محدودیت های تجزیه و تحلیل روند

یک روش استاندارد برای ارزیابی عناصر مختلف مانند نقدینگی ، پرداخت بدهی ، سودآوری ، نسبت حقوق صاحبان سهام به بدهی و غیره.

تجزیه و تحلیل نسبت یک روش استاندارد برای ارزیابی عناصر مختلف از جمله نقدینگی ، پرداخت بدهی ، سودآوری ، کارآیی عملیاتی ، پرداخت بهره و نسبت سهام به بدهی (و موارد دیگر) است.

تجزیه و تحلیل نسبت در زمینه تجزیه و تحلیل مالی استفاده می شود. و می توانیم بگوییم که این بخشی از تحلیل مالی است.

هدف آن استخراج داده ها از صورتهای مالی و ایجاد بازنمایی گرافیکی از داده ها است. این نسبت هایی را تأکید می کند که منعکس کننده سودآوری ، کارآیی و سایر اطلاعات مهم یک شرکت است ، مانند اهرمی که این شرکت را تأمین می کند.

نسبت به متن ، این نسبت ها می توانند برای تجزیه و تحلیل افقی یا عمودی استفاده شوند. با این حال ، تحلیلگران مالی باید از محدودیت های بسیاری از این نوع تجزیه و تحلیل آگاه باشند ، حتی اگر این یکی از انواع متداول باشد.

مقایسه با شرکتهای معیار صنعت یک عامل اساسی در تجزیه و تحلیل نسبت است. علاوه بر این ، از آنجا که بینش قابل توجهی از صورتهای مالی ارائه می دهد ، این نوع تجزیه و تحلیل مالی می تواند برای مدیریت داخلی و تحلیلگران خارجی شرکت مفید باشد.

تجزیه و تحلیل نسبت ، مانند هر تکنیک تجزیه و تحلیل مالی دیگر ، محدودیت های مختلفی دارد. درک این محدودیت ها برای جلوگیری از نتیجه گیری نادرست بسیار مهم است.

تجزیه و تحلیل نسبت یک روش کمی برای به دست آوردن بینش در مورد نقدینگی ، بهره وری عملیاتی و سودآوری یک شرکت با بررسی صورتهای مالی آن ، مانند ترازنامه و بیانیه درآمد است. تجزیه و تحلیل سهام بنیادی بر روی آن ساخته شده است.

• تجزیه و تحلیل نسبت داده های مربوط به خط از صورتهای مالی یک شرکت را برای استخراج اطلاعات در مورد سودآوری ، نقدینگی ، کارآیی عملیاتی و پرداخت هزینه مقایسه می کند.
• این می تواند نشان دهد که چگونه یک شرکت با گذشت زمان تغییر کرده و یک شرکت را در همان صنعت یا بخش مقایسه می کند.
• در حالی که نسبت ها اطلاعات مفیدی در مورد یک شرکت ارائه می دهند ، آنها باید با معیارهای دیگر ترکیب شوند تا تصویری کامل از سلامت مالی آن ارائه شود.

مهمترین محدودیت های تجزیه و تحلیل نسبت

تجزیه و تحلیل نسبت اطلاعات حاصل از صورتهای مالی را برای درک نتایج شرکت ، وضعیت مالی و جریان نقدی مقایسه می کند. این تجزیه و تحلیل برای افراد خارجی مانند تحلیلگران اعتبار ، وام دهندگان یا تحلیلگران سهام مفید است.

این افراد باید بتوانند تصویری از نتایج و موقعیت مالی یک شرکت را صرفاً بر اساس صورتهای مالی آن بسازند. با این حال ، شما باید از برخی محدودیت ها به تجزیه و تحلیل نسبت آگاه باشید.

برخی از مهمترین محدودیت های تجزیه و تحلیل نسبت به شرح زیر است:

1. مبنای تاریخی نسبت ها

اطلاعات مورد استفاده در تجزیه و تحلیل نسبت کاملاً از داده های تاریخی حاصل می شود. بنابراین ، این بدان معنا نیست که همان نتایج در آینده تکرار می شود. با این حال ، می توانید از آن در داده های Pro Forma استفاده کرده و آن را با نتایج تاریخی مقایسه کنید تا از قوام اطمینان حاصل شود.

اطلاعات بیانیه درآمد هزینه های فعلی (یا نزدیک به آن) است. در مقابل ، برخی از عناصر ترازنامه ممکن است با هزینه های تاریخی بیان شود (که می تواند از نظر هزینه های فعلی متفاوت باشد). این اختلاف می تواند منجر به نتایج نسبت غیرمعمول شود.

از آنجا که موارد حاصل از صورتهای سود و زیان مبتنی بر هزینه های واقعی است و موارد موجود در ترازنامه مبتنی بر داده های تاریخی است که گهگاه می تواند فریبنده باشد.

