پس از طلبکاران ، صاحبان اوراق قرضه و سهامداران ترجیحی پرداخت می شوند.

سهم ممتاز . سرمایه گذاران با سهام ترجیحی معمولاً برای همیشه سود سهام ثابت را تضمین می کنند. این متفاوت از سهام مشترک است ، که دارای سود سهام متغیر است که هرگز تضمین نمی شوند. با این حال ، حق رأی متفاوت است: سرمایه گذاران فقط درصورتی رای می دهند که شرکت سود سهام خود را برای مدت زمان مشخص پرداخت نکرده باشد.

برعکس ، در صورت انحلال ، سهامداران ترجیحی قبل از سهامدار مشترک (اما هنوز هم پس از دارندگان بدهی) پرداخت می شوند.

سهام ترجیحی نیز ممکن است قابل تماس باشد ، به این معنی که شرکت می تواند سهام را در هر زمان به هر دلیلی (معمولاً برای حق بیمه) خریداری کند.

کلاس های مختلف سهام

2 شکل اصلی سهام مشترک و ارجح است. با این حال ، شرکت ها ممکن است کلاس های مختلف سهام را به هر شکلی که می خواهند سفارشی کنند.

شایع ترین دلیل این امر شرکتی است که می خواهد قدرت رای گیری در کنار چند سهامدار باقی بماند. به عنوان مثال ، 1 کلاس سهام توسط یک گروه منتخب برگزار می شود که 10 یا حتی 100 رای در هر سهم به آنها داده می شود ، در حالی که کلاس دوم به اکثر سرمایه گذاران که برای هر سهم یک رای داده می شود صادر می شود.

سهام یک رای (یا رأی گیری محدود) به عنوان کلاس A تعیین می شود ، و سهام برتر (یا رأی گیری بالا) کلاس B است. به هر دلیلی (معمولاً برای حق بیمه).