رابطه بین خطر اهرم مالی

استفاده از بدهی یا پول وام گرفته شده برای افزایش بازده احتمالی سرمایه گذاری به عنوان اهرم مالی شناخته می شود. این شامل استفاده از تأمین مالی بدهی برای تقویت بازده سرمایه گذاری یا افزایش اندازه بالقوه سرمایه گذاری است.

اهرم مالی با اجازه دادن به یک سرمایه گذار برای استفاده از پول وام گرفته شده برای سرمایه گذاری در دارایی با این انتظار که بازده سرمایه گذاری بیشتر از هزینه وام گرفتن باشد ، کار می کند. در صورت عملکرد خوب این سرمایه گذاری می تواند سود بیشتری برای سرمایه گذار داشته باشد ، اما اگر سرمایه گذاری ضعیف باشد ، می تواند ضررهای بیشتری نیز به همراه داشته باشد.

میزان اهرم مالی را می توان با نسبت بدهی به سهام یک شرکت اندازه گیری کرد ، که نسبت کل بدهی شرکت به سهام آن است. نسبت بدهی به سهام بالا نشان می دهد که یک شرکت از بدهی بیشتری برای تأمین مالی فعالیت های خود استفاده می کند ، که می تواند بازده بالقوه را افزایش دهد اما خطر را نیز افزایش می دهد.

چرا اهرم مالی برای شرکت ها مهم است؟

اهرم مالی به چند دلیل مهم می تواند برای شرکت ها مهم باشد:

1. افزایش بازده احتمالی: با استفاده از تأمین مالی بدهی ، شرکت ها می توانند بازده احتمالی سرمایه گذاری خود را افزایش دهند. این امر می تواند به ویژه برای بنگاه هایی که در صنایع با پتانسیل رشد بالا فعالیت می کنند ، مهم باشد ، جایی که سرمایه گذاری در فن آوری های جدید ، محصولات یا خدمات می تواند با گذشت زمان بازده بالایی داشته باشد.

2. مزایای مالیاتی: سود پرداخت شده به بدهی به طور کلی کسر مالیات است ، به این معنی که شرکت ها می توانند با کسر هزینه وام از درآمد مشمول مالیات خود ، درآمد مشمول مالیات خود را کاهش دهند. این می تواند صورتحساب مالیات کلی شرکت را کاهش داده و درآمد پس از مالیات آن را افزایش دهد.

3. ساختار سرمایه بهبود یافته: اهرم مالی می تواند به بنگاه ها کمک کند تا با توازن استفاده از بدهی و تأمین اعتبار ، ساختار سرمایه خود را بهینه کنند. این می تواند به بنگاهها اجازه دهد هزینه سرمایه خود را کاهش داده و عملکرد مالی کلی خود را بهبود بخشد.

با این حال ، اهرم مالی نیز با خطرات همراه است. اگر یک شرکت نتواند بازده کافی برای پوشش تعهدات بدهی خود ایجاد کند ، ممکن است مجبور شود به بدهی خود پیش فرض شود ، که می تواند منجر به ورشکستگی یا پریشانی مالی شود. در نتیجه ، بنگاه ها باید با دقت سطح بدهی خود را مدیریت کرده و از جریان نقدی کافی برای انجام تعهدات بدهی خود اطمینان حاصل کنند.

چگونه اهرم مالی اندازه گیری می شود؟

اهرم مالی را می توان با استفاده از چندین نسبت مالی که بدهی یک شرکت را به حقوق صاحبان سهام یا دارایی های آن مربوط می کند ، اندازه گیری کرد. در اینجا سه اقدام متداول از اهرم مالی وجود دارد:

1. نسبت بدهی به سهام: نسبت بدهی به سهام با تقسیم کل بدهی های یک شرکت توسط کل سهامدار آن محاسبه می شود. نسبت بدهی به سهام بالاتر نشان می دهد که این شرکت نسبت به سهام خود بدهی بیشتری دارد و به همین دلیل بیشتر از آن استفاده می شود.

2. نسبت بدهی به دارایی: نسبت بدهی به دارایی با تقسیم کل بدهی های یک شرکت توسط کل دارایی های آن محاسبه می شود. این نسبت نشان دهنده نسبت دارایی های شرکت است که از طریق بدهی تأمین می شود. نسبت بدهی به دارایی بالاتر نشان می دهد که این شرکت نسبت به کل دارایی های خود بدهی بیشتری دارد و به همین دلیل بیشتر از آن استفاده می شود.

3. نسبت پوشش بهره: نسبت پوشش بهره با تقسیم درآمد شرکت قبل از بهره و مالیات (EBIT) با هزینه های بهره آن محاسبه می شود. این نسبت نشان دهنده توانایی شرکت در پرداخت هزینه های بهره با استفاده از درآمد عملیاتی خود است. نسبت پوشش با بهره بالاتر نشان می دهد که این شرکت درآمد کافی را برای تأمین هزینه های بهره خود ایجاد می کند و بنابراین خطر کمتری دارد.

از این اقدامات اهرم مالی می توان برای مقایسه اهرم مالی یک شرکت با همسالان یا معیارهای صنعت خود استفاده کرد و می تواند به سرمایه گذاران و تحلیلگران کمک کند تا ریسک مالی شرکت و پتانسیل رشد را ارزیابی کنند.