در نتیجه ، ما در حال مقایسه قطعات به عنوان ترکیبی از هر دو ممکن است گهگاه گمراه کننده باشند و منجر به نتایج غیر منتظره شوند.

3. اثرات تورمی

از آنجا که صورتهای مالی به طور مرتب آزاد می شوند ، بین هر نسخه شکاف زمانی وجود دارد. بنابراین ، در صورت تغییر نرخ تورم در هر دوره مورد نظر ، ارقام ممکن است متفاوت باشد.

به عنوان مثال ، اگر نرخ تورم در یک سال 100 ٪ باشد ، به نظر می رسد که فروش نسبت به سال گذشته دو برابر می شود ، حتی اگر فروش تغییر نکرده باشد. در نتیجه ، تعداد دوره های مختلف تا زمانی که برای تورم تنظیم نشود غیرقابل مقایسه هستند.

4. تغییرات سیاست حسابداری

اگر سیاست ها و رویه های حسابداری شرکت تغییر کرده باشد ، این ممکن است به میزان قابل توجهی بر گزارشگری مالی تأثیر بگذارد.

معیارهای کلیدی مالی مورد استفاده در تجزیه و تحلیل نسبت در این مورد تغییر می کنند. در نتیجه ، نتایج مالی ثبت شده پس از تغییر با نتایج ثبت شده قبلاً قابل مقایسه نیست.

این وظیفه تحلیلگر است که در مورد تغییرات در سیاست های حسابداری جریان داشته باشد. بنابراین ، تغییرات معمولاً در یادداشت های صورتهای مالی ذکر می شود.

به عنوان مثال ، یک شرکت ممکن است از استهلاک شتاب استفاده کند در حالی که دیگری از استهلاک مستقیم خط استفاده می کند ، یا یک شرکت ممکن است فروش را به صورت ناخالص ثبت کند در حالی که دیگری این کار را در شبکه انجام می دهد.

5. تغییر در ساختار عملیاتی

ساختار عملیاتی یک شرکت می تواند از استراتژی زنجیره تأمین آن تا محصول فروش آن متغیر باشد.

هنگامی که تغییرات عملیاتی قابل توجهی رخ می دهد ، مقایسه معیارهای مالی قبل و بعد از آن ممکن است منجر به نتیجه گیری نادرست در مورد عملکرد و چشم انداز شرکت شود.

ساختار عملیاتی اساسی یک شرکت ممکن است به جایی تغییر کند که نسبت چند سال پیش محاسبه شود و در مقایسه با امروز نتیجه گیری نادرست باشد.

به عنوان مثال ، فرض کنید شما یک سیستم تجزیه و تحلیل محدودیت را پیاده سازی کرده اید. در این حالت ، شما ممکن است سرمایه گذاری خود را در دارایی های ثابت کاهش دهید ، در حالی که یک تجزیه و تحلیل نسبت ممکن است نتیجه بگیرد که این شرکت به پایه دارایی ثابت خود اجازه می دهد تا بدتر شود.

محدودیت های دیگر

علاوه بر بالاتر از این محدودیت های قابل توجه ، تجزیه و تحلیل نسبت به محدودیت های اضافی زیر منوط است:

1. اثرات فصلی

یک تحلیلگر باید از عوامل فصلی آگاه باشد زیرا این عوامل گاهی اوقات می توانند منجر به محدودیت در تجزیه و تحلیل نسبت شوند. به عنوان مثال ، اگر اثرات فصلی را نمی توان در تجزیه و تحلیل مورد بررسی قرار داد ، در صورت نیاز به این عامل ، می توان نتایج تجزیه و تحلیل را نادرست تفسیر کرد.

تجزیه و تحلیل نسبت براساس اطلاعات گزارش شده توسط شرکت در صورتهای مالی خود است. در نتیجه ، مدیریت شرکت ممکن است این داده ها را دستکاری کند تا نتیجه بهتری نسبت به عملکرد واقعی آن گزارش دهد.

در نتیجه ، ممکن است ماهیت واقعی تجارت را به طور دقیق منعکس نکند زیرا ارائه نادرست اطلاعات باید با تجزیه و تحلیل ساده تشخیص داده شود.

برای یک تحلیلگر بسیار مهم است که از این دستکاری های بالقوه آگاه باشد و قبل از رسیدن به نتیجه گیری ، دقت کافی را انجام دهد.

3. مسائل جمع آوری

از آنجا که اطلاعات موجود در یک مورد خط بیانیه مالی که برای تجزیه و تحلیل نسبت استفاده می شود ممکن است در گذشته متفاوت باشد ، اجرای آن بر روی یک خط روند فقط همان اطلاعات را در کل دوره روند مقایسه می کند.

