تجزیه و تحلیل فنی عملکرد را پایین می آورد

تلاش برای پیش بینی روند قیمت با مطالعه نمودارها یک روش سرمایه گذاری محبوب است. در حقیقت ، تجزیه و تحلیل فنی احتمالاً رایج ترین شکل انتخاب اوراق بهادار است زیرا هر کسی می تواند بدون آموزش زیاد این کار را انجام دهد. پیش بینی اینکه قیمت ها به دلیل افزایش آنها افزایش می یابد ، یک تصمیم آسان است. اجتناب از اوراق بهادار که روند نزولی داشته اند ، یک تصمیم آسان دیگر است.

برای بسیاری از سرمایه گذاران ، تجزیه و تحلیل فنی فراتر از پیش بینی قیمت های آینده از آخرین روند است. پیروان سرسخت سعی در شناسایی فرصت های تجارت با استفاده از میانگین های متحرک ، استحکام نسبی ، الگوهای مانند سر و شانه یا معکوس بالا/پایین ، خطوط پشتیبانی ، مقاومت ، کانال ها ، پرچم ها ، پنبه ها ، الگوهای فنجان و دسته دارند و لیست ادامه دارد.

مطالعه روند قیمت در بین سرمایه گذاران و متخصصان فردی محبوب است ، اما آیا این منجر به تصمیم گیری مناسب برای خرید و فروش می شود؟این یک سوال سخت برای پاسخ دادن است.

با کمال تعجب تحقیقات کمی در مورد نتایج واقعی از تجزیه و تحلیل فنی انجام شده است. ادبیات موجود اساساً عملکرد دنیای واقعی را نادیده می گیرد و در عوض بر اثربخشی نظری در دوره های زمانی منتخب هنگامی که سود غیر طبیعی بدست آمده است ، تمرکز می کند.

تا همین اواخر ، تنها مطالعه ای که سعی در اندازه گیری سوابق معاملاتی سرمایه گذاران که از تجزیه و تحلیل فنی استفاده کرده اند به سال 1980 باز می گردد. Schlarbaum سوابق معامله را با پاسخ های نظرسنجی سرمایه گذار از دوره 1964-1970 مطابقت داد. یافته های آنها حاکی از آن است که تجزیه و تحلیل فنی عملکرد اوراق بهادار سرمایه گذاران را به شدت تخریب کرده است.

محققان برد باربر و Terrance Odean چندین مقاله را در اواخر دهه 1990 منتشر کردند که عملکرد واقعی هزاران سرمایه گذار انفرادی را که حساب های خودشان را معامله می کردند ، مستند می کنند. آنها دریافتند که کسانی که بیشتر از کسانی که کمتر معامله می کردند ، تحت فشار قرار می گرفتند.

بدون شک ، برخی از این سرمایه گذاران که توسط باربر و اودیان مورد مطالعه قرار گرفته اند ، به تجزیه و تحلیل فنی اعتماد کردند و می توان نتیجه گرفت که سرمایه گذاران که بیشتر از دیگران معامله می کردند ممکن است از آن استفاده کنند. با این حال ، تمرکز مطالعات آنها بر نتایج کلی بود تا اینکه چگونه سرمایه گذاران تصمیم بگیرند. بنابراین ، هیچ مدرک سختی وجود ندارد که نشان دهد تجزیه و تحلیل فنی به سرمایه گذاران کمک کرده یا به آن کمک کرده است.

به تازگی ، دو محقق هلند مقاله ای را منتشر کردند که به طور خاص نتایج معاملات توسط سرمایه گذاران را که به تجزیه و تحلیل فنی تکیه می کنند ، اندازه گیری می کند. در تجزیه و تحلیل فنی و سرمایه گذاران انفرادی ، آروید هافمن از دانشگاه ماستریشت و هرش شفرین از دانشگاه سانتا کلارا سوابق معاملاتی در دنیای واقعی سرمایه گذاران هلندی را برای دوره 2000-2006 تجزیه و تحلیل کردند. این سرمایه گذاران کاربران تجزیه و تحلیل فنی بودند.

در سال 2006 ، شرکت کارگزاری که داده ها را ارائه می داد ، نظرسنجی را در بین کلیه مشتریان خود انجام داد. این نظرسنجی شامل سؤالی بود که از شرکت کنندگان خواسته بود که کدام استراتژی ها را به عنوان پایه ای برای تصمیمات سرمایه گذاری خود استفاده کنند. تجزیه و تحلیل فنی یکی از انتخاب هایی بود که می توانستند انتخاب کنند. حدود 32 ٪ از این سرمایه گذاران اظهار داشتند که از تجزیه و تحلیل فنی منحصراً یا همراه با تجزیه و تحلیل اساسی استفاده می کنند. هافمن و شفرین نمونه ای از 5،500 مشتری و حساب های مربوطه را به دست آوردند که داده های معامله و نظرسنجی در دسترس هستند.

به طور کلی ، نتایج حاصل از آزمایشات آماری نشان می دهد که سرمایه گذاران فردی که از تجزیه و تحلیل فنی برای تصمیم گیری در مورد سرمایه گذاری استفاده می کنند ، به طور نامتناسب مستعد ابتلا به روندهای کوتاه مدت بازار سهام هستند ، دارای اوراق بهادار متمرکز تر هستند ، آن اوراق بهادار را با نرخ بالاتری نسبت به افرادی که انجام می دهند ، تغییر دهیداز نمودارها استفاده نکنید و بازده کمتری کسب کنید.

هافمن و شفرین دریافتند که سرمایه گذاران با استفاده از آنالیز فنی عملکرد کمتری دارند ، به طور متوسط ، تقریباً 50 امتیاز پایه (0. 5 ٪) در ماه در بازده خام از تصمیمات انتخاب نمونه کارها و 20 امتیاز پایه (0. 2 ٪) از هزینه های اضافی معامله. با افزودن اینها ، هزینه حاشیه ای در بازده سرمایه گذار به دلیل تجارت فنی 70 امتیاز پایه در هر ماه بود - تقریباً 8. 4 ٪ در سال.

اعتراف می کنم که در طول حرفه ام به یک یا دو نمودار نگاه می کنم. من حتی اعتراف خواهم کرد که در یک زمان اعتقاد داشته باشم که این استراتژی کار می کند. تجزیه و تحلیل فنی ایده ای قانع کننده است که تمایل به مصرف ما دارد زیرا مانند یافتن نقشه گنج که منجر به قفسه سینه پر از طلا می شود. حتی وارن بافت اعتراف می کند که سالها در تلاش برای تسلط بر این تکنیک است.

با این حال ، برای تمام وعده هایی که تجزیه و تحلیل فنی به ارمغان می آورد ، مطالعه نمودارها در واقع از خط پایین دچار کمبود شده است. بنا بر گزارش ها ، بافت در سال 2005 با مخاطبان دانشگاه وندربیلت در مورد این معضل شوخی كرد ، "من فهمیدم كه تجزیه و تحلیل فنی كار نمی كند وقتی نمودار را وارونه كردم و جواب متفاوتی پیدا نکردم."