انواع خطرات چیست؟

به طور کلی ، دو نوع ریسک شرکت وجود دارد که ریسک عملیاتی و ریسک مالی است

ریسک عملیاتی و ریسک مالی دو نوع ریسک تجاری است که ممکن است شرکت ها با آن روبرو شوند:

1. ریسک عملیاتی: ریسک عملیاتی ریسک مرتبط با عملیات اصلی تجارت یک شرکت است. این خطر این است که درآمد عملیاتی شرکت تحت تأثیر عواملی مانند تغییر تقاضای بازار ، رقابت ، تحولات فناوری یا اختلال در زنجیره تأمین باشد. ریسک عملیاتی به طور معمول با تنوع درآمد عملیاتی شرکت یا درآمد قبل از بهره و مالیات (EBIT) اندازه گیری می شود.

2. ریسک مالی: ریسک مالی ریسک مرتبط با تصمیمات تأمین مالی یک شرکت است. این خطر است که ساختار مالی شرکت ، مانند سطح بدهی یا نرخ بهره آن ، بر توانایی آن در تولید سود یا تحقق تعهدات مالی آن تأثیر بگذارد. ریسک مالی به طور معمول با تنوع درآمد خالص یک شرکت یا درآمد هر سهم (EPS) اندازه گیری می شود.

ریسک عملیاتی و ریسک مالی به هم پیوسته است ، زیرا عملکرد عملیاتی یک شرکت می تواند بر عملکرد مالی آن تأثیر بگذارد و برعکس.

به عنوان مثال ، اگر یک شرکت کاهش تقاضا برای محصولات خود را تجربه کند ، ممکن است درآمد عملیاتی کمتری ایجاد کند ، که می تواند خدمات تعهدات بدهی خود را دشوارتر کند و ریسک مالی آن را افزایش دهد. از طرف دیگر ، اگر یک شرکت بدهی زیادی را به دست آورد ، ممکن است هزینه های بالاتری داشته باشد ، که می تواند درآمد خالص خود را کاهش داده و خطر عملیاتی آن را افزایش دهد.

درک و مدیریت ریسک عملیاتی و ریسک مالی برای شرکت ها برای اطمینان از موفقیت و پایداری طولانی مدت آنها مهم است. شرکت ها باید با توانایی خود در ایجاد سود پایدار و جریان نقدی ، اهرم مالی و هزینه های عملیاتی خود را متعادل کنند. این امر مستلزم تجزیه و تحلیل دقیق شرایط بازار ، صورتهای مالی و برنامه ریزی استراتژیک است.

چه ارتباطی بین ریسک و اهرم مالی وجود دارد؟

اهرم و ریسک مالی از نزدیک مرتبط است ، زیرا استفاده از اهرم مالی می تواند قرار گرفتن در معرض خطر شرکت در معرض خطر مالی را افزایش دهد. اهرم مالی به استفاده از تأمین مالی بدهی برای افزایش بازده احتمالی سرمایه گذاری اشاره دارد ، در حالی که ریسک مالی به این خطر اشاره دارد که ممکن است یک شرکت به دلیل عواملی مانند تغییر در نرخ بهره ، شرایط بازار یا یاساختار مالی آن

در نتیجه ، شرکت ها باید با دقت استفاده خود را از اهرم های مالی مدیریت کنند تا اطمینان حاصل کنند که می توانند تعهدات بدهی خود را برآورده کرده و از پریشانی مالی جلوگیری کنند. این امر مستلزم تجزیه و تحلیل صورتهای مالی شرکت ، جریان نقدی و رتبه بندی اعتبار و تصمیم گیری استراتژیک در مورد ساختار سرمایه شرکت ، از جمله استفاده از تأمین اعتبار بدهی است.

نتیجه گیری خطر اهرم مالی

در پایان ، اهرم و ریسک مالی از نزدیک مرتبط است و استفاده از اهرم مالی می تواند قرار گرفتن در معرض خطر شرکت در معرض خطر مالی را افزایش دهد. در حالی که استفاده از تأمین مالی بدهی می تواند بازده مالی یک شرکت را تقویت کند ، همچنین شامل پرداختهای ثابت است که شرکت بدون در نظر گرفتن عملکرد مالی آن باید انجام دهد. این می تواند این خطر را افزایش دهد که شرکت ممکن است نتواند تعهدات بدهی خود را برآورده کند و ممکن است با پریشانی مالی یا پیش فرض روبرو شود.

بنابراین ، شرکت ها باید استفاده خود را از اهرم مالی با دقت مدیریت کنند تا بازده احتمالی خود را با ریسک مالی خود متعادل کنند. این امر مستلزم تجزیه و تحلیل صورتهای مالی شرکت ، جریان نقدی و رتبه بندی اعتبار و تصمیم گیری استراتژیک در مورد ساختار سرمایه شرکت ، از جمله استفاده از تأمین اعتبار بدهی است. با این کار ، شرکت ها می توانند ساختار سرمایه خود را بهینه کنند ، هزینه سرمایه خود را کاهش دهند و ضمن مدیریت ریسک مالی خود ، عملکرد مالی کلی خود را بهبود بخشند.