4. موقعیت های تجاری

این امر به شما کمک می کند تا تجزیه و تحلیل نسبت متناسب در محیط کلی کسب و کار داشته باشید.

به عنوان مثال ، 60 روز فروش برجسته برای مطالبات قابل دریافت ممکن است در هنگام افزایش سریع فروش ضعیف تلقی شود اما در هنگام انقباض اقتصادی بسیار عالی است که مشتریان در تنگه های شدید مالی قرار دارند و قادر به پرداخت صورتحساب خود نیستند.

5- تفسیر

برای تعیین علت نتایج یک نسبت می تواند زمان لازم باشد. به عنوان مثال ، نسبت فعلی 2: 1 ممکن است بسیار عالی به نظر برسد تا زمانی که متوجه شوید این شرکت اخیراً مقدار زیادی از سهام خود را برای تقویت موقعیت نقدی خود فروخته است.

یک تجزیه و تحلیل دقیق تر ممکن است نشان دهد که نسبت فعلی فقط موقتی است و احتمالاً به زودی کاهش می یابد.

6. استراتژی تجاری

مقایسه تجزیه و تحلیل نسبت بین دو شرکت با استراتژی های مخالف می تواند خطرناک باشد. به عنوان مثال ، یک شرکت ممکن است یک استراتژی کم هزینه را دنبال کند و در نتیجه مایل به پذیرش حاشیه ناخالص پایین تر در ازای سهم قابل توجه بازار باشد.

در مقابل ، یک شرکت در همان صنعت بر روی یک استراتژی خدمات مشتری بالا ، با قیمت های بالاتر و حاشیه های ناخالص تمرکز دارد. با این وجود ، فقط به سطح درآمد شرکت اول می رسد.

7. زمان به زمان

برخی از نسبت ها داده ها را از ترازنامه بدست می آورند. لطفاً به خاطر داشته باشید که اطلاعات موجود در ترازنامه فقط از آخرین روز دوره گزارش جریان است.

اگر تراز حساب یک سنبله غیرمعمول یا کاهش در آخرین روز دوره گزارش را تجربه کند ، نتایج تجزیه و تحلیل نسبت ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد.

به طور خلاصه ، تجزیه و تحلیل نسبت محدودیت هایی دارد که ابزار آن را محدود می کند. با این حال ، تا زمانی که این موضوعات را می شناسید ، هنوز هم معتبر است و از روشهای جایگزین و تکمیلی برای جمع آوری و تفسیر داده ها استفاده می کند.

تجزیه و تحلیل نسبت در مقابل تجزیه و تحلیل روند

هدف از روش شناسی شناخته شده به عنوان تجزیه و تحلیل روند ، که جزء تجزیه و تحلیل فنی است ، پیش بینی حرکات آینده در قیمت سهام با بررسی داده های روند قبلاً جمع آوری شده است.

تجزیه و تحلیل روند از داده های تاریخی برای پیش بینی جهت بلند مدت احساسات بازار استفاده می کند. این داده ها شامل مواردی مانند حرکات قیمت و حجم تجارت است.

تجزیه و تحلیل مالی غالباً داده های گذشته را بررسی می کند و آن را با داده های حاضر تضاد می کند. این روش ، که به عنوان تجزیه و تحلیل روند شناخته می شود ، در شناسایی نقاط قوت و ضعف خود به یک تجارت کمک می کند.

از آنجا که نسبت ها یکی از روش های انجام بررسی های مالی یا ارزیابی سودآوری است ، بین تجزیه و تحلیل نسبت و روند ارتباط وجود دارد. نسبت ها همچنین می تواند برای تجزیه و تحلیل معیار استفاده شود ، که در آن یک شرکت اطلاعات مالی خود را با سایر شرکت ها در تضاد دارد.

به طور معمول ، تجزیه و تحلیل نسبت و روند در پایان ماه ، پایان سال یا هر زمان که یک شرکت معتقد است برای ارزیابی اطلاعات مالی مورد نیاز است.

صورتهای مالی همان ورودی های مورد استفاده در هر دو تحلیل نسبت و روند هستند. علاوه بر این ، این بیانیه ها محصول نهایی دفتر حسابداری برای یک بازه زمانی خاص هستند.

تفاوت دلار بین هر خط در صورتحساب مالی اغلب برای تجزیه و تحلیل روند اندازه گیری می شود. با این حال ، درصد اختلاف بین موارد نیز می تواند در یک ستون جداگانه ارائه شود که نمای کلی از پیشرفت مالی در دسته های خاص شرکت را ارائه می دهد.

محاسبه نسبت ها کمی بیشتر طول می کشد. بنابراین ، حسابداران برای تولید شاخص ها یا درصد نشانگر نسبت ها ، باید از چندین فرمول ریاضی استفاده کنند. با این حال ، نسبت ها می توانند پیوندی بین تجزیه و تحلیل نسبت و روند ایجاد کنند.

