آزمایش گاز خون شریانی (ABG)

آزمایش گاز خون شریانی (ABG) میزان اکسیژن و دی اکسید کربن موجود در خون شما را اندازه گیری می کند. همچنین اسیدیت خون شما را بررسی می کند. به این تعادل اسید پایه یا سطح pH شما گفته می شود. نمونه خون از شریان گرفته می شود ، که یک رگ خونی است که خون غنی از اکسیژن را از ریه های شما به بدن شما منتقل می کند.

در آزمایش ABG ، اندازه گیری اکسیژن خون نشان می دهد که ریه های شما هنگام نفس کشیدن اکسیژن از هوا به خون شما منتقل می شود. اندازه گیری دی اکسید کربن نشان می دهد و ریه های شما هنگام نفس کشیدن ، دی اکسید کربن را از خون خارج می کند.

دی اکسید کربن یک محصول زباله اسیدی است که بدن شما می سازد. اگر خون و بافتهای شما حتی کمی اسیدی یا خیلی اساسی (قلیایی) شوند ، می تواند به طور جدی بسیاری از اندام های شما را تحت تأثیر قرار دهد و حتی تهدید کننده زندگی باشد.

ریه ها و کلیه های شما بیشتر کارها را انجام می دهند تا تعادل اسید پایه خود را عادی نگه دارید. بنابراین ، اندازه گیری اسید پایه از آزمایش ABG می تواند به تشخیص و نظارت بر شرایطی که بر ریه ها و کلیه های شما تأثیر می گذارد و همچنین بسیاری از شرایط دیگر که ممکن است تعادل اسید پایه شما را ناراحت کند ، کمک کند.

نام های دیگر: آزمایش گاز خون ، گازهای خون شریانی ، ABG ، آزمایش اشباع اکسیژن

آن برای چه کاری استفاده می شود؟

از آزمایش ABG برای کمک به شما استفاده می شود:

• تعادل اسید پایه خود را بررسی کنید
• مشکلات جدی را در مورد ریه ها و تنفس خود تشخیص دهید
• تشخیص اختلالات کلیه
• دریابید که آیا درمان برای اختلالات تنفسی ، بیماری کلیوی یا سایر شرایطی که ممکن است بر تعادل اسید پایه شما تأثیر بگذارد ، کار می کند

چرا من به آزمایش گاز خون شریانی (ABG) نیاز دارم؟

دلایل زیادی وجود دارد که ممکن است به این آزمون نیاز داشته باشید. به عنوان مثال ، اگر ممکن است به تست ABG نیاز داشته باشید:

• علائم مشکل در تعادل اسید پایه خود را دارید ، مانند:
  • تنفس سریع یا عمیق کنترل نشده ، که ممکن است نشانه این باشد که ریه های شما با تغییر میزان اکسیژن یا دی اکسید کربن در خون شما سعی در تنظیم اسیدها یا پایه ها دارند (مشکلی با سرعت یا ریتم ضربان قلب شما)
  • گیجی
  • چرخش عضلات و/یا گرفتگی

  چه اتفاقی می افتد در طول آزمایش سطح اکسیژن خون؟

  بیشتر آزمایشات خون نمونه ای را از ورید می گیرد. برای این آزمایش ، یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی نمونه ای از خون را از شریان می گیرد. دلیل این امر این است که خون ناشی از شریان از اکسیژن بالاتری نسبت به خون از رگ برخوردار است.

  نمونه معمولاً از شریان در قسمت داخلی مچ دست شما گرفته می شود ، اما ممکن است از شریان در بازوی یا کشاله ران شما گرفته شود. برای یک نوزاد ، نمونه ممکن است از پاشنه کودک یا بند ناف اندکی پس از تولد گرفته شود.

  اگر نمونه خون شما از مچ دست شما گرفته شود ، ارائه دهنده ابتدا گردش خون شما را آزمایش می کند. ارائه دهنده مچ دست شما را نگه می دارد و فشار را به شریان ها اعمال می کند تا جریان خون را برای چند ثانیه قطع کند. سپس ارائه دهنده مچ دست خود را رها می کند تا بررسی کند که سرعت جریان خون به دست شما باز می گردد. اگر جریان خون شما طبیعی باشد ، ارائه دهنده نمونه خون را جمع می کند.

  یک نمونه خون که از شریان گرفته می شود نسبت به بیشتر آزمایشات خون ، که از ورید استفاده می کنند ، ناراحت کننده تر است. بنابراین ، ارائه دهنده ممکن است ابتدا برخی از داروهای بی حس کننده را روی پوست شما بمالد. ارائه دهنده یک سوزن را با سرنگ در شریان وارد می کند تا مقداری خون را از بین ببرد.