به عنوان مثال ، می توان روند مقایسه مالی را ایجاد کرد ، به عنوان مثال ، توسط یک حسابدار پیگیری هر نسبت محاسبه شده با گذشت زمان.

استفاده از نسبت و تجزیه و تحلیل روند انتخاب درون سهام رابطه دیگری است. به عنوان مثال ، در نمودارهای قیمت سهام ، بسیاری از سرمایه گذاران به دنبال الگوهای هستند زیرا می توانند بر اساس این روندها بگویند چه موقع سهام بخرند.

سپس شرکت صدور سهام باید به عنوان بخشی از معاینه اساسی مورد بررسی قرار گیرد. این نیاز را می توان با نسبت ها برآورده کرد ، که می تواند برای مطابقت با مسیر قیمت سهام یک شرکت با کیفیت مالی نیز استفاده شود.

یکی از تکنیک ها برای به پایان رساندن این تحقیق ، محاسبه مجموعه ای متوسط از آمار برای ارزیابی سودآوری شرکت ، گردش مالی دارایی و اهرم مالی است.

نسبت ها همچنین به سازمانها اجازه می دهد تا عملکرد خود را با رقبای کار کنند.

متفاوتبه عنوان مثال ، یک شرکت کوچک نمی تواند با فروش یا سایر ظرفیت های عملیاتی یک شرکت بسیار بزرگتر مطابقت داشته باشد.

با این حال ، نسبت ها این تغییرات را از بین می برد و نشان می دهد که شرکت کوچک در مقایسه با رقیب قابل توجه چقدر عملکرد خوبی دارد.

شرکت کوچک همچنین می تواند از این امر برای ایجاد گزارش تجزیه و تحلیل نسبت و روند استفاده کند که توصیه می کند چگونه شرکت کوچک می تواند رشد کند تا شبیه یک شرکت بزرگتر باشد.

برای ارزیابی سودآوری و عملکرد شرکتها ، از تجزیه و تحلیل روند و تجزیه و تحلیل نسبت استفاده می شود. این ارزیابی ها می تواند بدون در نظر گرفتن اندازه و دامنه مشاغل خود ، در طی یک دوره خاص از عملکرد تجاری خود در طی یک دوره خاص استفاده کند.

تجزیه و تحلیل روند و نسبت مرتبط است زیرا تجزیه و تحلیل نسبت اغلب برای محاسبه روند استفاده می شود.

اهمیت تجزیه و تحلیل نسبت

تجزیه و تحلیل نسبت روشی است که سرمایه گذاران و تحلیلگران برای ارزیابی سلامت مالی یک شرکت از آن استفاده می کنند. این روش شامل بررسی دقیق هر دو صورت مالی تاریخی و فعلی است.

داده هایی که می توانند مقایسه کنند می توانند مورد استفاده قرار گیرند تا نشان دهند که یک شرکت با گذشت زمان چگونه کار کرده است و همچنین می تواند برای پیش بینی در مورد چگونگی عملکرد آن در آینده استفاده شود.

از این اطلاعات می توان برای ارزیابی جایگاه شرکت در صنعت خود نسبت به رقبای خود استفاده کرد و عملکرد مالی شرکت را در مقایسه با هنجارهای بخش خود معیار می کند.

صورتهای مالی یک شرکت شامل تمام اطلاعات مورد نیاز برای محاسبه نسبت ها است و اجرای این روش را برای سرمایه گذاران ساده می کند.

نسبت هایی که شرکت ها به عنوان معیارها از آنها استفاده می کنند مفید هستند. آنها سهام متعلق به یک صنعت خاص را ارزیابی می کنند. علاوه بر این ، آنها عملکرد فعلی یک شرکت را با نتایج قبلی خود تضاد می کنند.

از آنجا که مدیریت گاهی اوقات می تواند استراتژی خود را برای بهبود نسبت سهام و شرکت تغییر دهد ، به طور معمول برای مدیریت بسیار مهم است که درک کاملی از عواملی که بر نسبت ها تأثیر می گذارد ، داشته باشد.

به جای استفاده از مجزا ، نسبت ها به طور معمول در رابطه با بسیاری از نسبت های دیگر استفاده می شوند.

فرض کنید شما درک کاملی از نسبت ها در هر یک از چهار دسته که قبلاً ذکر شده است ، دارید. در این حالت ، شما درک کاملی از سازمان را از دیدگاه های مختلف به دست خواهید آورد و بهتر می توانید علائم هشدار دهنده بالقوه را بشناسید.< Pan> صورتهای مالی یک شرکت شامل تمام اطلاعات مورد نیاز برای محاسبه نسبت ها است ، و این باعث می شود سرمایه گذاران بتوانند این روش را اجرا کنند.