  هنگامی که سرنگ پر است ، ارائه دهنده سایت سوراخ را باند می کند. حداقل 5 دقیقه فشار به سایت اعمال می شود تا خونریزی متوقف شود.

  آیا برای آماده سازی برای آزمون باید کاری انجام دهم؟

  اگر رقیق کننده خون ، از جمله آسپیرین را مصرف می کنید ، از ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود بپرسید که آیا قبل از آزمایش باید آنها را متوقف کنید. و در مورد تمام داروها و مکمل های دیگر که مصرف می کنید به ارائه دهنده خود بگویید. اما مصرف هیچ دارویی را متوقف نکنید مگر اینکه ارائه دهنده شما به شما بگوید.

  اگر در اکسیژن درمانی هستید ، ممکن است اکسیژن شما حدود 20 دقیقه قبل از آزمایش خاموش شود. این کار فقط در صورتی انجام می شود که بتوانید بدون اکسیژن درمانی نفس بکشید.

  آیا خطری برای آزمایش وجود دارد؟

  برای آزمایش سطح اکسیژن خون خطر بسیار کمی وجود دارد. ممکن است در محلی که سوزن در آن قرار گرفته است ، خونریزی ، کبودی یا درد داشته باشید. به ندرت ، سوزن ممکن است به عصبی یا شریان آسیب برساند. ممکن است به شما گفته شود که 24 ساعت پس از آزمایش از بلند کردن اشیاء سنگین خودداری کنید.

  این نتایج چه معنی ای می دهد؟

  نتایج آزمایش ABG شامل بسیاری از سیستم های بدن است که بر یکدیگر تأثیر می گذارند. و بسیاری از شرایط بهداشتی وجود دارد که می تواند نتایج غیر طبیعی ایجاد کند. به همین دلایل ، بهتر است ارائه دهنده خود را توضیح دهد که نتایج شما برای سلامتی شما چیست.

  نتایج آزمون ABG شما در بسیاری از اندازه گیری ها ، از جمله:

  • اشباع اکسیژن (O2SAT). این میزان اکسیژن سلول های قرمز خون شما را اندازه گیری می کند
  • فشار جزئی اکسیژن (PAO2). این فشار اکسیژن موجود در خون شما را اندازه گیری می کند. این کمک می کند تا نشان دهد که اکسیژن به خوبی از ریه های شما به جریان خون شما منتقل می شود.
  • فشار جزئی دی اکسید کربن (PACO2). این میزان دی اکسید کربن در خون شما را اندازه گیری می کند. همچنین نشان می دهد که دی اکسید کربن چگونه می تواند از بدن شما خارج شود.
  • تعادل اسید پایه (سطح pH). این میزان اسیدیته خون شما را اندازه گیری می کند. اسید بیش از حد اسیدوز نامیده می شود. پایه بیش از حد (قلیایی) قلیایی نامیده می شود. این شرایط علائم سایر مشکلات است که تعادل اسید پایه را در بدن شما ناراحت می کند.

  آزمایش ABG به تنهایی معمولاً نمی تواند تشخیص نهایی را ارائه دهد. بنابراین ، اگر نتایج شما طبیعی نباشد ، ارائه دهنده شما به احتمال زیاد آزمایش های بیشتری را برای تشخیص انجام می دهد. به طور کلی ، نتایج غیر طبیعی ممکن است به این معنی باشد که شما با ریه ها یا کلیه ها یا یک اختلال متابولیک مشکلی دارید. اختلالات متابولیک بر نحوه استفاده بدن از مواد غذایی برای انرژی تأثیر می گذارد. برخی از داروهای خاص ممکن است تعادل پایه اسید شما را ناراحت کرده و منجر به نتایج آزمایش غیر طبیعی ABG شوند.

  آیا چیز دیگری وجود دارد که باید در مورد آزمایش سطح اکسیژن خون بدانم؟

  نوع دیگری از آزمایش ، به نام پالس اکسی متری ، می تواند سطح اشباع اکسیژن خون شما را بررسی کند. یک دستگاه کوچک گیره مانند ، به نام پالس اکسیمتر ، معمولاً به انگشت شما وصل می شود. این دستگاه درصد گلبول های قرمز خون پر از اکسیژن را به شما می گوید. اگر سطح اکسیژن خون تنها نگرانی باشد ، ممکن است اکسی متری پالس مفید باشد. از ارائه دهنده خود بپرسید که آیا این آزمون برای شما مناسب است یا خیر.